ბიბლია: სიბრძნე ზირაქისა წინათქმა
Author: Институт перевода Библии
Date: 2020-12-19T15:12:39.287687+00:00

ბიბლია
ბიბლია

1. სათაურის გვერდი

1. სიბრძნე ზირაქისა წინათქმა

სათაურის გვერდი

ბიბლია
ძველი და ახალი აღთქმა

(კანონიკური და არაკანონიკური წიგნები)

ბიბლიის თარგმნის ინსტიტუტი

2002

ISBN 91-89122-21-6

© კანონიკური წიგნები – ბიბლიის თარგმნის ინსტიტუტი, სტოკჰოლმი, 2002

© არაკანონიკური წიგნები – საქართველოს ბიბლიის საზოგადოება, 2002

სიბრძნე ზირაქისა წინათქმა
სიბრძნე ზირაქისა წინათქმა

1

2

3

4

5

6

7

8

9

10

11

12

13

14

15

16

17

18

19

20

21

22

23

24

25

26

27

28

29

30

31

32

33

34

35

36

37

38

39

40

41

42

43

44

45

46

47

48

49

50

51

სიბრძნე ზირაქისა
წინათქმა
ბევრი დიდებული რამ გადმოგვეცა სჯულის, წინასწარმეტყველთა და მათ მიმდევართა მიერ, რის გამოც უნდა ვაქებდეთ ისრაელს მისი განათლებისა და სიბრძნისათვის. მაგრამ მარტო კითხვით როდი უნდა ვიძენდეთ ცოდნას.

ისიც აუცილებელია, რომ ცოდნის მოყვარულებმა განთესილნიც დამოძღვრონ, როგორც წერილობით, ისე ზეპირი სიტყვით.

ამიტომაც ჩემმა პაპამ – იესომ, მას შემდეგ, რაც გულმოდგინედ შეისწავლა სჯულის, წინასწარმეტყველთა და სხვა წინაპართა წიგნები და შეიძინა საკმაო ცოდნა, გადაწყვიტა თვითონაც დაეწერა რამე განსწავლისა თუ სიბრძნის დარგში, რათა სწავლის მოსურნენი ჩასხდომოდნენ მის ნაშრომს და წარმატებისთვის მიეღწიათ სჯულიერ ცხოვრებაში.

ასე რომ, მოგიწოდებთ კეთილმოსურნე თვალითა და ყურადღებით წაიკითხოთ ეს წიგნი და გთხოვთ მომიტეოთ, თუ მოგეჩვენებათ, რომ ჩემი სიბეჯითის მიუხედავად, სწორად ვერ ვთარგმნე ესა თუ ის სიტყვა. რადგანაც ებრაული სიტყვები თავიანთ ჩვეულ მნიშვნელობას ვეღარ ინარჩუნებენ ხოლმე სხვა ენაზე გადატანისას. სხვათა შორის, არა მარტო ეს თხზულება, არამედ სჯულიც, წინასწარმეტყველნიცა და სხვა წიგნებიც საგრძნობლად განსხვავდებიან თავიანთი დედნებისაგან.

ევერგეტეს მეფობის ოცდამეთვრამეტე წელს, ეგვიპტეში რომ ჩამოვედი და რამოდენიმე ხანი დავყავი აქ, არცთუ მცირედი განსხვავევბა დავინახე სწავლებაში. ამიტამაც საჭიროდ და აუცილებლად მივიჩნიე, რადაც უნდა დამჯდომოდა, მეთარგმნა ეს წიგნი. მას აქეთ ბევრი ღამე გავტეხე თეთრად, არც თავი დამიზოგავს და არც ცოდნა დამიშურებია, რომ დამესრულებინა მისი თარგმნა და მიმეწოდებინა განთესილთათვის, ვისაც კი სწავლა სწყურია და გადაუწყვეტია სჯულიერი ცხოვრებისათვის გაამზადოს თავი თვისი.

1

1^1ყოველი სიბრძნე უფლისგანაა და მასთანაა უკუნისამდე.

2ვინ დათვალოს ზღვაში ქვიშა, წვიმის წვეთები და მარადისობის დღენი?

3ვინ გამოიკვლიოს ზეცის სიმაღლე, მიწის სიფართოვე და სიბრძნის უფსკრული?

4უწინარეს ყოვლისა აღმოცენდა სიბრძნე და კეთილგონიერება უკუნისიდან.

5ვის გამოუჩნდა ფესვი სიბრძნისა და ცბიერება ვინ შეიცნო?

6ერთია ბრძენი, ფრიად საშიში, თავის ტახტზე დაბრძანებული.

7უფალმა თავად შექმნა სიბრძნე, იხილა, აღნუსხა და თავის ყველა საქმეს აპკურა იგი,

8ნიჭად მიმადლა ყოველ ხორციელს და უპირატესად – თავის მოყვარულთ.

9უფლის შიში დიდება და პატივია, ლხენა და გვირგვინი სიხარულისა.

10უფლის შიში დაატკბობს გულს, შვებას, სიხარულსა და დღეგრძელობას მიანიჭებს.

11უფლის მოშიშს ბოლო კეთილი ექნება და იკურთხება თავისი აღსასრულის დღეს.

12უფლის შიში სიბრძნის სათავეა და საშოდანვე თან დაჰყვება მორწმუნეთ.

13კაცთა შორის დაიდო საუკუნო საფუძველი და მიენდობა მათ შთამომავლებს.

14უფლის შიში სიბრძნის სისავსეა, და გააძღებს მათ თავისი ნაყოფით,

15მთელ სახლს აუვსებს იმით, რაც სურთ, და სათავსებს – თავისი მონაგრით.

16უფლის შიში სიბრძნის გვირგვინია, მშვიდობისმყოფელი და განმკურნებელი.

17იხილა და აღნუსხა იგი, წვიმასავით ასხურა ცოდნა და გონიერება, და აამაღლა მისთა მფლობელთა დიდება.

18უფლის შიში სიბრძნის ფესვია და მისი კენწერო – დღეგრძელობა.

19ვერ გამართლდება უსამართლო რისხვა, რადგანაც თვით მრისხანებაა კაცის დაცემა.

20დრომდე დაითმენს სულგრძელი და ბოლოს სიხარულს მოიმკის ჯილდოდ.

21დრომდე შეინახავს თავის სიტყვებს და მრავალთა ბაგენი იტყვიან კეთილგონიერებას მისას.

22უფლის შიში გაფანტავს ცოდვებს, არმოშიში კი ვერ გამართლდება.

23სიბრძნის საგანძურშია გონიერების იგავნი, ცოდვილს კი სძულს შიში უფლისა.

24თუ გსურს სიბრძნე, დაიცავი მცნებანი და უფალი მოგმადლებს მას.

25რადგანაც უფლის შიში სიბრძნეა და ცოდნა, ხოლო სასოება მისდამი – რწმენა და სიმშვიდე.

26ნუ განუდგები უფლის შიშს და ორგულობით ნუ მიეახლები მას.

27პირში ნუ ელაქუცები ხალხს და დაუკვირდი შენს ბაგეებს.

28ნუ აიმაღლებ თავს, რომ არ დაეცე და შენს სულზე უპატიობა არ მოაწიო, რადგანაც უფალი გააცხადებს შენს საიდუმლოს და საკრებულოში დაგამხობს, რადგანაც შიშით არ მიეახლე მას და გული სავსე გქონდა მზაკვრობით.

2

2^1შვილო, თუ სამსახურად მიეახლები უფალს, განსაცდელისთვის გაამზადე სული.

2მოთოკე გული, მოთმინებით აღიჭურვე და განსაცდელის ჟამს ნუ აჩქარდები.

3მიეახლე ღმერთს და არ განშორდე, რათა ამაღლდე საბოლოოდ.

4უდრტვინველად მიიღე ყველაფერი, რაც შეგემთხვევა, და სულგრძელობით დაითმინე დამცირებანი.

5რადგანაც ოქრო ცეცხლში გამოიცდება, უფლის სათნონი კი – მორჩილების ქურაში.

6ერწმუნე მას და დაგიფარავს, სწორი გზით იარე და გქონდეს მისი იმედი.

7უფლის მოშიშნო, მის წყალობას ელოდეთ და ნუ განუდგებით, რომ არ დაეცეთ.

8უფლის მოშიშნო, გწამდეთ მისი და არ დაგეკარგებათ თქვენი საზღაური.

9უფლის მოშიშნო, სიკეთის, საუკუნო სიხარულისა და წყალობის იმედი გქონდეთ.

10გადახედეთ ძველ თაობებს და იხილეთ: ვის სწამდა უფალი და შერცხვენილ იქნა? ვინ იყო მისი მოშიში და მიტოვებულ იქნა? ანდა ვინ უხმო უფალს და მან უგულებელყო?

11რადგან უფალი მლმობელია და მოწყალე, ცოდვათა მიმტევებელი და მხსნელი გაჭირვების ჟამს.

12ვაი, გულმხდალთა და ხელძაბუნთ, ორი გზით მოარულ ცოდვილთ.

13ვაი, დაუძლურებულ გულს, რადგან არა სწამს, და ამიტომაც არ იქნება დაცული.

14ვაი, მოთმინებადაკარგულნო, რას იზამთ, როცა მოგაკითხავთ უფალი?

15უფლის მოშიშნი ურწმუნონი არ იქნებიან მისი სიტყვების მიმართ, და უფლის მოყვარულნი დაიცავენ მის გზას.

16უფლის მოშიშნი მის წყალობას ეძიებენ და მისი მოყვარულნი გაძღებიან სჯულით.

17უფლის მოშიშინი თავიანთ გულებს გაამზადებენ და მის წინაშე მოიდრეკენ ქედს.

18ჩავვარდეთ უფლის ხელში და არა კაცთა ხელში, ვინაიდან როგორიცაა მისი სიდიადე, იმგვარივეა მისი წყალობა.

3

3^1შვილებო, მისმინეთ მამას, და ისე მოიქეცით, რომ იხსნათ თავი.

2რადგანაც უფალმა შვილებზე აამაღლა მამა და დედის მსჯავრი დაამტკიცა მათზე.

3მამის პატივისმცემელი ცოდვათაგან განიწმიდება.

4რაღა დედის მადიდებელი და რაღა საუნჯის მომხვეჭი!

5მამის პატივისმცემელი შვილებში იხარებს და მისი ლოცვის დღეს შეისმინება.

6მამის მადიდებელი დღეგრძელი იქნება და უფლის მორჩილი სიმშვიდეს მოჰფენს დედას;

7ისე ემსახურება მშობლებს, როგორც ბატონებს.

8სიტყვით და საქმით პატივი მიაგე მამას, რათა მისი კურთხევა გადმოვიდეს შენზე.

9რადგანაც მამის კურთხევა განამტკიცებს, დედის წყევლა კი დააქცევს შვილების სახლს.

10ნუ განდიდდები მამაშენის უპატიობით, რადგანაც პატივს ვერ მოგიტანს მამის აუგი.

11რადგანაც კაცის დიდება მამის პატივისცემაა და შვილებისთვის სირცხვილია შეურაცხყოფილი დედა.

12სიბერეში შეეწიე მამაშენს, შვილო, და ნუ დაამწუხრებ მას სიცოცხლეში.

13გონებამაც რომ უღალატოს, მოწყალე იყავ და ნუ შეურაცხყოფ მთელი შენი ძალით.

14რადგანაც მამის შეწყალება არ დაგეკარგება და, ცოდვების მიუხედავად, აშენდები.

15შენი ურვის დღეს გაგიხსენებენ, და როგორც ყინული სიცხისაგან, დადნება შენი ცოდვები.

16მამის მიმტოვებელი ღვთისმგმობია და დედის გამამწარებელი დაწყევლილია უფლის მიერ.

17მშვიდად წარმართე, შვილო, შენი საქმე, და შეგიყვარებს ღვთის სათნო კაცი.

18რამდენადაც დიდი ხარ, იმდენად დაიმდაბლე თავი, და ჰპოვებ მადლს უფლის წინაშე.

19რადგანაც დიდია უფლის ძალმოსილება და თვინიერთაგან იდიდება იგი.

20ნუ მიელტვი იმას, რაც მეტისმეტად ძნელია შენთვის, და რაც შენს ძალას აღემატება, ნუ შეეჭიდები.

21დაუკვირდი იმას, რაც გემცნო, რადგანაც დაფარული ფუჭია შენთვის.

22ბევრი საქმე გაქვს და ზედმეტს ნუ მიჰყოფ ხელს; იმაზე მეტიც გამოგეცხადა, რისი წვდომაც კაცს ძალუძს.

23რადგანაც მრავალი აცთუნა ზრახვამ და ცბიერმა ოცნებამ შეარყია გონება მათი.

24გულქვა საბოლოოდ ბოროტს მოიმკის, და საფრთხის მოყვარე განსაცდელში ჩაიგდებს თავს.

25გულქვას წუხილი შეაურვებს და ცოდვილი ცოდვას მიუსართავს ცოდვას.

26გამოცდა ვერ კურნავს ქედმაღალს, რადგანაც სიავის ნერგს ფესვი გაუდგამს მასში.

27გონიერი გული იგავს ჩასწვდება და ბრძენისთვის სასურველია მსმენელი ყური.

28მოგიზგიზე ცეცხლს წყალი ჩააქრობს და მოწყალება წარეცხავს ცოდვას.

29ვინც სანაცვლოს მიაგებს მწყალობელს, მომავლისათვის ზრუნავს და დაცემის ჟამს საყრდენსა ჰპოვებს.

4

4^1შვილო, გაიკითხე გლახაკი და ლოდინით ნუ დაღლი მთხოვნელის თვალს.

2ნუ დაამწუხრებ მშიერის სულს და ნუ შეაურვებ კაცს მის გასაჭირში.

3მბორგავ გულს ნუღარ შეაჭირვებ და მთხოვნელს მიცემას ნუ დაუგვიანებ.

4ჩაგრულს, შეწევნას რომ გთხოვს, უარს ნუ ეტყვი და გლახაკისგან პირს ნუ იბრუნებ.

5მათხოვარს თვალს ნუ აარიდებ და თავს ნუ დააწყევლინებ კაცს,

6რადგანაც იმის ვედრებას, ვინც გამწარებული სულით დაგწყევლის, შეისმენს მისი დამბადებელი.

7თავაზიანად მოიქეცი საკრებულოში და თავი მოიდრიკე მთავრის წინაშე.

8ყური უგდე გლახაკს და მშვიდად, ალერსით მიუგე მას.

9იხსენი ჩაგრული მჩაგვრელის ხელიდან და სულმოკლეობას ნუ გამოიჩენ განსჯისას.

10ობლებს მამის მაგივრობა გაუწიე და მეუღლესავით იზრუნე მათ დედაზე, და იქნები ძე უზენაესისა, მშობელ დედაზე მეტად რომ შეგიყვარებს შენ.

11სიბრძნემ აამაღლა თავისი ძენი და შეეწია მის მაძიებელთ.

12სიბრძნის მოყვარეს სიცოცხლე უყვარს და მისთვის ცისკრის ჟამს წამომდგარნი სიხარულით აღივსებიან.

13სიბრძნის მფლობელი დიდებას დაიმკვიდრებს და, სადაც უნდა მივიდეს, უფლის კურთხევა არ მოაკლდება.

14სიბრძნის მსახურნი წმიდას მსახურებენ და მისი მოყვარულნი უფალსაც უყვარს.

15სიბრძნის მორჩილი წარმართებს განსჯის და ვინც მას მიეახლება, სასოებით იცხოვრებს.

16ვინც სიბრძნეს ირწმუნებს, კიდევაც დაიმკვიდრებს, და მისი შთამომავალნი გახდებიან სიბრძნის მფლობელნი.

17თავდაპირველად ზიგზაგოვან გზებზე გაჰყვება კაცს, შიშსა და ძრწოლაში ამყოფებს და თავისი წვრთნით გასტანჯავს მას, ვიდრე არ დარწმუნდება მასში და თავის მცნებათა განსაცდელში არ გაატარებს.

18შემდეგ კი წრფელ გზაზე შეეგებება და თავისი საიდუმლოს გამოცხადებით გაახარებს.

19თუ გზას ასცდა, მიატოვებს მას და მისსავ დაცემას ჩაუგდებს ხელში.

20დაუკვირდი დროს და ბოროტისაგან დაიცავ თავი, რომ შენივე სულის არ შეგრცხვეს.

21რადგანაც არის სირცხვილი, რომელსაც ცოდვა მოსდევს, და სირცხვილი, რომელიც მადლია და დიდება.

22ნუ თვალთმაქცობ შენი სულის წინაშე და ნუ გრცხვენია შენდა საზიანოდ.

23საჭიროების ჟამს ლაგამს ნუ ამოსდებ სიტყვას.

24რადგანაც სიბრძნე სიტყვით იცნობა, ცოდნა კი – ენა-მეტყველებით.

25ნუ ეურჩები ჭეშმარიტებას და შენი უმეცრებისა გრცხვენოდეს.

26ნუ გრცხვენია აღიარო შენი ცოდვები და ნუ შეაჩერებ მდინარის დენას.

27ნუ დაემორჩილები უგუნურ კაცს და ძლიერისკენ ნუ მიგირბის თვალი.

28სიკვდილამდე იღვაწე სიმართლისათვის და უფალი ღმერთი ირბძოლებს შენთვის.

29ნუ იქნები კადნიერი საუბარში, ხოლო საქმეში – მცონარა და დაუდევარი.

30ნუ იქნები ლომივით შენს ჭერქვეშ და შენიანების მიმართ – შარიანი.

31ნუ გექნება ხელი გაწვდილი მისაღებად და მომუჭული – გასაცემად.

5

5^1ნუ გაქვს იმედი შენი ქონებისა და ნუ იტყვი – სამყოფი მაქვსო.

2ნუ აჰყვები შენს გულისთქმას და შენს ძალას, ნუ ივლი სურვილთა კვალზე.

3ნუ იტყვი, ვინ მიყმობსო? რადგან უფალი მოგაგებს შენი თავგასულობის სანაცვლოს.

4ნუ იტყვი, შევცოდე, ეს რა დამემართაო, რადგან სულგრძელია უფალი.

5შეწყალების მოიმედე უშიშრად ნუ იქნები და ცოდვას ნუ მიუმატებ ცოდვას.

6ნუ იტყვი, დიდია მისი გულმოწყალება და მრავალ ცოდვას მომიტევებსო, რადგანაც მასთანაა წყალობაცა და რისხვაც და ცოდვილებს თავს დაატყდება მისი გულისწყრომა.

7ნუ აყოვნებ და სამერმისოდ ნუ გადასდებ მიქცევას უფლის მიმართ, რადგანაც ანაზდეულად შეგმუსრავს მისი რისხვა და წარწყმდები შურისგების ჟამს.

8ნუ გაქვს უსამართლოდ მონახვეჭის იმედი, რადგანაც ვერას გარგებს უკანასკნელ დღეს.

9ნუ აჰყვები ყველა ქარს და ნუ გაჰყვები ყველა ბილიკს, როგორც ორპირი ცოდვილი.

10მტკიცე იყავ შენი ცოდნით და ერთი იყოს სიტყვა შენი.

11სწრაფი იყავ სმენად და სულგრძელად გაეცი პასუხი.

12თუ რამ იცი, მიუგე მოყვასს, თუ არა და, ბაგეზე გედოს ხელი.

13სიტყვებშია პატივიც და უპატიობაც, და ენაა კაცის დამმხობი.

14ნურავინ გიცნობს დამსმენად და ნუ იმზაკვრებ ენით, რადგანაც ქურდის ხვედრი სირცხვილია, ორპირისა კი – მკაცრი გმობა.

15ნუ იქნები უგუნური ნურც დიდსა და ნურც მცირეში, რადგანაც აუგიანი სახელი სირცხვილსა და კიცხვას მოგიტანს ორპირი შემცოდესავით.

6

6^1ნუ აღზევდები შენს ფიქრებში, ხარივით რომ არ აიქნას შენი სული.

2შეჭამ შენს ფოთლებს, დაღუპავ ნაყოფს და დარჩები გამხმარ ხესავით.

3ბოროტი სული დაღუპავს პატრონს და მტრების საცინად აქცევს.

4ტკბილი ბაგე მეგობრებს იმრავლებს, ამოდმოუბარი ენა კი – კეთილგანწყობას.

5მშვიდობისმყოფელნი გიმრავლოს, ხოლო მრჩევლად ერთი გყავდეს ათასში.

6თუ მეგობრის შეძენა გსურს, განსაცდელში შეიძინე და მალე ნუ მიენდობი.

7რადგანაც ზოგი მეგობარი თავისთვის ზრუნავს და ზურგს შეგაქცევს გასაჭირში.

8ზოგი მეგობარი მტრად გექცევა და იბრძოლებს შენს დასამცირებლად.

9ზოგი მეგობარი პურსა ჭამს შენთან, მაგრამ გაჭირვების ჟამს მხარში არ ამოგიდგება.

10შენსავით იქნება შენს მოკეთეებში და წრფელად ისაუბრებს შენიანებთან.

11მაგრამ თუ დაკნინდები, განდგება და თვალით აღარ დაგენახება.

12ერიდე მტრებს და წინდახედული იყავი მეგობრებთან.

13ერთგული მეგობარი მტკიცე სიმაგრეა, გინდ ის გიპოვია და გინდ საუნჯე.

14ერთგულ მეგობარს ვერავინ შეცვლის, მისი სიკეთე არ განიზომება.

15ერთგული მეგობარი სიცოცხლის მკურნალია; უფლის მოშიშნი შეიძენენ მას.

16უფლის მოშიში მეგობრობას ისე წარმართავს, რომ როგორიც თვითონაა, ისეთივე იყოს მისი მოყვასიც.

17შვილო, სიყრმიდანვე დაუდე გული სწავლას და ჭაღარის შერთვამდე შეიძენ სიბრძნეს.

18მხვნელ-მთესველივით მიჰყავი ხელი მას და დაელოდე მის კეთილ ნაყოფს.

19რადგანაც ერთხანს ქანცი გაგიწყდება მასზე ზრუნვაში, მაგრამ მალე იგემებ მის ნაყოფს.

20სასტიკია უმეცართათვის და უგუნური ვერ გაძლებს მის გვერდით.

21საჯილდაო ქვასავით დასძლევს მას და ისიც დაუყოვნებლივ შეეცდება მის გადაგდებას.

22სიბრძნე ამართლებს თავის სახელს და მრავალს როდი განეცხადება.

23მისმინე, შვილო, ყურად იღე ჩემი შეგონება და ნუ უარყოფ ჩემს რჩევას.

24მისი ბორკილი დაიდე ფეხზე და მისი ჯაჭვი – ქედზე.

25მხარი შეუდგი და ციმციმ წაიღე, ნუ დაგამძიმებს მისი ბორკილი.

26მიეახლე მთელი სულით და მთელი შენი ძალით მისდიე მის გზას.

27მაშ, იკვლიე და იძიე, მხოლოდ ასე შეიცნობ მას. და როცა დაეუფლები, ნუღარ მიატოვებ

28რადგანაც ბოლოს მასში ჰპოვებ შვებას და სიხარულად გექცევა იგი.

29მისი ბორკილი მტკიცე საფარველი იქნება შენთვის, ხოლო მისი ჯაჭვი – სამოსი დიდებისა.

30რადგანაც მისი ბორკილი ოქროს სამკაულია, ხოლო მისი ჯაჭვი – იაკინთისაგან წნული.

31შეიმოსავ მას, როგორც დიდების სამოსს და სიხარულის გვირგვინს დაიდგამ.

32შვილო, თუ მას ისურვებ, განისწავლები, და თუ სულს მიუძღვნი მას, მრავლისმცოდნე იქნები.

33თუ სიყვარულით მიაპყრობ ყურს, ჩასწვდები მას, და თუ სმენად იქცევი, ბრძენი გახდები.

34იარე მხცოვანთა საკრებულოში; ვინც ბრძენია, მას მიეახლე. ყური უგდე საღვთო ამბებს და ბრძნული იგავები არ გამოგეპაროს.

35თუ სწავლულს ნახავ, დილაუთენია ეწვიე, დაე, შენმა ფეხმა გაცვითოს მისი ზღურბლი.

36დაუფიქრდი უფლის ბრძანებებს და დღენიადაგ სწავლობდე მის მცნებებს. ის განამტკიცებს შენს გულს და მოგაწყურებს სიბრძნეს.

7

7^1ნუ იქმ ბოროტს და არც შენ გეწევა ბოროტი.

2ერიდე უსამართლოს და ისიც გაგერიდება.

3შვილო, ნუ თესავ უსამართლობის კვლებს და არ მოიმკი შვიდმაგად მის ნაყოფს.

4ნუ სთხოვ უფალს ხელმწიფებას და ნურც მეფეს – საპატიო ადგილს.

5თავს ნუ იმართლებ უფლის წინაშე და ნურც მეფის წინაშე ბრძენობ.

6ნუ მიელტვი მსაჯულობას, რათა უმწეო არ აღმოჩნდე უსამართლობის წინაშე, არ შეუდრკე ძალმოსილს და არ დაიჩრდილოს შენი სიწრფელე.

7ნუ სცოდავ მოქალაქეთა მიმართ და ბრბოს წინაშე თავს ნუ დაიმცირებ.

8ორჯერ ნუ სცოდავ, რადგან ერთხელაც ვერ წაუხვალ სასჯელს.

9ნუ იტყვი: მოხედავს ჩემი ძღვენის სიმრავლეს და როცა მაღალ ღმერთს მივართმევ, შეიწირავს.

10ნუ სულმოკლეობ ლოცვისას და მოწყალების გაცემას ნუ უგულუბელყოფ.

11ნუ დასცინი სულგამწარებულ კაცს, რადგან არსებობს დამამცრობელიც და ზეამზიდველიც.

12ნუ თესავ ტყუილს შენს ძმაზე და ნურც მეგობარს ექცევი ასე.

13ნუ შეთხზავ ნურავითარ სიცრუეს, რადგან სიკეთეს არ მოგიტანს მისი სიხშირე.

14მხცოვანთა საკრებულოში ნუ მრავალსიტყვაობ და ნურც სიტყვას გაიმეორებ ვედრების დროს.

15ნუ ითაკილებ მძიმე შრომას და ნურც მიწისმუშაკობას, უზენაესის მიერ დაწესებულს.

16ნუ შეერთვი ცოდვილთ სიმრავლეს. გახსოვდეს, რისხვა არ დაახანებს.

17მკაცრად დაიურვე სული შენი, რადგანაც ცეცხლი და მატლია მკრეხელთა სასჯელი.

18ნუ გაცვლი მეგობარს ფულზე, ნურც ღვიძლ ძმას – სუფირის ოქროზე.

19ნუ მიატოვებ ჭკვიან და კეთილ ცოლს, რადგანაც მისი მადლი ოქროზედაც უმეტესია.

20ბოროტს ნუ უყოფ ალალად მშრომელ მსახურს, ნურც შენთვის თავდადებულ მოჯამაგირეს.

21გონიერი მსახური შეიყვაროს შენმა სულმა, და ნუ აღუკვეთ მას თავისუფლებას.

22საქონელი გყავს? მიხედე, და თუ გჭირდება, დაიტოვე.

23ვაჟები გყავს? ასწავლე და სიყრმიდანვე მოახრევინე ქედი.

24ქალები გყავს? იზრუნე მათ ტანმრთელობაზე და ნუ უჩვენებ მხიარულ პირს.

25ქალი გაათხოვე და დიდ საქმეს აღასრულებ; გონიერ კაცს მიეცი იგი.

26სასურველი ცოლი გყავს? ნუ გაუშვებ და საძულველს ნუ მიენდობი.

27მთელი გულით განადიდე მამაშენი და ნუ დაივიწყებ დედაშენის ტკივილებს.

28გახსოვდეს, რომ მათი ნაშიერი ხარ. რას მიუზღავ მათ ამის სანაცვლოდ?

29მთელი სულით გწამდეს უფალი და პატივი მიაგე მის მღვდლებს.

30მთელი ძალით გიყვარდეს შენი შემოქმედი და ნუ მიატოვებ მის მსახურთ.

31გეშინოდეს უფლისა და პატივი მიაგე მღვდელს, მიეცი მას წილი, როგორც გებრძანა: ნათავარი, ცოდვის გამოსასყიდი, ბეჭთა ძღვენი და წმიდათა ნათავარი.

32გლახაკს გაუწოდე ხელი, რათა სრულიქნას შენი კურთხევა.

33მადლი მიაგე ყოველ ცოცხალს, მაგრამ მკვდარსაც ნუ მოაკლებ მადლს.

34ნუ მოაკლდები მოზარეთ და მგლოვიარეებთან ერთად იგლოვე.

35ნუ დაიზარებ სნეულის მონახულებას და ამის გამო შეგიყვარებენ.

36ყველა საქმეში გახსოვდეს შენი აღსასრული და აღარასოდეს სცოდავ.

8

8^1ნუ შეებრძოლები ძლიერ კაცს, იქნებ ოდესმე მის ხელში ჩავარდე.

2ნუ შეედავები მდიდარ კაცს, ვაითუ გძლიოს, რადგანაც ბევრი დაუღუპავს ოქროს და მეფეთა გული გადაუხრია.

3ნუ შეეჭიდები მოლაყბეს, მის ცეცხლს შეშას ნუ შეუკეთებ.

4ნუ ეხუმრები უმეცარს, რათა შენი წინაპრები არ შეურაცხყო.

5ნუ ჰყვედრი ცოდვისაგან მოქცეულ კაცს, გახსოვდეს, ყველას წყევლის სიმძიმე გვაწევს.

6ნუ შეურაცხყოფ ბებერ კაცს, ვინაიდან ჩვენც დავბერდებით.

7ნუ გიხარის კაცის სიკვდილი, გახსოვდეს, ყველანი მოვკვდებით.

8ნუ უგულებელყოფ ბრძენთა მონათხრობს და მათ იგავებს მიუგდე ყური, რათა მათი წყალობით შეიძინო ცოდნა და დიდებულთა სამსახური ისწავლო.

9ყურად იღე მხცოვანთა ნაამბობი, რადგან მათაც თავიანთ მამა-პაპათაგან უსწავლიათ; მათგან შეიძენ განსჯის უნარს და იმასაც, თუ ვის როდის რა მიუგო.

10ნუ გააღვივებ ცოდვილის ნაკვერჩხლებს, ვაითუ მისმა ცეცხლმა დაგდაგოს.

11ნუ აღიძვრი თავხედის წინააღმდეგ, ვაითუ შენს სიტყვას ჩაუსაფრდეს.

12ფულს ნუ ასესხებ შენზე ძლიერ კაცს; თუ ასესხებ, დაკარგულად ჩათვალე.

13თავს ნუ იდებ, რაც შენს ძალას აღემატება; თუ თავს იდებ, მოიქეცი როგორც მოვალე.

14ნუ უჩივლებ მსაჯულს, რომელსაც მისი პატივისამებრ განსჯიან.

15ნუ დაემგზავრები თავგასულს, რადგანაც ისე მოიქცევა, როგორც ნებავს, და შეიძლება მისმა სიშლეგემ დაგღუპოს.

16ნუ შეედავები გულფიცხს და მასთან ერთად ნუ გადაივლი უდაბნოს, რადგანაც სისხლი არაფრად უჩანს და სადაც არავინ შეგეწევა, იქ დაგამხობს.

17რჩევას ნუ ჰკითხავ ბრიყვს, რადგან სიტყვას ვერ შეგინახავს.

18უცხოს წინაშე დასამალს ნუ ჩაიდენ რასმე, რადგან არ იცი, როგორ მოიქცევა.

19გულს ნუ გადაუშლი ყველას, რადგანაც არ დაგიმადლებს.

9

9^1ნუ ეჭვიანობ მეუღლეზე, ცუდად ნუ წვრთნი შენსავ საზიანოდ.

2ნუ მისცემ ცოლს შენს სულს, რათა შენს უფლებას წინ არ აღუდგეს.

3ნუ გახვალ როსკიპის შესახვედრად, რათა მის მახეში არ გაება.

4დიდხანს ნუ დაჰყოფ მომღერალ ქალთან, რათა მისმა ხელოვნებამ არ მოგნუსხოს.

5ნუ უჭვრეტ ქალწულს, რათა მისმა მშვენებამ არ გაცთუნოს.

6ნუ მისცემ მეძავებს შენს სულს, რათა შენი მემკვიდრეობა არ დაღუპო.

7თვალს ნუ აცეცებ ქალაქის ქუჩებში და მის უკაცრიელ უბნებში ნუ დახეტიალობ.

8თვალი აარიდე ლამაზ ქალს და სხვის მშვენებას ნუ მიაშტერდები, რადგანაც ბევრი შეუცდენია ქალის სიტურფეს: ცეცხლივით ინთება მისგან სიყვარული.

9არამც და არამც გვერდით არ მიუჯდე გათხოვილ ქალს და მასთან ღვინის სმას ერიდე, რათა მისკენ არ მიიქცე სულით და თავი არ დაიღუპო.

10ნუ მიატოვებ ძველ მეგობარს, რადგან ახალი ვერ შეედრება მას. ახალი მეგობარი ახალი ღვინოა; როცა დაძველდება, სიხარულით შესვამ.

11ნუ გშურს ცოდვილის დიდება, რადგანაც არ იცი, როგორი იქნება მისი ბოლო.

12ნუ მოგწონს უწმინდურთა მოსაწონი; გახსოვდეს, თვით ჯოჯოხეთამდე ვერ გამართლდებიან ისინი.

13შორს დაიჭირე თავი კაცისაგან, ვისაც მოკვლის უფლება აქვს, და შენ ვერ შეგაკრთობს სიკვდილის შიში, მაგრამ თუ დაუახლოვდები, არ შეცდე, რათა არ წაგართვას სიცოცხლე. იცოდე, ყოველი ფეხის ნაბიჯზე მახე გიგია და ქალაქის გალავნის ქონგურებზე მიაბიჯებ.

14შეძლებისდაგვარად გამოიცანი მოყვასნი და რჩევა ბრძენკაცთ ჰკითხე.

15გონიერ ხალხს ესაუბრე და უზენაესის სჯულს შეუწონე შენი ნათქვამი.

16სამართლიანი ხალხი გყავდეს თანამეინახედ და ღვთისმოშიშებით იდიდე.

17ნახელავი ხელოსნის ოსტატობით იქება, ხალხის მმართველის სიბრძნე კი – სიტყვით.

18ქალაქისათვის საშიშია ავყია კაცი და საძულველი – როყიოდ მეტყველი.

10

10^1ბრძენი მსაჯული აღზრდის თავის ხალხს და გონივრულ მმართველობას დაამყარებს.

2როგორიცაა მმართველი ისეთნივე არიან მისი მსახურნი. როგორიცაა ქალაქის თავი, ისეთნივე არიან მისი მცხოვრებნიც.

3უვიცი მეფე დაღუპავს თავის ხალხს, ამა ქვეყნის ძლიერთა გონიერებით კი ქალაქი აყვავდება.

4უფლის ხელთაა ქვეყნის მეუფება და საჭირო კაცს დროულად მოუვლენს მას.

5უფლის ხელთაა კაცის ბედ-იღბალი და მწიგნობრის სახეზე თავის დიდებას აღბეჭდავს იგი.

6ყოველი უსამართლობის გამო ნუ განურისხდები მოყვასს და ნურავის შეურაცხყოფ საქმით.

7ქედმაღლობა საძულველია უფლისთვისაც და კაცისთვისაც, უსამართლობა კი დანაშაულია ორივეს წინაშე.

8მეუფება ერთი ხალხის ხელიდან მეორისაში გადადის ყოველგვარი უსამართლობის, თავგასულობის და ანგარების გამო.

9რას ქედმაღლობს მტვერი და ფერფლი? აკი სიცოცხლეშივე იხრწნება მისი შიგნეული.

10ხანგრძლივი ავადმყოფობა აყმუვნებს ექიმს; დღეს მეფე, ხვალ კი სიკვდილის კერძი.

11როდესაც კაცი კვდება, მისი მემკვიდრენი ხდებიან ქვეწარმავალნი, მატლნი და მხეცნი.

12მზვაობის სათავე კაცის განშორებაა უფლისაგან და მისი გულის განდგომა მისივე შემოქმედისგან.

13რადგანაც ცოდვის სათავე მზვაობაა და მზვაობარი სიბილწეს ათხევს. ამიტომაც ურიცხვ განსაცდელს უმზადებს ღმერთი და საბოლოოდ დაღუპავს კიდეც.

14უფალმა დაამხო მზვაობართა ტახტი და მათ ადგილას თვინიერნი დასხა.

15უფალმა ძირფესვიანად აღმოფხვრა ხალხები და მათ ნაცვლად ქედმოდრეკილნი დანერგა.

16უფალმა შემუსრა ხალხთა ქვეყნები და თვით მიწის საძირკვლამდე დაამხო ისინი.

17გაახმო, მოსრა ზოგიერთი და მიწის პირისაგან აღგავა მათი სახსენებელი.

18ადამიანთათვის არ შექმნილა ქედმაღლობა და არც მძვინვარება რისხვისა – ქალის ნაშობთათვის.

19რომელია პატიოსანი მოდგმა? ადამიანის მოდგმა. რომელია პატიოსანი მოდგმა? უფლის მოშიშთა. რომელია უპატიოსნო მოდგმა? ადამიანის მოდგმა. რომელია უპატიოსნო მოდგმა? მცნების დამრღვევთა.

20ძმათა შორის უფროსია პატივდებული, ისევე, როგორც მოშიშნი უფლისა – უფლის თვალში.

21მდიდრის, დიდებულისა თუ უპოვარის ქება-დიდება უფლის შიშია.

22უსამართლობაა დაამცირო გონიერი ღატაკი და უმართებულოა ცოდვილის ქება.

23პატივდებულია დიდებულიც, მსაჯულიც და მბრძანებელიც, მაგრამ არცერთი არაა უფლის მოშიშზე უმეტესი.

24ბრძენ მსახურს თავისუფალნი მსახურებენ და მცოდნისათვის უცხოა დრტვინვა.

25ბრძნობას ნუ იჩემებ საქმის კეთებისას და ნუ იქადი გაჭირვების ჟამს.

26მაშვრალი, რომელსაც ყველაფერი ბლომადა აქვს, სჯობს, უქნარა ბაქიას, ლუკმა პურიც რომ არ გააჩნია.

27შვილო, თვინიერებით განადიდე სული და ღირსებისამებრ მიაგე პატივი.

28ვინ გაამართლებს, ვინც საკუთარი სულის წინაშე სცოდა? ვინ განადიდებს თავისი სიცოცხლის შეურაცხმყოფელს?

29უპოვარს პატივს სცემენ ცოდნისათვის, მდიდარს კი – მისი სიმდიდრის გამო.

30სიღარიბეში პატივდებული რამდენად უფრო საპატიო იქნება სიმდიდრეში? ხოლო სიმდიდრეში უპატიო რამდენად უფრო უპატიო იქნება სიღარიბეში?

11

11^1თვინიერს სიბრძნე აამაღლებს და დიდებულთა შორის მიუჩენს ადგილს.

2ნუ აქებ კაცს სილამაზისათვის და ნურც გარეგნობის გამო აძაგებ.

3ნუ იქადი სასალუქო სამოსით და დიდების დღეს ნუ ამაღლდები, რადგანაც საკვირველია უფლის საქმენი და კაცთათვის დაფარულნი არიან ისინი.

4პატარაა ფუტკარი მფრინველთა შორის, მაგრამ უტკბესია მისი ნაყოფი.

5მრავალი მბრძანებელი მსხდარა მიწაზე, იმას კი, ვიზედაც არ ფიქრობდნენ, გვირგვინი ედგა.

6მრავალ ძალმოსილს დაუთმენია შეურაცხყოფა, და სახელოვანნი სხვის ხელში ჩავარდნილან.

7ნუ ჰგმობ, ვიდრე არ გამოიძიებ, ჯერ დაფიქრდი და შემდეგ შერისხე.

8ვიდრე არ მოისმენ, ნუ უპასუხებ და სიტყვას შუა ნუ გააწყვეტინებ.

9ნუ დაობ საქმეზე, შენ რომ არ გეხება, და ნუ ზიხარ ცოდვილთა სამსჯავროში.

10შვილო, ხელს ნუ მიჰყოფ მრავალ საქმეს, რადგან საქმეთა სიმრავლეში უბრალო ვერ დარჩები; თუ მათ გამოუდგები, ვერ დაეწევი და გაქცევითაც ვერ გაექცევი.

11ზოგი შრომობს, ოფლს ღვრის და ჩქარობს, მაგრამ მაინც უგვიანდება.

12ზოგი ზანტია, შეწევნის მოიმედე, ძაბუნი და ღარიბ-ღატაკი, მაგრამ კეთილი თვალით გადმოხედა უფალმა და ფეხზე დააყენა დამდაბლებული.

13მაღლა ააწევინა თავი და მრავალი განცვიფრდა მის გამო.

14სიკეთე და სიავე, სიცოცხლე და სიკვდილი, სიღარიბე და სიმდიდრე – უფლისგანაა.

17უფლის საბოძვარი ღვთისმოსავთ ეძლევათ და მისი კურთხევა სიკეთედ გაჰყვებათ საუკუნოდ.

18ზოგი თავისი წინდახედულობისა და მომჭირნეობის წყალობით მდიდრდება, და ეს ნაწილია მისი ჯილდოსი.

19როდესაც იტყვის: სიმშვიდე ვპოვე და ახლა ჩემი სიკეთით ვტკბები. მაგრამ არ იცის, როდის მოვა დრო, როცა თავის მონაგებს სხვებს დაუტოვებს, თვითონ კი აღესრულება.

20მტკიცედ მისდიე შენს აღთქმას, ნუ უღალატებ და შენს საქმეს შეაბერდი.

21ნუ გაგაკვირვებს ცოდვილის საქმე. გწამდეს უფლისა და შენი საქმის ერთგული დარჩი, რადგანაც ადვილია უფლის თვალში უცაბედი და ანაზდეული გამდიდრება გლახაკისა.

22უფლის კურთხევა საზღაურია ღვთისმოსავთათვის, რომელსაც მალე ააყვავებს მისი წყალობა.

23ნუ იტყვი, რაღა მჭირდება, ამას იქით რა უნდა შევიძინოო?

24ნუ იტყვი, ესეც მეყოფა, ამიერიდან რაღა ბოროტს უნდა ველოდე?

25ბედნიერების დღეს დავიწყებას ეძლევა უბედურება და უბედურების დღეს აღარ ახსოვთ ბედნიერება.

26უფლისთვის ადვილია აღსასრულის დღეს მისი საქმისამებრ მიაგოს ადამიანს.

27წუთიერი ტანჯვა ბედნიერებას გვავიწყებინებს, და ადამიანის აღსასრულისას გაცხადდება მისი საქმენი.

28აღსასრულამდე ნურავის მიიჩნევ ნეტარად; ადამიანი მის ნაშობთაგან შეიცნობა.

29ყველას ნუ შეიყვან სახლში, რადგანაც ურიცხვია მზაკვრობა ცბიერისა.

30რაღა ჩასაფრაბული ბაზი და რაღა მზვაობრის გული, მზირივით რომ უთვალთვალებს შენს უმწეობას;

31სიკეთის ბოროტებად მქცეველი უსაფრდება და ჩირქსა სცხებს რჩეულთ.

32ცეცხლის ნაპერწკლისაგან მრავლდება ნაკვერჩხალი, და ცოდვილი კაცი ჩასაფრებულია სისხლის საღვრელად.

33ერიდე ბოროტს, უკეთურების მოქმედს, რომ საუკუნოდ ლაფში არ ამოგსვაროს.

34შეიხიზნე უცხო და შფოთს ვერ ასცდები, შენიანებს გაგიუცხოებს.

12

12^1სიკეთის ქმნისას იცოდე, ვისთვის იქმ და მოგეგება მადლი სიკეთის წილ.

2კეთილი უყავ ღვთისმოსავს და ჰპოვებ სანაცვლოს, მისგან თუ არა, უზენაესისგან მაინც.

3არ იქნება სიკეთე მისთვის, ვინც გამუდმებით სჩადის ბოროტს და სიხარულით არ გასცემს მოწყალებას.

4მიეცი ღვთისმოსავს და ნუ შეეწევი ცოდვილს.

5კეთილი უყავ თვინიერს და ნურაფერს გაიმეტებ მკრეხელისათვის, დაუჭირე და ნუ მისცემ პურს, რათა არ გძლიოს მისი წყალობით, რადგანაც ორმაგ ბოროტებას მოგაგებს იმ სიკეთისათვის, რასაც მისთვის მოიმოქმედებ.

6რადგანაც უზენაესმა მოიძულა ცოდვილნი და ღვთისმგმობთ სანაცვლოს მიაგებს.

7მიეცი კეთილს და შემცოდეს ნუ შეეწევი.

8მეგობარი არ იცნობა ბედნიერებაში და მტერი არ დაიფარება უბედობაში.

9ადამიანის ბედნიერებისას მისი მტრები წუხან, უბედობისას კი მეგობარიც მიატოვებს.

10ნურასოდეს ენდობი მტერს, რადგანაც სპილენძივით ჟანგდება მისი სიავე.

11თავიც რომ დაიმდაბლოს და ქედწახრილმა იაროს, ყურადღებით ადევნე თვალი და ერიდე მას; იყავი როგორც კრიალა სარკე მის წინაშე და დაინახავ, რომ ბოლომდე როდი გაწმენდილა ჟანგისაგან.

12ნუ დაიყენებ გვერდით, რომ არ დაგამხოს და შენი ადგილი არ დაისაკუთროს; ნუ მოისვამ მხარმარჯვნივ, რომ შენი სავარძელი არ მოისურვოს, თორემ ბოლოს ჩასწვდები ჩემს სიტყვებს და სინანულით გაიხსენებ ჩემს შეგონებას.

13ვინ შეიწყალებს დაგესლილი გველის შემლოცველს, ან იმას, ვინც მხეცს მიეახლა?

14ან შემცოდესთან ერთად მავალს და მისი ცოდვების მოზიარეს?

15ერთხანს კი დარჩება შენთან, მაგრამ თუ შეყოყმანდი, ვეღარ მოითმენს.

16მტერი თავისი ბაგით გატკბობს, მაგრამ გულში კი იმას იზრახავს, რომ ბნელ ხაროში ჩაგაგდოს. მტერი ცრემლებით დაგიტირებს, მაგრამ სისხლით ვერ გაძღება, თუ დრო იპოვა.

17თუ უბედურება დაგატყდა თავს, შენზე უწინ გაჩნდება იქ და, თითქოს შენი შველა სურსო, ფეხს დაგიდებს.

18თავის ქნევას მოჰყვება, ხელებს შემოჰკრავს, ბევრს იჩურჩულებს და სახეს შეიცვლის.

13

13^1ვინც ფისს მიეკარება, გაისვრება, და ვინც ქედმაღალს დაუახლოვდება, მას დაემსგავსება.

2ნუ ასწევ ტვირთს, შენს ძალას რომ აღემატება; ნუ დაუახლოვდები შენზე ძლიერსა და მდიდარს. რა გაუვა თიხის ქოთანს სპილენძის ქვაბთან? მიეჯახება და გატყდება.

3მდიდარმა უსამართლობა ჩაიდინა და აქეთ იმუქრება; ღარიბს უსამართლოდ მოექცნენ და თვითონვე იხვეწება შეწყალებას.

4თუ რამეში არგიხარ, გამოგიყენებს, თუ გაღარიბდი, ზურგს შეგაქცევს.

5თუ რამ გაბადია, ვერ მოიშორებ; ყველაფერს დაგახარჯვინებს, თვითონ კი არხეინად იქნება.

6თუ რამ გიჭირს, მოგელაქუცება, შემოგცინებს და იმედს მოგცემს, სიტყვით მოგეფერება და გკითხავს, ხომ არაფერი გიჭირსო?

7თავისი მასპინძლობით შეგარცხვენს, ვიდრე ორჯერ თუ სამჯერ არ გაგძარცვავს, რათა ბოლოს იცინოს შენზე. შემდეგ კი, თუ დაგინახა, გვერდს აგიქცევს და მხოლოდ თავსღა დაგიქნევს შენთან შეხვედრისას.

8მაშ, უფრთხილდი, რომ არ შეცდე და შენი სიბრიყვით თავი არ დაიმცირო.

9როცა ძლიერი მიგიპატიჟებს, თავი აარიდე და მაშინ უფრო მიგიწვევს.

10თავს ნუ მოაბეზრებ, რომ ხელი არა გკრას, და ნურც მეტისმეტად განუდგები, რომ არ დაგივიწყოს.

11ნუ მისცემ თავს იმის ნებას, რომ თანასწორივით ელაპარაკო, ნუ ენდობი მის სიტყვამრავლობას, რადგანაც გრძელი საუბრით გაცთუნებს და თითქოს ხუმრობით გამოგცდის.

12ვინც უწყალოა თავის მიმართ და ენაზე კბილის დაჭერა არ შეუძლია, თავს ვერ დაიცავს სიავისა და ბორკილისაგან.

13ფრთხილად და გულისყურით იყავი, რადგან შენს უბედურებასთან ერთად დააბიჯებ.

14ყველა ცხოველს თავისი მსგავსი უყვარს და ყველა კაცს – თავისი ახლობელი.

15ყოველი ხორციელი თავისი მოდგმისას ირჩევს და ადამიანიც თავისი მსგავსისკენ ისწრაფის.

16რა აქვს საერთო მგელს კრავთან? ანდა შემცოდეს – ღვთისმოსავთან?

17რა ჩამოაგდებს მშვიდობას ძაღლსა და აფთარს შორის? ან მდიდარსა და ღარიბს შორის?

18ლომების მოსანადირებელი ვირები არიან უდაბნოში, ხოლო მდიდართა საძოვარი – ღარიბნი.

19საძულველია თავმდაბლობა ქედმაღლისათვის, ხოლო მდიდრისთვის – ღარიბი.

20მდიდარმა თუ წაიფორხილა, მეგობრები შეაშველებენ ხელს, დაცემულ ღარიბს კი მეგობრებიც ზურგს შეაქცევენ.

21გასაჭირში ჩავარდნილ მდიდარს მრავალი შემწე ჰყავს; სისულელეც რომ წამოროშოს, გაამართლებენ. ღარიბს კი, თუ გაუჭირდა, მგმობელნი არ დაელევა; გზიანი სიტყვაც რომ თქვას, ყურს არ ათხოვებენ.

22მდიდრის ხმის ამოღებისთანავე ყველა დუმდება; მის სიტყვას ღრუბლებამდე აზიდავენ. ღარიბმა თუ კრინტი დასძრა, იტყვიან, ეს ვინ გდიაო? თუ წაიფორხილა, მოიძულებენ.

23კარგია სიმდიდრე, რომელსაც ცოდვისა არა სცხია რა. ცუდია სიღარიბე ღვთისმგმობლის თვალში.

24კაცის გული სახეს შეუცვლის მას – ან სასიკეთოდ, ან საბოროტოდ.

25გულის ნიშანი ბედნიერებაში – მხიარული სახეა, იგავთა თხზვა კი – შავბნელ ფიქრთა მაუწყებელი.

14

14^1ნეტა იმ კაცს, ვინც არა სცოდა თავისი ბაგით და ცოდვის წუხილმა არ მოსწყლა.

2ნეტავი იმას, ვისაც არ ამწუხრებს თავისი სული და ვისაც არ წარკვეთია სასო.

3ძუნწის სიმდიდრეს სიკეთე არ ეთქმის; ქონება რად უნდა ბოროტს?

4ვინც საკუთარ სულს აკლებს და სხვებისთვის აგროვებს, მის ნაამაგარს სხვები შეიტკბობენ.

5თავისი თავისთვის ბოროტი ვისთვისღა იქნება კეთილი? ვერ იხარებს თავისი ავლადიდებით.

6არავინაა იმაზე უარესი, ვინც თავის თავსა მტრობს; აი, საზღაური მისი ბოროტებისა.

7სიკეთესაც რომ იქმოდეს, გულმავიწყობით იქმს და ბოლოს გამოამჟღავნებს თავის ბოროტებას.

8ბოროტია მოშურნე თვალის პატრონი, ზიზღით იბრუნებს პირს სულისაგან.

9ანგარის თვალს ვერ აძღებს ვერავითარი წილი; უსამართლობა ბოროტისა დააჭკნობს სულს...

10უკეთური თვალი პურსაც იშურებს და მწირია იმისი სუფრა.

11შვილო, შეძლებისდაგვარად კეთილი უყავ შენს თავს და უფალსაც ღირსეულად მიართვი შესაწირავი.

12გახსოვდეს, სიკვდილი არ დაახანებს და ჯოჯოხეთის აღთქმა ჯერაც დაფარულია შენთვის.

13ვიდრე პირში სული გიდგას, კეთილი უყავ მეგობარს, ხელი გაუწოდე და რაც შეგიძლია, უწილადე.

14ნუ მოიკლებ სიკეთის დღეს და წილი კეთილი ნატვრისა გვერდს არ აგივლის.

15განა სხვებს არ დაუტოვებ შენს ნაღვაწსა და ნაჯაფარს, რათა წილისყრით გაიყონ?

16გაეცი და მიიღე; ანუგეშე შენი სული, რადგანაც ჯოჯოხეთში ვეღარა ჰპოვებ სიამეს.

17ყოველი ხორცი, როგორც სამოსი, გაცვდება, რადგანაც უკუნისიდან ასეა: სიკვდილით უნდა მოკვდე.

18როგორც მწვანე ფოთლები დაბურული ხეზე – ზოგი ცვივა, ზოგი იშლება, ასევეა მოდგმაც სისხლისა და ხორცისა: ზოგი კვდება, ზოგი იბადება.

19ყოველი ნახელავი ხრწნადია და წარმავალი, ხოლო მასთან ერთად კვდება მისი შემქმნელიც.

20ნეტავი იმ კაცს, სიბრძნეს რომ ეწაფება და თავისი გონიერებით მსჯელობს,

21ვინც თავის გულში მოიაზრებს მის გზებს, მის იდუმალებასაც ეზიარება.

22მდევარივით მისდიე მას და გზად ჩაუსაფრდი.

23ვინც მის სარკმელში შეიხედავს, ის მის კართანაც მოისმენს.

24ვინც მის სახლთანა ტრიალებს, ის ჩააჭედებს მის კედელში ლურსმანს.

25მის გვერდით გამართავს თავის კარავს და კეთილ სავანეში განისვენებს.

26მის ჭერქვეშ დასხამს თავის შვილებს და მის წიაღში დაივანებს.

27მისი წყალობით დაიფარავს თავს სიცხისაგან და მის დიდებაში იცხოვრებს.

15

15^1უფლის მოშიში ასე მოიქცევა და სჯულის სიმტკიცით მოიხვეჭს სიბრძნეს.

2სიბრძნეც დედასავით შეხვდება მას და უმანკო ცოლივით მიიღებს.

3გონების პურით დააპურებს მას და სიბრძნის წყაროთი მოუკლავს წყურვილს.

4მასში დამკვიდრდება და აღარ შეირყევა, მიეტმასნება და აღარ შერცხვება.

5ის აამაღლებს ახლობლებზე და საკრებულოში გაუხსნის ბაგეს.

6სიხარულისა და ლხენის გვირგვინს დაადგამს თავზე და საუკუნო სახელს დაუმკვიდრებს.

7ვერ მისწვდებიან მას უგუნურნი და ვერც ცოდვილნი იხილავენ.

8შორსაა იგი ქედმაღალთაგან და ცრუპენტელანი ვერ შეიცნობენ.

9უსიამოა ქება ცოდვილის პირით, რადგან უფლისგან როდია მოვლენილი.

10რადგანაც ქება სიბრძნით ითქმის და უფალი ხელს მოუმართავს მას.

11ნუ იტყვი, უფლის გულისთვის განვდექიო, რადგან რაც მას სძულს, იმისი ქმნა არ იქნება. ნუ იტყვი, ღმერთმა მაცთუნაო, რადგან მას ცთუნებული არა სჭირდება.

13ყოველივე ბილწი სძაგს უფალს და არც მის მოშიშთ უნდა უყვარდეთ.

14მან დასაბამიდანვე შექმნა ადამიანი და თავისი ნების ანაბარა დატოვა: რასაც ინებებ, იმისკენ გაიწვდი ხელს.

15ადამიანის წინაშეა სიკვდილი და სიცოცხლე და რასაც ინებებს, ის მიეცემა.

16მან დაგიდო წინ ცეცხლი და წყალი და რომელიც გენებოს, ის აირჩიე.

17თუ მოისურვებ, დაიცავ მცნებებს და კეთილი რწმენით მოიქცევი.

18რადგანაც დიდია სიბრძნე უფლისა, ურყევია მისი მეუფება და ყველაფერს ხედავს.

19მისი თვალი დაჰყურებს მოშიშთ და მან იცის ყოველი საქმე კაცისა.

20უღმერთოება არავისთვის დაუდევს მცნებად და არც არავისთვის მიუცია ცოდვის ჩადენის ნება.

16

16^1ნუ გსურს უმაქნის შვილთა სიმრავლე და ნურც უსჯულო ვაჟებით ხარობ.

2მათი სიმრავლე ნუ გაგახარებს, თუკი არა აქვთ შიში უფლისა.

3ნუ მიენდობი მათ სიცოცხლეს და ნუ დაეყრდნობი მათ სიმრავლეს, რადგანაც ზოგჯერ ერთი სჯობს ათასს და უშვილოდ გადაგება – უსჯულო შვილთა ყოლას.

4რადგანაც ერთი გონიერისაგან ქალაქი აშენდება, უსჯულოთა ტომი კი უდაბნოდ იქცევა.

5ბევრი ამგვარი რამ იხილეს ჩემმა თვალებმა და ამაზე უარესიც მოუსმენიათ ჩემს ყურებს.

6ცოდვილთა საკრებულოში ცეცხლი იფეთქებს, ურჩ ხალხში კი რისხვა აბრიალდება.

7უფალმა არ შეიწყნარა ძველი ბუმბერაზნი, თავიანთი ძალის იმედით რომ განუდგნენ მას.

8არც ლოტის სახლეული დაინდო, მისი ამპარტავნობისთვის მოძულებული.

9არ შეიწყალა წარწყმედის ხალხი, თავისი ცოდვებით მოქადული.

10არც ექვსასი ათასი კაცი, გულქვაობამ რომ შეკრიბა ერთად.

11ერთიც რომ იყოს ქედფიცხელი, საკვირველი იქნებოდა დაუსჯელად მისი დარჩენა, რადგანაც უფლის ხელთაა წყალობაცა და რისხვაც, შეწყალებაც შეუძლია და რისხვის თავზე დატეხაც.

12რამდენად დიდიცაა მისი გულმოწყალება, იმდენადვე დიდია მისი მხილებაც, და მისი საქმისამებრ განსჯის კაცს.

13ვერსად წაუვა ცოდვილი ნაძარცვით და ფუჭად არ ჩაივლის მორწმუნის მოთმინება.

14ადგილს მიუჩენს ყველა მოწყალებას და თვითეულს მისი საქმისამებრ მიეზღვება.

15ნუ იტყვი: უფალს დავემალები, ზესკნელიდან ვინ გამიხსენებსო? ამდენ ხალხში ვინ შემამჩნევს, რა არის ჩემი სული უსაზღვრო სამყაროში?

18აჰა, ზეცა და ზეცა ზეცისა, უფსკრული და დედამიწა თანაბრად ირყევიან მისი წვევისას.

19მთებიცა და საფუძველიც დედამიწისა თანაბრად ძრწიან და ირყევიან მისი მოხედვისას.

20ამის გაგება არ ძალუძს გულს, ანკი მის გზებს ვინ გაიაზრებს?

21როგორც ქარი, კაცის თვალისთვის უხილავი, მისი საქმეების უმეტესობაც დაფარულია.

22ვინ გვაუწყოს მისი სამართლის საქმენი? ან ვინ დაელოდება მათ? რადგანაც შორსაა აღთქმა.

23ასე ფიქრობს გულით ღატაკი და უგუნური, შეცთომილიც ასევე ფიქრობს.

24მისმინე, შვილო, ესწრაფე ცოდნას, გულისყური მიაპყარ ჩემს სიტყვებს.

25დაწვრილებით განვმარტავ სწავლას და ზედმიწევნით გადმოგცემ ცოდნას.

26დასაბამიერია მისი საქმენი და როცა შექმნა, ნაწილებად დაჰყო ისინი.

27საუკუნოდ მოაწესრიგა თავისი ქმნილებანი, დასაბამიდან შორეულ მომავლამდე. არც სწყურიათ, არც იღლებიან, არც თავიანთ ქმედებას წყვეტენ.

28არცერთი არ ავიწროებს თავის მეზობელს და არც არასდროს ეურჩება უფლის სიტყვას.

29შემდგომ ამისა უფალმა გადმოხედა მიწას და თავისი სიკეთით აღავსო იგი.

30ყოველი ჯურის ცხოველით დაფარა მისი ზედაპირი და ბოლოს მისკენვე მიიქცევა ყოველი.

17

17^1უფალმა მიწისაგან შექმნა ადამიანი და მასვე დაუბრუნა იგი.

2დღეთა განსაზღვრული რიცხვი და დრო მიუზომა მათ და უბოძა ხელმწიფება ყოველივე მიწიერზე.

3მათი ბუნებისამებრ შემოსა ძალით და ხატად თვისად შექმნა ისინი.

4ჩაუნერგა მათი შიში ყველა ხორციელს, რათა ემბრძანებლა ცხოველებსა და ფრინველებზე.

5[*]

6მისცა მათ აზრი, ენა და თვალის ჩინი, ყურები და გული, რათა შეეცნო ყოველი.

7აღავსო ისინი ცოდნითა და გონიერებით და უჩვენა მათ კეთილი და ბოროტი.

8დაადგა თვალი მათ გულებს, რათა საკუთარ საქმეთა სიდიადე ეჩვენებინა მათთვის,

10მისი წმიდა სახელის სადიდებლად და საუწყებლად მისი დიადი საქმეებისა.

11წინ დაუდო მათ ცოდნა და ცხოვრების წესი დაუმკვიდრა.

12საუკუნო აღთქმა დაუდო და თავისი მსჯავრი უჩვენა მათ.

13იხილეს მათმა თვალებმა სიდიადე დიდებისა და მისი ხმის დიდება ისმინეს მათმა ყურებმა.

14უთხრა მათ: „ერიდეთ ყოველგვარ უსამართლობას“ და ამცნო თვითოეულს მოვალეობა მოყვასის მიმართ.

15მათი გზები მარადჟამ მის წინაშეა და ვერ დაემალებიან მის თვალებს.

17ყველა ხალხს დაუდგინა წინამძღოლი, ხოლო უფლის წილხვდომილი ისრაელია.

19მათი ყოველი საქმე მზესავით მის წინაშეა და მისი თვალი გამუდმებით დამზერს მათ გზებს.

20არ გამოეპარება მათი უსამართლობანი; და მათი ყოველი ცოდვა უფლის წინაშეა.

22კაცის შეწყალება მისთვის არის როგორც ბეჭედი; და თვალის გუგასავით დაიცავს ადამიანის მადლს.

23შემდგომ ამისა აღდგება, კუთვნილს მიაგებს მათ და რაც გაუციათ, მათსავე თავზე მოაწევს.

24ხოლო ვინც ინანებს, მიუტევებს და გაამხნევებს, ვისაც დაშრეტია დათმენის ძალა.

25მიიქეც უფლის მიმართ და დაუტევე ცოდვანი, ევედრე მას და შეამცირე შეცოდებანი.

26ამაღლდი უზენაესის მიმართ, განეშორე უსამართლობას და მთელი არსებით შეიძულე სიბილწე.

27ვინ აქებს უფალს ჯოჯოხეთში ცოცხალთა და მის მადიდებელთა ნაცვლად?

28მკვდარი, როგორც არარსებული, როგორღა შეასხამს ქებას? მხოლოდ ცოცხალი და ტანმრთელი ადიდებს უფალს.

29რა დიდია უფლის გულმოწყალება და რა ადვილად მიუტევებს მისკენ მიქცეულთ!

30ყოვლისმძლე როდია ადამიანი, რადგანაც უკვდავი არ არის ადამის შვილი.

31რა არის მზეზე უნათლესი? მაგრამ თვით ისიც კი ბნელდება. ასევე ბოროტს იზრახავს ხორცი და სისხლი.

32ღმერთი დამზერს მაღალ ცათა ძალებს, ხოლო ყოველი კაცი მიწაა და ფერფლი.

18

18^1ყველაფერი შექმნა მარად ცოცხალმა.

2მხოლოდ უფალი შეირაცხება მართლად.

4არავის განაცხადებინებს თავის საქმეებს; ვინ ჩასწვდება მის სიდიადეს?

5ვინ გაზომავს ძალას მისი სიდიადისა? ვინ გამოთქვამს მის მოწყალებას?

6ვერც რას მიუმატებ და ვერც გამოაკლებ, გამოუკვლეველია საკვირველებანი უფლისა.

7კაცი მაშინ იწყებს, როცა ასრულებს, და როცა ჩერდება, გაჭირვება მაშინ იწყება მისი.

8რა არის კაცი, ან რას გამოელის იგი? რა არის მისი სიკეთე ან ბოროტება?

9დიდია ადამიანის დღეთა რიცხვი – ასი წელი.

10მაგრამ როგორც წყლის წვეთი ან ქვიშის მარცვალი ზღვაში, ასევე უბადრუკია მისი წლები მარადისობასთან შედარებით.

11ამიტომაც სულგრძელია უფალი კაცთა მიმართ და თავის წყალობას მიაფენს მათ.

12ხედავს და იცის, რარიგ სავალალოა მათი აღსასრული, ამიტომაც ამრავლებს თავის წყალობას.

13კაცის წყალობა მის მოყვასზე ვრცელდება, უფლის წყალობა კი – ყველა ხორციელზე.

14შეიწყალებს მისი შეგონების შემწყნარებელთ და იმათ, მის კანონს რომ მიელტვიან.

15ქველმოქმედებისას საყვედურს ნუ იტყვი, შვილო, რისამე გაცემისას კი – გულსატკენ სიტყვას.

16სიცხეს ცვარ-ნამი აგრილებს და მოწყალებას სჯობია სიტყვა.

17ამიტომ სიტყვა უმეტესია კეთილ ძღვენზე. მადლიან კაცს კი არცერთი არ დაელევა.

18უგუნურს უმადური ყვედრება სჩვევია, შურიანის ძღვენი კი თვალებსა შრეტს.

19ვიდრე სიტყვას იტყოდე, მოიფიქრე და ვიდრე სენი შეგეყრებოდეს, თავს მიხედე.

20ვიდრე განგსჯიდნენ, დაუკვირდი შენს თავს და განკითხვისას შეგიწყალებენ.

21ვიდრე დაუძლურდებოდე მოიდრიკე ქედი და ცოდვისგან უკუიქეც.

22ეცადე დროზე აღასრულო აღთქმა და უკანასკნელ ამოსუნთქვამდე ნუ გადასდებ მის აღსრულებას.

23ლოცვის დაწყებამდე მოამზედე თავი და ნუ ემსგავსები იმას, ვინც გამოსცდის უფალს.

24გახსოვდეს რისხვა აღსასრულის დღეს და ჟამი შურისგებისა, როცა უფალი პირს იბრუნებს.

25სიმაძღრისას შიმშილის ჟამი გახსოვდეს, სიღატაკისა და გაჭირვებისას კი – სიმდიდრის ჟამი.

26დილიდან საღამომდე იცვლება დრო და ყველაფერი მსწრაფლწარმავალია უფლის წინაშე.

27ბრძენკაცი ყოველთვის წინდახედული იქნება და ცოდვის ჟამს არ გამოიჩენს დაუდევრობას.

28ყველა გონიერი შეიცნობს სიბრძნეს და ქებას შეასხამენ მის მომხვეჭსაც...

29სიტყვაში გაწაფულნი თავადაც განიბრძნობიან და წვიმასავით მოავლენენ ბრძნულ შეგონებებს.

30ნუ სდევ გულისთქმას და დაიოკე სურვილი.

31თუ განცხრომის ძებნად მიაქცევ სულს, მტრების სასაცილოდ იქცევი.

32ნუ ტკბები ფუფუნებით და ღრეობებს ნუ გადაჰყვები.

33ნუ ილხენ ნასესხები ფულით, როცა ქისა ცარიელი გაქვს, რომ სიღატაკეში არ ჩავარდე.

19

19^1მემთვრალე მუშა ვერ გამდიდრდება და მცირედის არად ჩამგდები თანდათანობით დაკნინდება.

2ღვინო და ქალები რყვნიან გონიერთ და მეძავთა ტრფიალი სულ უფრო აღვირახსნილი ხდება.

3ხრწნილება და მატლი იქნება მისი ხვედრი და აღვირახსნილი სული წარწყმდება.

4მალემრწმენი თავქარიანია და შემცოდე თავის თავსავე ვნებს.

5გულისთქმის ამყოლი განისჯება.

6ლაყბობის მოძულე თავს დააღწევს ბოროტს.

7ნურასოდეს გაიმეორებ სიტყვას და არასდროს დაკარგავ რამეს.

8ნურც მტერს და ნურც მეგობარს ნურაფერს ეტყვი და, თუ ცოდვად არ ჩათვლი, ნურც გაუმჟღავნებ.

9რადგანაც ის მოგისმენს და შეიძლება აღარ გენდოს, და როცა იქნება, თავის სიძულვილს გამოამჟღავნებს.

10მოისმინე სიტყვა? შენთან ერთად მოკვდეს. ნუ გეშინია, არ დაგფლეთს.

11ბრიყვს ისევე სტანჯავს სიტყვა, როგორც მშობიარეს – ჩვილი.

12რაღა ბარძაყში ჩარჭობილი ისარი და რაღა სიტყვა ბრიყვის გულში.

13ჰკითხე მეგობარს, იქნებ არა ჩაუდენია, ხოლო თუ ჩაიდინა, ნუღარ ჩაიდენს.

14ჰკითხე მეგობარს, რადგან ხშირად იბადება ცილისწამება, და ყველაფერს ნუ ერწმუნები.

15ჰკითხე ახლობელს, იქნებ არ უთქვამს, და თუ თქვა, ნუღარ გაიმეორებს.

16ზოგი სცოდავს, მაგრამ არა სულით; ენით კი ვის არ შეუცოდავს?

17ჰკითხე შენს მოყვასს, ვიდრე დაემუქრებოდე, და გზა მიეცი უზენაესის კანონს.

20ყოველი სიბრძნე შიშია უფლის მიმართ და ყოველ სიბრძნეში უფლის კანონის აღსრულებაა.

22ბოროტის ცოდნა არ არის სიბრძნე და არც შემცოდის რჩევაშია გონიერება.

23არის ცბიერება, რომელიც სისაძაგლეა, და არის უგუნური, რომელსაც სიბრძნე აკლია.

24უფლის მოშიში უგუნური სჯობს მაღალგონიერს, მაგრამ კანონის დამრღვევს.

25არის დახვეწილი, მაგრამ უსჯულო ცბიერება, მზაკვრულად რომ იღვწის თავისი კანონის დასადგენად.

26არის ვერაგი, მწუხარედ ქედმოხრილი რომ დაიარება, მაგრამ შიგნით სავსეა მზაკვრობით.

27სახეს მალავს და თავს ყრუდ გვაჩვენებს, მაგრამ სადაც არ ელი, იქ დაგასწრებს.

28და თუ ძალა არ ეყოფა საიმისოდ, რომ სცოდოს, დროს იპოვის და ცოდვას მაინც ჩაიდენს.

29კაცი გარეგნობით იცნობა, ხოლო გონიერი, შეხვდრისას – სახის გამომეტყველებით.

30სამოსი, სიცილი და სიარული ამჟღავნებს ადამიანს.

20

20^1არის უდროო მხილება და არის დუმილი, გონიერების ნიშანი.

2მხილება სჯობს გულისწყრომას.

3ვინც თავის შეცდომას აღიარებს, ნაკლებ ევნება.

4რაღა საჭურისი, რომელიც ცდილობს ნამუსი ახადოს ქალწულს და რაღა ის, ვისაც სურს ძალით აღასრულოს სამართალი.

5ზოგის დუმილი სიბრძნის ნიშანია, ზოგი კი საძულველია ყბედობის გამო.

6ზოგი დუმს, რადგან პასუხი არ მოეძებნება, ზოგი კი დუმს, რადგანაც სათანადო დროს უცდის.

7ბრძენი დრომდე არ იტყვის სიტყვას, პატივმოყვარე და უგუნური კი დროს არ დაგიდევს.

8საზიზღარია ყბედი, ხოლო ვინც ძალით მიიტაცებს სიტყვის უფლებას – საძულველი.

9ზოგჯერ კაცს წარმატებაც ვნებს, ზოგჯერ კი დანაკარგიც შენაძენია.

10არის საჩუქარი, რომელიც არას გარგებს და არის საჩუქარი, რომელიც ორმაგად სასარგებლოა.

11არის დიდება, რომელიც ამცირებს და დამცირება, რომელიც ამაღლებს ადამიანს.

12ზოგი მცირეთი ბევრს ყიდულობს და ზოგი შვიდმაგს იხდის მცირედში.

13ბრძენი ორიოდე სიტყვითაც შეგაყვარებს თავს, ბრიყვს კი ფუჭად ჩაუვლის მადლი.

14უგუნურის წყალობა არას გარგებს, რადგანაც ერთის ნაცვლად ბევრი თვალი აქვს.

15ცოტას მოგცემს და ბევრს დაგაყვედრის, გზირივით პირდაღებული: დღეს ნასესხებს ხვალ უკან მოგთხოვს; საძულველია ამგვარი კაცი.

16ბრიყვი ამბობს: არც მეგობარი მყავს და არც მადლიერი ჩემი სიკეთისათვისო. მისი პურის მჭამელნი მის ძვირს იტყვიან. რა ხშირად გახდება რამდენის დასაცინი.

17მიწაზე წაფორხილება სჯობს ენის წაბორძიკებას. ასე უფრო მალე დაეცემიან ბოროტნი.

18უმადლო კაცი უადგილო არაკია, მუდამ პირზე რომ აკერიათ უკეთურთ.

19ბრიყვის პირით თქმულ არაკს აზრი არა აქვს, რადგანაც უდროო დროს არის ნათქვამი.

20ზოგს გაჭირვება არ აძლევს ცოდვის ჩადენის ნებას, და თუ სული მოითქვა, არ შეინანებს.

21ზოგი სიმხდალის გამო იღუპავს სულს, ზოგი კი – უგუნურის წინაშე.

22ზოგი სირცხვილის გამო რაღაცას ჰპირდება მეგობარს და სულ ტყუილად იკიდებს მტრად.

23სიცრუე ადამიანის ბიწია; უზრდელი მუდამ ცრუობს.

24ქურდი სჯობს მუდამ ცრუმეტყველს, თუმცა წარწყმედაა ორივეს ხვედრი.

25ცრუ კაცს თავისი საქციელი არცხვენს და მისი სირცხვილი მასთანაა მარადჟამ.

26ბრძენი სიტყვებით ამაღლდება და გონიერი კაცი დიდებულთა წყალობას დაიმსახურებს.

27მიწის მუშაკი თავის ზვინს ამაღლებს და დიდებულთა მაამებელს უსამართლობაც მიეტევება.

28ძღვენი და საჩუქარი ბრძენთაც კი უბრმავებს თვალს და პირში ამოდებული ლაგამივით უშლიან ხელს მხილებისას.

29დაფარული სიბრძნე და დაფლული განძი – ან ერთი და ან მეორე ვის რას არგია?

30სიბრიყვის მფარავი კაცი სჯობს თავისი სიბრძნის მფარავს.

21

21^1შვილო, სცოდე? ნუღარა სცოდავ და ძველი ცოდვების მიტევებისათვის ილოცე.

2გაექეც ცოდვას, როგორც გველს, რადგანაც თუ მიუახლოვდები, გიკბენს. მისი კბილები ლომის კბილებია, სულს რომ ხდიან ადამიანებს.

3ყოველი უსჯულოება ორლესული მახვილია: მისი ნაიარევი არ იკურნება.

4დაშინება და ძალადობა იავარყოფენ სიმდიდრეს: ასე იავარიყოფა ქედმაღლის სახლი.

5ღატაკის ბაგით წარმოთქმული ვედრება ღმერთის ყურს აღწევს და მას მალევე მიეგება სამართალი.

6მხილების მოძულე ცოდვილის კვალს მისდევს, უფლის მოშიში კი გულით ინანიებს.

7ენით ძლიერი შორითვე იცნობა, მაგრამ გონიერი ხედავს, სად წაიბორძიკებს იგი.

8სხვისი ფულით თავისი სახლის მაშენებელი თითქოს ქვებს აგროვებს საკუთარი სამარხისათვის.

9უსჯულოთა ყრილობა ძენძის გროვაა და ცეცხლის ალია მისი ბოლო.

10ცოდვილთა გზა ქვებითაა მოკირწყლული, მაგრამ მის ბოლოს ჯოჯოხეთის უფსკრულია.

11სჯულის დამცველი თავისი აზრის ბატონ-პატრონია, უფლის შიშს კი სიბრძნე აგვირგვინებს.

12უნიჭო ვერ განისწავლება, მაგრამ ზოგჯერ სიმწარეს ამრავლებს ნიჭი.

13ბრძენის ცოდნა წყალდიდობასავით იზრდება და მისი რჩევა სიცოცხლის წყაროა.

14ბრიყვის გული გატეხილი ჭურჭელია, ვერავითარ ცოდნას ვერ დაიჭერს.

15გონიერი მოისმენს ბრძნულ სიტყვას, მოიწონებს და შეითვისებს; თავქარიანი მოისმენს, დაიწუნებს და ზურგს უკან მოისვრის.

16ბრიყვის ნათქვამი ტვირთია გზაზე, გონიერის ბაგეზე კი სიტკბოსა ჰპოვებ.

17გონიერი კაცის სიტყვას საკრებულო ეძებს და მისი ნათქვამი გულში აღიბეჭდება.

18რაცა დანგრეული სახლია, იგივეა სიბრძნე ბრიყვისთვის, და უაზრო სიტყვებია უგუნურის ცოდნა.

19რაც ბორკილია ფეხზე და ჯაჭვი – მარჯვენა ხელზე, იგივეა წვრთნა უჭკუოსათვის.

20ბრიყვი ხმამაღლა ხარხარებს, ჭკვიანი კი წყნარად იღიმის.

21წვრთნა ოქროს სამკაულია გონიერისთვის და ძვირფასი სალტე – მარჯვენა მკლავზე.

22ბრიყვის ფეხი უცხოს სახლში შესვლას ეშურება, მრავალნაცადი კაცი კი კრძალვით შედგება მის წინ.

23ბრიყვი კარიდან იჭყიტება სახლში, ზრდილი კაცი კი გარეთა დგას.

24უზრდელი კარს აეკვრის და აყურადებს, ზრდილს კი ამწუხრებს ამგვარი უტიფრობა.

25ბრიყვთა ბაგენი სხვის ნათქვამს იმეორებენ, გონიერთა სიტყვები კი სასწორზე იწონება.

26ყბედის გული მის ბაგეზეა, ბრძენის ბაგე კი – მის გულში.

27უღვთო, სატანას რომ წყევლის, თავისსავე სულს იწყევლის.

28მაბეზღარი სულს იბილწავს და თავს აძულებს თავის მეზობლებს.

22

22^1ჭუჭყიან ქვას ჰგავს ზარმაცი და ყველა დასცინის მის უგვანობას.

2ხარის ნეხვსა ჰგავს ზარმაცი, ვინც კი აიღებს, ხელს იფერთხავს.

3მამას არცხვენს უზრდელი ვაჟი, უზრდელი ქალი კი ამცირებს.

4გონიერი ასული ქმარს შეიძენს, ურცხვი კი მშობლების სადარდელია.

5თავხედი ქალი ქმარსაც არცხვენს და მამასაც, და ორივენი შეიძულებენ.

6უდროო დროს ნათქვამი სიტყვა გლოვის ჟამს სიმღერასა ჰგავს, წკეპლით წვრთნა კი ყოველთვის ჭკუის სასწავლებელია.

9გინდ ბრიყვისათვის გისწავლებია და გინდ ნამსხვრევების შეწებება, ან ღრმად მძინარის გაღვიძება გიცდია.

10გინდ ბრიყვისათვის გიამბნია რამე და გინდ მთვლემარესთვის; ბოლოს მაინც იკითხავს, რა მოხდაო?

11იტირე მკვდარი, რომ გამოაკლდა სინათლეს და იტირე ბრიყვიც, რადგან გონება აკლია; ნაკლებად იტირე მკვდარი, რადგანაც განისვენა, ბრიყვის სიცოცხლე კი სიკვდილზე უარესია.

12მკვდარი შვიდ დღეს იგლოვე, ბრიყვი და უღვთო კი – ყოველდღე, ვიდრე ცოცხალია.

13უგუნურთან ნუ ამრავლებ სიტყვას და უმეცართან ნუ იარები; ეკრძალე, რათა მასთან შეჯახებით არ შეისვარო, ერიდე, თუ გსურს ჰპოვო სიმშვიდე და მისმა უტვინობამ არ შეგაწუხოს.

14რა არის ტყვიაზე მძიმე? და რა არის მისი სახელი, თუ არა ბრიყვი?

15ქვიშის, მარილის ან რკინის ზოდის ზიდვა უფრო ადვილია, ვიდრე უგუნურის ატანა.

16როგორც სახლის მტკიცედ შეკრული ხის სარტყელი არ დაირღვევა მიწისძვრისას, ასე გონივრულ რჩევას დაყრდნობილი გულიც არ შედრკება განსაცდლის ჟამს.

17გონივრულ რჩევას დაყრდნობილი გული თითქოს ჩუქურთმაა, გლუვ კედელზე ამოკვეთილი.

18როგორც მაღალი საბჯენები ვერ უძლებენ ქარს, ასე ბრიყვული განსჯით შემკრთალი გულიც ვერ გაუძლებს შიშს.

19ნატკენი თვალი ცრემლებსა ღვრის, ნატკენი გულიდან გრძნობა იღვრება.

20ნასროლი ქვა ჩიტებს აფრთხობს, მეგობრის მაგინებელი მეგობრობას არღვევს.

21თუ მეგობარზე იშიშვლე ხმალი, სასოს ნუ წარიკვეთ, შეგიძლია უკანვე ჩააგო.

22თუ მეგობრის წინააღმდეგ გახსენი პირი, ნუ გეშინია, შეგიძლია კვლავ შეურიგდე. მხოლოდ ძაგება, ქედმაღლობა, საიდუმლოს გამჟღავნება და მზაკვრული ბოროტმოქმედება ჩამოგაშორებს ყველა მეგობარს.

23მოყვასის ნდობა მაშინ მოიხვეჭე, როცა მას უჭირს, რათა მასთან ერთად გიხაროდეს მისი კეთილდღეობა. უერთგულე განსაცდელის ჟამს, რათა მის მემკვიდრეობაში წილი დაიდო.

24ცეცხლის გაჩენამდე ღუმელს კვამლი და ალმური ასდის, ასე სისხლის ღვრას წინ უსწრებს ლანძღვა-გინება.

25მეგობრის დაცვას არ ვითაკილებ და მის წინაშე არ დავიმალები.

26თუკი მის გამო ბოროტი რამ შემემთხვა, ვინც კი გაიგებს, ყველა მოერიდება.

27ვინ მიუჩენს მცველს ჩემს ბაგეს ან გონიერების ბეჭედს ვინ დაასვამს მას, რომ მათი მეოხებით არ დავეცე და არ დამღუპოს ჩემმავე ენამ.

23

23^1უფალო, ჩემი სიცოცხლის მამაო და მეუფეო, ნუ მიმაგდებ მათ ნებაზე და ნუ დაუშვებ, რომ დავეცე მათ მიერ.

2ვინ მიუჩენს წკეპლას ჩემს ზრახვებს და სიბრძნის მოძღვარს – ჩემს გულს, რომ არ დაინდონ ჩემი ქცევა და ჩემი შეცოდებანი;

3რომ არ იმრავლოს ჩემმა უმეცრებამ და არ იმატონ ჩემმა ცოდვებმა; რომ არ დავემხო წინააღმდგომთა წინაშე და არ იხაროს ჩემზე მტერმა.

4უფალო, ჩემი სიცოცხლის ღმერთო და მამაო, განარიდე ჩემს მზერას ამპარტავნება,

5და განმაშორე გულისთქმა.

6ნუ დამიმონებს ღორმუცელობა და ვნებათაღელვა, ნუ მიმცემ უტიფარ სულს.

7ისმინეთ, შვილებო, როგორ დაიურვოთ თქვენი ბაგე; ვინც ყურად იღებს, ბოროტს განერიდება.

8შემცოდეს თავისივე ბაგე ატყვევებს და ავსიტყვა და თავგასული მისი მეოხებით წაიფორთხილებს.

9ნუ მიაჩვევ ფიცს შენს ბაგეს და ჩვევად ნუ გაიხდი წმიდის სახელის ხსენებას.

10რადგან როგორც მონას, წამდაუწუმ რომ სჯიან, არ დაელევა იარები, ასე გამუდმებით მოფიცარი და წმიდის სახელის მახსენებელიც ვერ განიწმიდება ცოდვისაგან.

11ხშირ-ხშირად მოფიცარი უსჯულოებით აღივსება და მის სახლს არ ასცდება შოლტი; თუ სცოდა, მისი ცოდვა მასთანვე იქნება; თუ ფიცი არად ჩააგდო, მისი ცოდვა გაორმაგდება, ხოლო თუ ტყუილად დაიფიცა, თავს ვერ იმართლებს და მის სახლს თავს დაატყდება უბედურება.

12არის სიტყვა სიკვდილით მოსილი; ნურც სმენია იაკობის სამემკვიდრეოს. რადგანაც ღვთისმოსავნი თავს არიდებენ მას, რომ ცოდვაში არ ჩაიდგან ფეხი.

13ნუ მიაჩვევ ბაგეს ბილწსიტყვაობას, რადგანაც მასშია ცოდვის მიზეზი.

14გახსოვდეს დედ-მამა, როცა დიდებულთა შორის ზიხარ, რათა თავი არ დაგავიწყდეს მათ წინაშე და, ჩვეულებისამებრ, სისულელე არ ჩაიდინო, თორემ ინატრებ: ნეტავი არ დავბადებულიყავიო, და გაჩენის დღეს დაიწყევლი.

15ლანძღვა-გინებას მიჩვეული ადამიანი მთელი სიცოცხლის მანძილზე ვერ გამოსწორდება.

16ორი თვისება ამრავლებს ცოდვას, მესამე კი რისხვას დაგატეხს თავზე.

17აღგზნებული სული, როგორც ანთებული ცეცხლი, მანამ არ ჩაქრება, სანამ არ დაიშრიტება. ხორციელ გულისთქმას აყოლილი კაცი მანამ არ დაცხრება, სანამ ცეცხლი არ დაფერფლავს.

18თავისი სარეცლის მიმართ შემცოდე კაცი ფიქრობს: „ვინ მიყურებს? ირგვლივ წყვდიადია და კედლებიც მიფარავენ, ასე რომ, ვერავინ მხედავს, მაშ რისი უნდა მეშინოდეს? უზენაესი აღარ გაიხსენებს ჩემს ცოდვებს.“

19მხოლოდ კაცის თვალი აშინებს და არ კი იცის, რომ უფლის თვალი მზეზე ათასჯერ ნათელია, კაცის ყველა გზას დამზერს და დაფარულიც არ დაემალება.

20მისთვის ყველაფერი ცნობილი იყო შესაქმემდეც და შესაქმის შემდეგაც.

21შემცოდე ქალაქის ქუჩებში დაისჯება და იქ შეიპყრობენ, სადაც არ ელის.

22ასევე ქალიც, მეუღლეს რომ მიატოვებს და სხვისაგან გააჩენს მემკვიდრეს.

23რადგან, ჯერ ერთი, უზენაესის კანონს ეურჩება; და მეორეც, ქმრის წინაშე სცოდა; მესამეც, იმრუშა და სხვა კაცისაგან შვა შვილები.

24საკრებულოს წინაშე გამოიყვანენ და გამოიძიებენ მისი შვილების ამბავს.

25მისი ნაშიერი ფესვს ვერ გაიდგამს და ნაყოფს ვერ გამოიღებს მისი რტოები.

26საწყევრად დატოვებს ხსოვნას და არ წარიხოცება მისი სირცხვილი.

27დანარჩენები კი მიხვდებიან, რომ ვერაფერი შეედრება უფლის შიშს და არაფერია უფრო ტკბილი, ვიდრე მისი მცნებების დაცვა.

24

24^1სიბრძნე თავს განიდიდებს და თავის ხალხში იქება.

2უზენაესი საკრებულოში გახსნის ბაგეებს და მისი მხედრობის წინაშე შეიქებს თავს:

3„მე გამოვედი უზენაესის პირიდან და ნის ლივით დავფარე დედამიწა.

4მწვერვალზე დავდგი კარავი და ჩემი ტახტი – სვეტზე ღრუბლისა.

5მარტომ მოვიარე ცარგვალი და მოვვლე სიღრმენი უფსკრულისა.

6ზღვის ტალღებსა და მთელი დედამიწის ზურგზე, ყველა ხალხსა და ტომზე განვავრცე ჩემი ძალა.

7ყველგან ვეძებდი, სად განმესვენა და ვის სამკვიდროში დამევანა.

8მაშინ მიბრძანა ყოვლის შემოქმედმა და ჩემმა დამბადებელმა, განსასვენი კარავი მომიჩინა და მითხრა: ‘იაკობში დაივანე და ისრაელში დამკვიდრდი.’

9საუკუნეთა უწინარეს, დასაბამითვე შემქმნა მე და უკუნისამდე არ დავმთავრდები.

10წმიდა კარავში ვმსახურებდი მის წინაშე და ასე დავმკვიდრდი სიონში.

11ასევე მომასვენა თავის საყვარელ ქალაქში და იერუსალიმში დაეფუძნა ჩემი ძალაუფლება.

12ფესვი გავიდგი სახელგანთქმულ ხალხში, რომელიც წილად ხვდა უფალს.

13ავმაღლდი, როგორც კედარი ლიბანში და როგორც კიპარისი ერმონის მთაზე.

14ავმაღლდი, როგორც ფინიკი ყენ-გადში და როგორც ვარდნარი იერიხოში, როგორც კენარი ზეთისხილი ველზე და როგორც ჭადარი, ავმაღლდი.

15კეთილსურნელება ვაკმიე, როგორც დარიჩინმა თუ ასპალათოსმა და, როგორც რჩეულმა გუნდრუკმა, ამო სურნელი მოვფინე, როგორც ხალბანემ, ონიქსმა თუ სტაკტემ, როგორც საკმევლის კვამლმა კარავში.

16გავშალე რტოები როგორც ტერემინთოსმა, დიდებისა და მადლის რტოებია ჩემი რტოები.

17მე ვშობე მადლი, როგორც ვაზმა, და ჩემმა ყვავილებმა გამოიღეს დიდებისა და სიუხვის ნაყოფი.

19მოდით ჩემთან, ჩემო მსურველნო, და გაძეხით ჩემი ნაყოფით.

20რადგანაც ჩემი გახსენება თაფლზე უტკბესია და ჩემი ფლობა გოლეულზე უამესი.

21ჩემს მჭამელთ კვლავ მოშივდებათ და ჩემი მსმელნი კვლავაც იგრძნობენ წყურვილს.

22ჩემს მსმენელთ არ შერცხვებათ და არ შესცოდავენ ჩემში მომუშავენი.“

23ყოველივე ეს წიგნია უზენაესი ღმერთის აღთქმისა, სჯული, მოსემ რომ გვიანდერძა, იაკობის საკრებულოს სამკვიდროდ.

25ის გვავსებს სიბრძნით, როგორც ფისონი და როგორც ტიგროსი მწიფობისას.

26ის გვავსებს გონიერებით, როგორც ევფრატი და როგორც იორდანე მკისას.

27ის ასხივებს სწავლას, როგორც ნათელი და როგორც გეონი რთვლობისას.

28პირველმა ვერ შეიცნო იგი სრულად და ასევე ვერ ჩასწვდება უკანასკნელიც.

29რადგანაც ზღვაზე უვრცესია მისი აზრი და უფსკრულზე უღრმესი – მისი ზრახვა.

30მე კი, როგრც რუსხმული და მდინარის არხი, წალკოტში გაველ,

31და ვთქვი: ‘მოდი, მოვრწყავ ჩემს ბაღს და ჩემს კვლებს დავარწყულებ.’ და, აი, ჩემი არხი მდინარედ იქცა, მდინარე კი – ზღვად.

32კვლავ განთიადივით ვიბრწყინებ სწავლით და კიდით-კიდემდე მოვფენ მის ნათელს.

33კვლავაც გამოვასხივებ სწავლას, როგორც ქადაგებას, და საუკუნოდ დავუტოვებ მას თაობებს.“

34ხომ ხედავთ, მარტო ჩემთვის კი არ მიღვწია, არამედ ყველა მძებნელისათვის.

25

25^1სამი რამით შევიმკე და დამშვენებული წარვსდექ უფლისა და კაცთა წინაშე: ძმათა ერთსულოვნებით, მოყვასთა სიყვარულითა და მეუღლეთა თანხმობით.

2სამგვარი ხალხი შეიძულა ჩემმა სულმა და შემზიზღდა მათი ცხოვრება: ქედმაღალი გლახაკი, ცრუ მდიდარი და ჭკუანაკლი ბებერი მრუში.

3რაც სიჭაბუკეში არ შეგიგროვებია, როგორღა შეიძენ სიბერეში?

4რარიგ შეშვენის ხანდაზმულს განკითხვა და თმაჭაღარას – რჩევის მოცემა.

5რა მშვენიერია მხცოვანთა სიბრძნე და დიდებულთა აზრი და რჩევა.

6მოხუცთა გვირგვინია მრავალნაცადობა და მათი სიქადული – უფლის შიში.

7ცხრა აზრი დავლოცე გულში და მეათეს ენით ვიტყვი: ნეტავი იმას, ვინც შვილებში ხარობს და მოესწრო მტრების დაცემას.

8ნეტავი იმას, ვისაც ჭკვიანი ცოლი ჰყავს, ვინც არა სცოდა ენით და თავისზე უღირსს არ ემსახურა.

9ნეტავი იმას, ვინც მოიხვეჭა სიბრძნე და გადასცემს მას მსმენელთ.

10დიდია სიბრძნის მომხვეჭი, მაგრამ უფლის მოშიშზე უმეტესი არავინაა.

11უფლის შიში ყველაფერს აღემატება, ვინ შეიძლება შეედაროს მის მქონეს?

13შეიძლება ყველა ჭრილობა აიტანო, გარდა გულის ჭრილობისა და გაუძლო ყველა სიავეს, მაგრამ არა სიავეს ქალისას;

14ყოველგვარ თავდასხმას, მაგრამ არა თავდასხმას მოძულეთა, და ყოველგვარ შურისძიებას, მაგრამ არა შურისძიებას მტერთა.

15არ არსებობს უფრო შხამიანი თავი, ვიდრე თავი გველისა, და არ არსებობს რისხვა უფრო მძაფრი, ვიდრე რისხვა მტრისა.

16მერჩია ლომსა და დრაკონთან მეცხოვრა, ვიდრე ანჩხლ ცოლთან.

17სიავე ქალს იერს უცვლის: რაღა მისი პირქუში სახე და რაღა დათვისა.

18დაჯდება მისი ქმარი ახლობლებს შორის და თავისდა უნებურად მწარედ ამოიოხრებს.

19ვერავითარი სიავე ვერ შეედრება ქალის სიავეს; ცოდვილის ხვედრი ნუ აშოროს ღმერთმა.

20რაღა ქვიშიან აღმართზე სიარული ბერიკაცისათვის და რაღა ანჩხლი ცოლი თვინიერი ქმრისთვის.

21ნუ მოგნუსხავს ქალის სილამაზე, ნუ დაგიმონებს ვნება.

22სიმწარე, სირცხვილი და აუგია, როცა ცოლი ბატონობს ქმარზე.

23მჭმუნვარე გული, სევდიანი სახე და გულის წყლულია კაპასი ცოლი; უღონოდ ჩამოშვებული ხელები და მოკვეთილი მუხლებია ცოლი, რომელიც ქმარს არ აბედნიერებს.

24ქალია ცოდვის სათავე და ჩვენი სიკვდილის მიზეზი.

25ნუ მისცემ წყალს სადინარს და ანჩხლ ქალს – სიტყვის უფლებას.

26თუკი ვერ მოგითოკავს, მოიკვეთე შენი ხორცისგან.

26

26^1კეთილი ცოლი ქმარს აბედნიერებს და აორმაგებს მისი დღეების რიცხვს.

2სათნო ცოლი ქმრის სიხარულია და სიმშვიდით აღავსებს მის წლებს.

3კეთილი ცოლი კეთილი ხვედრია, წილად რომ ხვდება უფლის მოშიშს.

4მდიდარია თუ ღარიბი, გული საგულესა აქვს, სახე კი – მუდამ მხიარული.

5სამი რამ აშინებს ჩემს გულს, მეოთხის გამო კი ვლოცულობ: ქალაქის მითქმა-მოთქმა; ბრბოს ამბოხი და ცილისწამება; ყოველივე ეს სიკვდილზე საზარელია.

6მაგრამ გულის ხეთქვაა და მწუხარება ცოლი, რომელიც სხვა ქალზე ეჭვიანობს. მისი ენის შოლტი ყველას გადასწვდება.

7ხარის მორყეული უღელია კაპასი ცოლი: მის მომყვანს გინდ მორიელი აგიყვანია.

8უბედურებაა ლოთი ცოლი: ვერ დაემალება თავის სირცხვილს.

9ქალის ავხორცობა თვალების ფახულით და წამწამებით გამოიცნობა.

10თავაშვებულ ქალიშვილს დარაჯი მიუჩინე, რომ დრო არ იხელთოს თავისდა საზიანოდ.

11ერიდე უტიფარ თვალს და ნუ გაიკვირვებ, თუ შენს წინააღმდეგ შესცოდავს.

12როგორც მწყურვალი მგზავრი ეწაფება წყაროს, რომელსაც წააწყდება, ისიც ყველა პალოსთან ჩამოჯდება და ისრისთვის გახსნის კაპარჭს.

13მოსიყვარულე ცოლი ახარებს ქმარს და მისი გონიერება ამკვრივებს მის ძვლებს.

14თვინიერი ცოლი უფლის წყალობაა და ფასდაუდებელია ზრდილი სული.

15მადლის მადლია უმანკო ცოლი და ვერაფერი შეედრება უმწიკვლო სულს.

16როგორც ამომავალი მზე უფლის ცაზე, იგივეა კარგი ცოლის სილამაზე მის მიერ დაწკრიალებულ სახლში.

17როგორც სანთელი წმიდა სასანთლეზე, იგივეა სახის სილამაზე კენარ ტანზე.

18როგორც ოქროს სვეტი ვერცხლის კვარცხლბეკზე, იგივეა ლამაზი ფეხი, მტკიცე ტერფზე.

27-

28ორი სადარდელი აქვს ჩემს გულს, მესამე კი მაშფოთებს: ღარიბი მეომრის გაჭირვება და გონიერთა მასხარად აგდება; სამართლიანის ცოდვად მიქცევა, მახვილისთვის რომ ამზადებს უფალი.

29იშვიათად, რომ ვაჭარმა გაუძლოს ცთუნებას და მიკიტანმა ცოდვისაგან დაიხსნას თავი.

27

27^1მრავალმა სცოდა წვრილმანის გამო და სიმდიდრის მძებნელი თვალს არიდებს.

2მიჯრით მიწყობილ ქვებს შორის ლურსმანი ჩაერჭობა, აღებ-მიცემობაში კი ცოდვა იჭრება.

3ვინც მტკიცედ არ მკვიდრდება უფლის შიშში, მისი სახლი მალე დაიქცევა.

4ცხრილის ქნევისას ნაწმენდი რჩება, ასევე კაცის უწმინდურება – მისი მსჯელობისას.

5თიხის ჭურჭელი ქურაში გამოიცდება, კაცი კი – მის საუბარში.

6როგორ უვლიან ხეს – ნაყოფი წარმოაჩენს; ადამიანის გულის ზრახვებს კი – მისი სიტყვა.

7საუბრის დაწყებამდე ნუ აქებ კაცს, რადგან ესაა მისი გამომცდელი.

8თუ გულმოდგინედ ეძებ სიმართლეს, კიდევაც ჰპოვებ, და შეიმოსავ მას, როგორც დიდების სამოსს.

9როგორც ლომი უსაფრდება მსხვერპლს, ასევე ცოდვა – უსამართლობის ჩამდენთ.

10ჩიტები თავიანთ მსგავსთა გვერდით სხდებიან; და სიმართლე იმისკენ მიიქცევა, ვინც მასში იწაფავს თავს.

11ღვთისმოსავის საუბარი ყოველთვის სიბრძნეა, უგუნური კი მთვარესავით იცვლება.

12უმეცრებთან დროს ნუ დაკარგავ, არამედ გონიერთა შორის იტრიალე.

13ბრიყვების საუბარი გაუსაძლისია, მათი სიცილი კი – ცოდვით თავშექცევა.

14ხშირად მოფიცართა ლაყბობა ყალყზე გიყენებს თმას, მათი კამათი კი სმენას გიხშობს.

15ქედმაღალთა დავა სისხლისღვრაა და მათი ლანძღვა – სმენისათვის აუტანელი.

16ხვაშიადის გამმხელი ნდობას დაკარგავს და სულიერ მეგობარს ვეღარა ჰპოვებს.

17გიყვარდეს მეგობარი და უერთგულე, ხოლო თუ მის საიდუმლოს გაამჟღავნებ, უკან ნუღარ აედევნები.

18რადგან როგორც კაცი კლავს მტერს, ასევე მოკალი მოყვასის მეგობრობაც.

19თითქოს ჩიტი გაგეშვას ხელიდან, ისე დაკარგე მეგობარი და ვეღარ დაიბრუნებ.

20მაშ, ნუღარ მისდევ, რადგანაც დაგშორდა და გაგექცა, როგორც შველი – ხაფანგს.

21შეიძლება ჭრილობის შეხვევა და ჩხუბის შემდეგ – შერიგებაც, მაგრამ ვინც საიდუმლო გაამჟღავნა, შერიგებას ნუღარ მოელის.

22თვალის ჩამკვრელი ხრიკებს აწყობს და ვერც ვერავინ შეუშლის ხელს.

23შენს თვალწინ ენას დაითაფლავს და აღტაცებული დარჩება შენი სიტყვებით, მაგრამ ზურგს უკან გიმუხთლებს და შენს სიტყვებში საცთურსა ჰპოვებს.

24ბევრი რამ მძულს, მაგრამ მასავით – არავინ, და უფალიც მოიძულებს მას.

25ვინც მაღლა აგდებს ქვას, თავის თავზევე დასაცემად აგდებს; მზაკვრული დარტყმა პირს უხსნის ჭრილობას.

26ვინც ორმოს თხრის, თვითონვე ჩავარდება მასში და მახის დამგებიც თვითონვე გაებმება შიგ.

27ბოროტმოქმედს უკანვე მიუბრუნდება ბოროტი და ვერც გაიგებს საიდან დაატყდა თავს.

28ქედმაღლის საქმე დაცინვაა და ლანძღვა-გინება, მაგრამ შურისგება ჩასაფრებული ლომივით მოელის მას.

29ღვთისმოსავთა დაცემის მოხარულნი მახეში გაებმებიან და სასტიკი ტანჯვა სიკვდილამდე მოადნობს მათ.

30რისხვა და ბოღმა სიბილწეა და ცოდვილის ხვედრი.

28

28^1შურისმგებელს სანაცვლოს მიაგებს უფალი, რომელიც არ დაივიწყებს მის ცოდვებს.

2მიუტევე შენს მოყვასს უსამართლობა, რათა ლოცვისას შენც მოგეტეოს შენი ცოდვები.

3ადამიანი ადამიანზე მრისხანებს და უფლისაგან კი ეძებს განკურნებას.

4ადამიანს თავისი მსგავსი არ ებრალება და საკუთარ ცოდვათა მიტევებისთვის კი ლოცულობს.

5თვით ხორციელი დაბოღმილია და ვინღა გაწმენდს ცოდვებისაგან?

6გახსოვდეს აღსასრული და მოეშვი მტრობას; გახსოვდეს ხრწნა და სიკვდილი და აღასრულე მცნებანი.

7გახსოვდეს მცნებანი და ნუ ურისხდები მოყვასს; გახსოვდეს უზენაესის აღთქმა და შეიძულე უგუნურება.

8ერიდე ჩხუბს და შეიმცირებ ცოდვებს, რადგანაც ჩხუბს გულფიცხი კაცი ტეხს.

9ცოდვილი კაცი მეგობრებში შფოთს თესავს და შუღლს ჩამოაგდებს იქ, სადაც მშვიდობა სუფევს.

10როგორიცაა შეშა, ისეთი დაინთება ცეცხლიც; როგორიცაა ჩხუბის საბაბი, ისეთი ატყდება ჩხუბიც; როგორიცაა კაცის ძალა, ისეთივეა მისი რისხვაც, და რაც მეტი სიმდიდრის პატრონია, მით უფრო მრისხანებს იგი.

11ფიცხელი შუღლი ცეცხლს აღაგზნებს, ფიცხელ ჩხუბში კი სისხლი დაიღვრება.

12ნაპერწკალს შეუბერავ და გაღვივდება, დააფურთხებ და ჩაქრება; ორივე შენი პირიდან გამოდის.

13წყეულიმც იყოს ორპირი და ცილისმწამებელი, რადგანაც ბევრი მშვიდობიანი ხალხი დაღუპეს.

14მესამე ენამ ბევრს გამოუთხარა ძირი და ხალხიდან ხალხში დაუწყო დევნა, მკვიდრად ნაშენები ქალაქები დააქცია და დიდებულთა სახლები დაამხო.

15მესამე ენამ სათნო ქალები განდევნა და თავიანთი ნაღვაწი დააკარგვინა.

16ვერ ჰპოვებს მოსვენებას მისი მსმენელი და ვერ ეღირსება სიმშვიდეს.

17შოლტის ცემა იარას აჩენს, ენით ცემა კი ძვლებს შემუსრავს.

18მრავალნი მოისრნენ მახვილით, მაგრამ უმეტესნი – ენით.

19ნეტავი იმას, ვინც თავი დაიცვა მისგან, განერიდა მის სიშმაგეს, არ ათრია მისი უღელი და მისი ბორკილით არ შეიბოჭა.

20რადგანაც მისი უღელი რკინის უღელია და მისი ბორკილი – სპილენძისა.

21სიკვდილი მძვინვარეა – სიკვდილი მისი და თვით ჯოჯოხეთიც უმჯობესია მასზე.

22ხელი არა აქვს ღვთისმოსავებთან და ვერ დადაგავს მათ თავისი ალით.

23უფლისგან განდგომილთ კი დასცემს, მათ შორის იფეთქებს და აღარ ჩაქრება; ლომივით თავს დაესხმის და ჯიქივით მუსრს გაავლებს მათ.

24მაშ, ძეძვი შემოავლე შენს ავლადიდებას და შეკარი შენი ოქრო-ვერცხლი.

25სასწორ-საზომი მიუჩინე შენს სიტყვებს, კარი შეაბი და ურდულით ჩაკეტე პირი.

26ფრთხილად იყავი, რომ შენი სიტყვით არ წაიფორხილო და ბოროტმზრახველის წინ არ დაეცე.

29

29^1ვინც სესხს აძლევს მოყვასს, წყალობას გასცემს და ვინც ხელს უმართავს მას, მცნებათა დამცველია.

2როდესაც უჭირს, ასესხე მოყვასს და თავადაც დროზე დაუბრუნე ვალი.

3სიტყვის პატრონი იყავი, უერთგულე მას და ყოველთვის იპოვი, რაც გჭირდება.

4ბევრმა მიიჩნია სესხი ნაპოვნად და შავ დღეში ჩაყარა ხელის გამმართავნი.

5ვიდრე მიიღებდეს, ხელებს დაუკოცნის მწყალობელს, ახლობლის ფულზე ლაპარაკისას ხმას დაიდაბლებს, გადახდისას კი ვადას გააჭიანურებს, დაუდევრად უპასუხებს და დროს მოიმიზეზებს.

6თუ გადახდაზე მიდგა საქმე, ნახევარს ძლივს მიუტანს და იმასაც დაამადლის; ხოლო თუ გადახდის თავი არა აქვს, გამსესხებელს დაუკარგავს თავისი ფული და სრულიად უმიზეზოდ მტერიც კი შეუძენია, რადგანაც ლანძღვით აიკლებენ და სიძულვილს მიაგებენ პატივისცემის სანაცვლოდ.

7ამგვარი ვერაგობის გამო ბევრი თავს არიდებს სესხის გაცემას, რომ ტყუილად არ იზარალოს.

8და მაინც, ღარიბის მიმართ სულგრძელი იყავ და მოწყალებას ნუ დაუგვიანებ.

9მცნების გულისთვის შეეწიე გლახაკს და გაჭირვებულს ხელცარიელს ნუ გაისტუმრებ.

10ნუ დაზოგავ ვერცხლს ძმის და მეგობრის გულისთვის და ნუ გასწირავ მას ლოდის ქვეშ დასაჟანგავად.

11შენი საუნჯე ისე შეინახე, როგორც გამცნო უზენაესმა; და ოქროზე მეტ სარგებელს მოგიტანს.

12რის გაცემასაც სამოწყალოდ აპირებ, შენს საგანძურში დადე და შეგეწევა უბედობისას.

13მტკიცე ფარსა და ბასრ შუბზე უკეთ დაგიცავს მტრებისაგან.

14კეთილი კაცი თავმდებად დაუდგება მოყვასს, უტიფარი კი მიატოვებს.

15ნუ დაუკარგავ თავმდებობის მადლს, რადგან სიცოცხლე არ დაიშურა შენთვის.

16თავმდების კეთილდღეობას დააქცევს ცოდვილი და უმადური თავის მხსნელს მიატოვებს.

17თავმდებობამ ბევრი შეძლებული კაცი დაღუპა და ზღვის ტალღასავით წალეკა.

18სახლიდან გაყარა მხნენი და უცხო ტომებში ახეტიალა.

19თავმდებობის მტვირთველი და მოგებას დახარბებული ცოდვილი თავს ვერ დააღწევს მსჯავრს.

20შეძლებისამებრ შეეწიე მოყვასს და ფრთხილად იყავი, რომ შენც გასაჭირში არ ჩავარდე.

21სიცოცხლისათვის მთავარია წყალი და პური, სამოსელი და სახლი, სიშიშვლის დამფარველი.

22ღატაკს თავისი ქოხი ერჩიოს უცხოთა უხვ სუფრაზე ღრეობას.

23ცოტას ისევე დასჯერდი, როგორც ბევრს და აღარ დაგაყვედრიან, როგორც გადამთიელს.

24მწარეა კარდაკარ მოხეტიალის სიცოცხლე; სადაც შეგიხიზნებენ, კრინტსაც ვერ დასძრავ.

25რომც ასვა და აჭამო ვინმეს, არც დაგიმადლებს, მწარე სიტყვას პირში მოგახლის:

26„მოდი აქ, გადამთიელო, სუფრა გამიწყვე, და თუ რამე გაქვს, მიმასპინძლე!“

27„აბა, აიბარგე, გადამთიელო, ადგილი და უთმე საპატიო კაცს: ძმა მესტუმრა და სახლი მჭირდება.“

28რა სამძიმოა მგრძნობიარე კაცისთვის, როცა ჭერსა და სესხს ამადლიან.

30

30^1ვისაც თავისი შვილი უყვარს, ხშირად გაწკეპლოს, რათა ბოლოს გაიხაროს მისი წყალობით.

2შვილის მწვრთნელს შეწევნა არ მოაკლდება მისგან და ნაცნობებში თავს მოიწონებს.

3შვილის მწვრთნელი შურს აღძრავს მტერში, მეგობრებში კი მისით იხარებს.

4აღესრულა მამა და თითქოს არც მომკვდარიყოს, რადგანაც დატოვა თავისი მსგავსი.

5სიცოცხლეში მას შეჰხაროდა და არც სიკვდილის ჟამს დამწუხრებულა,

6რადგანაც დატოვა მტრების შურისმგებელი და მეგობრებისთვის – მადლის მიმგები.

7ვინც შვილს ანებივრებს, ცივ ნიავს არ აკარებს და მის ყოველ წამოტირებაზე შეუქანდება გული.

8უხედნი ცხენი თავნებაა, უწვრთნელი შვილი კი – თავგასული.

9ელოლიავე შვილს და გაგამწარებს, ეთამაშე და ურვად გექცევა.

10ნუ იცინებ მასთან, რათა მასთანვე არ იტანჯო და კბილები არ აღრჭიალო.

11თავის ნებაზე ნუ მიუშვებ სიჭაბუკეში.

12გვერდები დაუჟეჟე, ვიდრე ნორჩია, თორემ გაკერპდება და ვეღარ დაიმორჩილებ.

13აღზარდე და წვრთნას ნუ მოაკლებ, რათა ბოლოს თავშისაცემი არ გაგიხდეს მისი უხამსობა.

14ტანმრთელი და ჯან-ღონით სავსე ღატაკი სჯობს დაძაბუნებულ მდიდარს.

15სიმრთელე და სიჯანსაღე მთელი ქვეყნის ოქროსა სჯობს, მრთელი სხეული კი – აურაცხელ სიმდიდრეს.

16ვერავითარი სიმდიდრე ვერ შეედრება ჯანსაღ სხეულს, ვერავითარი სიხარული – გულის სიხარულს.

17არმად ქცეულ სიცოცხლეს სიკვდილი სჯობს და გაჭიანურებულ სნეულებას – საუკუნო განსვენება.

18გინდ მოკუმულ პირთან მიგიტანია სიტკბო და გინდ საფლავზე – სანოვაგე.

19რას არგებს კერპს მსხვერპლი? ვერც შეჭამს და ვერც დაყნოსავს. ასეა უფლის მიერ დევნილიც.

20მისჩერებია და გმინავს, როგორც საჭურისი, ქალწულს რომ ეხვევა და კვნესის.

21ნუ მიეცემი მწუხარებას და თავს ნუ გაიწამებ შენივე ნებით.

22გულის სიხარული ადამიანის სიცოცხლეა და კაცის ლხენა – დღეგრძელობა მისი.

23გიყვარდეს სული, ანუგეშე გული შენი და უკუაგდე მწუხარება, რადგანაც წუხილი ფუჭია და მრავლის დამღუპველი.

24შური და რისხვა დღეებს ამოკლებენ, საზრუნავი კი ნაადრევად აბერებს კაცს.

25წმინდა და კეთილი გული თვითონვე ზრუნავს თავის საზრდელზე.

31

31^1სიფხიზლე სიმდიდრის გამო ხორცს გალევს და მასზე ზრუნვა ძილს უფრთხობს კაცს.

2ფხიზელი ზრუნვა თვალს არ მოგახუჭინებს და მძიმე სენი თეთრად გათენებინებს ღამეს.

3მდიდარი დაშვრა სიმდიდრის მოხვეჭაში და ახლა მშვიდად ტკბება თავისი კეთილდღეობით.

4ღარიბი დაშვრა ცხოვრების სიდუხჭირეში და მოსვენების ჟამსაც ღარიბად რჩება.

5ოქროს მოყვარე ვერ გამართლდება და ვისაც მოგებაზე ელევა სული, გზა-კვალი აერევა.

6მრავალი დაეცა ოქროს გულისთვის და მათსავე თვალწინ იყო მათი დაცემა.

7ოქრო მახეა მათთვის, ვისაც თვალს სჭრის, და ყველა უგუნური შიგ გაებმება.

8ნეტა იმ მდიდარს, რომელიც უბიწო დარჩა და არ დახარბებია ოქროს.

9ვინ არის? ნეტარად შევრაცხავთ, რადგანაც სასწაული მოახდინა თავის ხალხში.

10ვინ აცთუნა ოქრომ და უმწიკვლო დარჩა? ეს იყოს მისი სიქადული. ვის შეეძლო ცოდვის ჩადენა და არ ჩაიდინა? ბოროტი ექნა და არა ქნა?

11ურყევი იქნება მისი სიმდიდრე და მისი მოწყალება იუწყება საკრებულოში.

12მდიდრულ სუფრას უზიხარ? პირს ნუ დააღებ და წამოიძახებ: სუფრაც ამას ჰქვიაო.

13გახსოვდეს, არაფერია ხარბ თვალზე უკეთური, არც მასზე გაუმაძღარი შექმნილა რამე; ამიტომაც მისტირის ყველაფერს, რასაც კი ხეცავს.

14საითაც გაიხედავ, ხელს ნუ გაიწვდი, რომ ლანგარზე მეზობლის ხელს არ შეეხალო.

15მოყვასზე შენი თავის მიხედვით იმსჯელე და ყველა საქმეს დაუფიქრდი.

16ჭამე, როგორც კაცს შეშვენის, რასაც გთავაზობენ, და ნუ იღმურძლები, რომ არ შეგიძულონ.

17პირველმა ანებე თავი ჭამას, ზრდილობის გამო, და ნუ იქნები ხარბი, რომ თავი დააღწიო საცთურს.

18თუ მრავალთა შორის უზიხარ სუფრას, პირველი ნუ გაიწვდი ხელს.

19ზრდილი კაცი მცირედსაც დასჯერდება, ამიტომაც არა წუხს სულთქმით თავის საწოლზე.

20ვინც ზომიერად ჭამს, ტკბილად სძინავს, ადრე დგება და მასთანაა მისივე სული. ღორმუცელას კი უძილობა, გულზიდება და მუცლის გვრემა სტანჯავს.

21სმა-ჭამამ თუ დაგამძიმა, სუფრიდან ადექი და შეისვენე.

22მისმინე, შვილო, ყური მათხოვე და ბოლოს ჩახვდები ჩემს სიტყვებს. ყველა საქმეში წინდახედულება გამოიჩინე და არანაირი სენი არ შეგეყრება.

23პურადს ბაგენი დალოცავენ და მოწმობა მისი სიკეთისა სარწმუნოა.

24პურაძვირზე ქალაქი დრტვინვას მოჰყვება და მოწმობა მისი სიძუნწისა მართებულია.

25ღვინოს ნუ მიეძალები, რადგანაც მას ბევრი დაუღუპავს.

26ფოლადის სიმტკიცეს ქურა გამოსცდის, ქედმაღალთა გულებს კი – ღვინო ჩხუბში.

27სიცოცხლისათვის სარგოა ღვინო თუ ზომიერად სვამენ; რა იქნებოდა სიცოცხლე ღვინის გარეშე? კაცთა სიხარულად შეიქმნა იგი.

28გულს ალხენს და სულს ახარებს დროულად და ზომიერად შესმული ღვინო.

29სულის სიმწარეა ბევრი ღვინის სმა, ჩხუბსა და აყალმაყალს რომ იწვევს.

30სიმთვრალე თავისდა ჭირად აშმაგებს ბრიყვს, ძალას ართმევს და თავ-პირს ულეწავს.

31ნადიმობისა და ღვინის სმისას ნუ ჰყვედრი მოყვასს, მოლხენისას ნუ შეურაცხყოფ და თხოვნით ნუ შეაწუხებ.

32

32^1თუ თამადად დაგსვეს, თავს ნუ აიმაღლებ, არამედ იყავი დანარჩენთა შორის, როგორც ერთი მათგანი, ჯერ მათზე იზრუნე და მერე დაჯექი;

2როცა ყველაფერს აღასრულებ, რაც გევალება, რათა თანამეინახეებში მოილხინო და სუფრის რიგიანი გამძღოლისათვის გვირგვინი დაიმსახურო.

3ისაუბრე, თამადას დარბაისლური სიტყვა შეშვენის, მაგრამ სიმღერას ნუკი ჩაახშობ.

4როცა გისმენენ, სიტყვას ნუ გააგრძელებ და უდროო დროს ნუ ბრძენობ.

5რაც ლალის თვალია ოქროს ბეჭედში, იგივეა ხმატკბილი სიმღერა ნადიმობისას.

6რაც ზურმუხტის ბეჭედია ოქროს ბუდეში, იგივეა საამო ჰანგი ღვინის სმისას.

7ისაუბრე, ჭაბუკო, თუ საჭიროდ თვლი; როცა შეგეკითხებიან, ორიოდე სიტყვით მიუგე.

8თქვი, რაც მთავარია, ბევრი მცირედით, იყავი როგორც მცოდნე და, იმავდროულად, მდუმარიც.

9დიდებულთა შორის ყოფნისას მათ სწორად ნუ მიიჩნევ თავს და როცა სხვა ლაპაროკობს, ენად ნუ გაიკრიფები.

10ქუხილს წინ უსწრებს ელვა, მოკრძალებულ კაცს კი – კეთილგანწყობა.

11დროულად წამოდექი, ბოლოს ნუ დარჩები; შინისკენ გაეშურე და ნუ შეყოვნები.

12იქ შეგიძლია გაერთო და აკეთო, რაც მოგესურვება, მაგრამ გოროზი სიტყვით ნუ სცოდავ.

13ამიტომაც ადიდე შენი შემოქმედი და შენი პატივისმცემელიც.

14უფლის მოშიში ყურად იღებს შეგონებას და დილაადრიან ამდგარი წყალობას ჰპოვებს.

15სჯულით აღივსება ვინც მას მიელტვის, თვალთმაქცი კი მასში წაიფორხილებს.

16უფლის მოშიშნი სამართალს ჰპოვებენ და სანთელივით აღანთებენ მართლმსაჯულებას.

17ცოდვილი კაცი თავს აარიდებს მხილებას და შენდობასაც თავისი ნებისამებრ ჰპოვებს.

18გონიერი კაცი განსჯას არ უგულებელყოფს, უგუნურს და ქედმაღალს კი ვერ შეძრავს შიში.

19დაუფიქრებლად ნურაფერს გააკეთებ, და თუ გააკეთე, სინანულს ნუღარ მოჰყვები.

20ნუ ივლი ნანგრევებით მოფენილ გზაზე, რომ ქვას არსად წამოჰკრა ფეხი.

21სწორ გზასაც ნუ მიენდობი,

22და თვით შენს შვილებსაც უფრთხილდი.

23ყოველ საქმეში შენს სულს მიენდე: ესაა მცნებათა დაცვა.

24სჯულის მოსავი მცნებებს უფრთხილდება და უფლის მოიმედეს არ ემუქრება ვნება.

33

33^1უფლის მოშიშს თავს არ დაატყდება უბედურება და თვით განსაცდელშიაც დაიხსნის ღმერთი.

2ბრძენკაცი არ შეიძულებს სჯულს, ხოლო ვინც თვალთმაქცობს მის წინაშე, გრიგალში მოხვედრილ ხომალდსა ჰგავს.

3გონიერი კაცი იწამებს სჯულს, და სჯული სარწმუნოა მისთვის, როგორც ურიმის პასუხი.

4მოამზადე სიტყვა და მოგისმენენ, შეუწონე ცოდნას და გაეცი პასუხი.

5ეტლის ბორბალია ბრიყვის გული და მბრუნავი ღერძი – მისი აზრები.

6ფიცხ ულაყსა ჰგავს მქირდავი მეგობარი: ვინც არ უნდა მოახტეს, ჭიხვინებს.

7რითი სჯობს ერთი დღე მეორეს, თუკი წელიწადის ყოველი დღე მზის სინათლითა ნათობს?

8უფლის სიბრძნემ გაყო ისინი, მან განასხვავა ალოსთავნი და დღესასწაულნი.

9ზოგი მათგანი აამაღლა და წმიდაჰყო, ზოგი კი სადაგ დღეთა რიცხვს მიაკუთვნა.

10ყოველი ადამიანი მიწისგანაა და მიწისგანვე შეიქმნა ადამიც.

11მაგრამ ყოვლისმცოდნე უფალმა დაყო ისინი და ერთმანეთისაგან განასხვავა მათი გზები.

12ზოგი მათგანი აკურთხა და აამაღლა, ზოგი წმიდაჰყო და მიიახლა, ზოგი კი დაწყევლა და დაამდაბლა და ადგილიდან დაძრა ისინი.

13როგორც თიხაა მექოთნის ხელში, როგორც უნდა, ისე რომ ზელს მას, ასეა ადამიანიც შემოქმედის ხელში, თავისი მსჯავრით რომ მიაგებს მას მისაგებელს.

14როგორც ბოროტებას უპირისპირდება სიკეთე, სიკვდილს კი – სიცოცხლე, ასევე ღვთისმოსავს – ცოდვილი.

15ასევე აღიქვი შემოქმედის ყოველი საქმე, წყვილ-წყვილად რომ იჩენენ თავს და უპირისპირდებიან ერთმანეთს.

16მე უკანასკნელმა ვიმუშაკე ფხიზლად, როგორც მცვრეველმა – მკრეფელთა კვალზე.

17უფლის კურთხევით მაინც ვიმარჯვე და მკრეფავებივით ავავსე საწნახელი.

18იცოდეთ, მხოლოდ ჩემთვის როდი დავშვერი, არამედ ყველასათვის, ვინც ცოდნას ეძებს.

19მისმინეთ, ერის მთავარნო, და საკრებულოს წინამძღვარნო, ყურად იღეთ:

20ნურც ცოლ-შვილს, ნურც ძმას და მეგობარს ნუ დაისვამ თავზე; შენს სიცოცხლეში ნუ მისცემ სხვას შენს ქონებას, თუ არ გინდა სატირლად და სანანებლად გაგიხდეს საქმე.

21სანამ ცოცხლობ და პირში სული გიდგას, ნურავის დაუთმობ შენს ადგილს.

22რადგანაც უმჯობესია შვილები გთხოვდნენ, ვიდრე შენ უყურებდე შვილებს ხელებში.

23ყველა შენს საქმეში ითავკაცე და ნუ შებღალავ შენს ღირსებას.

24შენი სიცოცხლის დამლევს და აღსასრულის ჟამს გაანაწილე მემკვიდრეობა.

25საკვები, ჯოხი და ტვირთი – სახედარს; პური, წვრთნა და საქმე კი – მსახურს.

26დაასაქმე მონა და მოისვენებ, ხელებს გაუხსნი და თავს აიშვებს.

27ხარის ქედს უღელი და აპეურები მოდრეკენ, ცბიერ მსახურს კი – ხუნდები და წყლულები.

28საქმე მიუჩინე, რომ არ გაზარმაცდეს, რადგანაც ბევრი სიავის სათავეა მცონარება.

29დაასაქმე, როგორც შეეფერება, ხოლო თუ არ დაგემორჩილა, მძიმე ბორკილები დაადე.

30მაგრამ ნურავის მოსთხოვ მეტისმეტს და ნურც განუსჯელად აკეთებ რასმე.

31თუ გყავს მსახური, შენსავით იყოს, რადგანც სისხლით გყავს შეძენილი.

32თუ გყავს მსახური, ძმასავით მოექეცი, რადგანაც დაგჭირდება, როგორც შენი სული.

33თუ შეურაცხყოფ, ადგება და გაიქცევა; სად, რომელ გზაზე დაუწყებ ძებნას?

34

34^1ფუჭი და ამაო იმედებით უგუნური სულდგმულობს, ბრიყვს კი ფრთებს ასხამენ სიზმრები.

2რაღა ჩრდილის მოხელთების მოსურნე ან ქარის მდევნელი და რაღა სიზმრების მოიმედე!

3სიზმარი სხვა არა არის რა, თუ არა უბრალო ანარეკლი: მსგავსება სახისა სახის პირისპირ.

4უწმინდურისაგან რანაირად გამოვა წმინდა, სიცრუისაგან კი – სიმართლე?

5ყოველგვარი მისნობა, მკითხაობა თუ სიზმარი ფუჭია და მშობიარესავით ოცნებებით ავსებენ გულს.

6თუკი შესაგონებლად არ მოგივლინა უზენაესმა, ყურადღებას ნუ მიაქცევ მათ.

7რადგანაც მრავალნი აცთუნეს სიზმრებმა და დაეცნენ მათი მოიმედენი.

8სჯული ამ სიცრუეთა გარეშეც აღსრულდება და სიბრძნე სრულიქმნება მორწმუნის პირით.

9მოხეტიალე კაცმა ბევრი იცის და მრავალნაცადი გონივრულს გვაუწყებს.

10გამოუცდელს ცოდნა აკლია, მოხეტიალემ კი ცოდნა გაამრავლა.

11ვინ მოსთვლის, რამდენი რამ მინახავს ხეტიალისას და გაცილებით მეტი ვიცი, ვიდრე ვამბობ.

12ბევრჯერ ვმდგარვარ სიკვდილის პირას, მაგრამ გამოცდილებას ვუხსნივარ.

13უფლის მოშიშთა სული ცხონდება, რადგანაც მათი სასოებაა მათივე მხსნელი.

14უფლის მოშიში არაფერს შეუდრკება და შეუშინდება, რადგანაც უფალია მისი იმედი.

15ნეტარია უფლის მოშიშის სული! ვინ უდგას მხარში და ვინაა მისი საყრდენი!

16უფლის თვალი დაჰყურებს მის მოყვარულთ; იგია ძლევამოსილი მფარველი და მტკიცე საყრდენი, სიცხისა და შუადღის ხვატისაგან რომ გვიფარავს, წაფორხილებისას ხელის შემშველებელი და დაცემისას დამცველი.

17სულის ამამაღლებელი და თვალის მანათებელი, მკურნავი, მაცოცხლებელი და მკურთხეველი.

18საგმობია მსხვერპლი, უსამართლოდ მონახვეჭისაგან შეწირული, და შეუწყნარებელია უსჯულოთა ძღვენი.

19უზენაესი სათნოდ არ მიიჩნევს მკრეხელთა შესაწირავს და არც მსხვერპლის სიმრავლის გამო მიუტევებს ცოდვებს.

20გინდ შვილი დაგიკლავს მამის წინაშე და გინდ უპოვართაგან მინატაცი შეგიწირავს მსხვერპლად.

21გაჭირვებულთა პური უპოვართა სიცოცხლეა, სისხლისმსმელია მისი წამრთმევი.

22მკვლელია, ვინც საზრდოს ართმევს მოყვასს, და ვინც მოჯამაგირეს ჯამაგირს სტაცებს – სისხლისმღვრელი.

23როდესაც ერთი აშენებს და მეორე ანგრევს, რა დარჩებათ ქანცგაწყვეტის გარდა?

24როდესაც ერთი ლოცულობს და მეორე იწყევლება, ვის ხმას შეისმენს მეუფე?

25ვინც განიბანება მას შემდეგ, რაც გვამს შეეხო და კვლავ შეეხება მას, რას არგებს განბანვა?

26ასე, თუ კაცი თავისი ცოდვების გამო მარხულობს, მერე კი იმასვე სჩადის, ვინ შეისმენს მის ვედრებას, ან რას მოიგებს მარხულობით?

35

35^1სჯულის შემნახავი შესაწირავს ამრავლებს, მცნებათა დამცველი კი სამადლობელ მსხვერპლს სწირავს.

2მადლის მიმგები გამტკიცული ფქვილის შემწირავია, მოწყალების გამღები კი – ქების მსხვერპლისა.

3უფალს სათნო უჩანს ბოროტისაგან განშორება და შეიწყალებს უსამართლობისაგან განდგომილს.

4ხელცარიელი ნუ წარსდგები უფლის წინაშე, რადგანაც მცნება მოითხოვს ამას.

5მართლის შესაწირავი აპოხიერებს სამსხვერპლოს და მისი კეთილსურნელება უზენაესამდე აღწევს.

6მართალი კაცის მსხვერპლი საამოა და დავიწყებას არ მიეცემა მისი ხსოვნა.

7კეთილი თვალით ადიდე უფალი და ნუ დაამცრობ შენი შრომის პირველნაყოფს.

8სახემხიარული იყავ ყოველთვის, როდესაც გასცემ და სიხარულით შესწირე მეათედი.

9მიეცი უზენაესს, როგორც თვითონ გიბოძებს, და კეთილი გულით უძღვენ, რის ნებასაც გაძლევს შენი მონახვეჭარი.

10რადგან უფალი სანაცვლოს მიმზღველია და შვიდმაგს მოგაგებს.

11ნუ შეამცირებ ძღვენს, თორემ არ მიიღებს, და ნურც უსამართლო მსხვერპლის იმედი გექნება.

12რადგანაც უფალი მსაჯულია და მისთვის უცხოა მიკერძოება.

13პირს არ იბრუნებს გლახაკისაგან და მის მუდარას შეისმენს.

14შეიწყნარებს ქვრივ-ობლის ვედრებას, თუ თავის სათქმელს შეღაღადებს.

15განა ქვრივს ცრემლები არ ჩამოსდის ღაწვებზე და ხმამაღლა არ უჩივის იმათ, ვინც მას ატირებს?

16ღვთისმსახურს კეთილმოწყალედ შეიწყნარებს უფალი და მისი ვედრება ღრუბლებს უწევს.

17თვინიერის ლოცვა ღრუბლებს ასცდება და მანამდე არ ინუგეშება, სანამდის უფალს არ მიაღწევს,

18და არ შეწყდება, სანამ არ მოხედავს უზენაესი, მართლად არ განსჯის და სამართალს არ აღასრულებს.

19არც უფალი დაახანებს და აღარ მოუთმენს მათ,

20ვიდრე წელში არ გატეხს უწყალოდ და შურს არ მიაგებს წარმართთაც.

21ვიდრე არ შემუსრავს გოროზთა სიმრავლეს და უსამართლოთა კვერთხს არ დალეწავს;

22ვიდრე სანაცვლოს არ მიაგებს კაცს მისი საქმისამებრ და კაცთა ზრახვისამებრ არ განსჯის მათ საქმეებსაც;

23ვიდრე სამსჯავრიზე არ განსჯის თავის ხალხს და არ გაახარებს მას თავისი მოწყალებით;

24რადგანაც ხსნაა წყალობა მწუხარებისას, როგორც საავდრო ღრუბელი გვალვაში.

36

36^1შეგვიწყალე, ღმერთო, სამყაროს მბრძანებელო, მოგვხედე და ყველა ხალხს მოუვლინე შენი შიში.

2აღმართე შენი ხელი უცხო ხალხებზე, რათა იხილონ შენი ძალა.

3როგორც შენი სიწმიდე ცხადყავი ჩვენში მათ თვალწინ, ასევე ცხადყავ შენი სიდიადეც მათ შორის ჩვენს თვალწინ.

4დაე, შეიცნონ, როგორც ჩვენ შევიცანით, რომ არ არის სხვა ღმერთი შენს გარდა, უფალო.

5განაახლე ნიშნები და კვლავ მოახდინე სასწაულები, განადიდე შენი ხელი და მარჯვენა მკლავი.

6აღმართე მძვინვარება და აფრქვიე რისხვა, შემუსრე მოშუღარი და წარხოცე მტერი.

7დააჩქარე დრო და გახსოვდეს ფიცი, დაე, განაცხადონ დიადი საქმეები შენნი.

8მძვინვარე ცეცხლმა შთანთქას, ვინც კი გადაგირჩება და მოისრან შენი ხალხის მჩაგვრელნი.

9შემუსრე მტრების წინამძღოლთა თავები, რომ გაიძახიან, არავინ არისო ჩვენს გარდა.

10შეკრიბე იაკობის ყოველი ტომი და შენს სამკვიდროდ აქციე, როგორც იყო დასაბამიდან.

11შეიწყალე, უფალო, ხალხი, შენი სახელით წოდებული, და ისრაელი, პირმშოდ რომ შეგირაცხავს.

12შეიწყალე შენი სიწმიდის ქალაქი, იერუსალიმი, შენი სავანე.

13აღავსე სიონი შენი სიქველის ქებით და შენი ხალხი – შენი დიდებით.

14მიეც დასტური დასაბამით შენს მიერ შექმნილთ და აღმართე წინასწარმეტყველებანი შენი სახელით.

15მიეცი ჯილდო, ვისაც შენი იმედი აქვს; დაე, გამართლდნენ შენი წინასწარმეტყველნი.

16ყურად იღე, უფალო, ვედრება შენი მსახურებისა, აარონის თანახმად, რომელმაც აკურთხა შენი ხალხი.

17შეიცნოს ყველამ მთელი დედამიწის ზურგზე, რომ შენ ხარ უფალი, საუკუნეთა ღმერთი.

18კუჭი ყოველგვარ საჭმელს იღებს, მაგრამ არის საჭმელი საჭმელზე უმჯობესი.

19როგორც სასა გრძნობს გარეული ფრინველის კერძს, ისე გონიერი გული – ცრუ სიტყვებს.

20ცბიერი გული მწუხარებას იწვევს, მაგრამ მრავალნაცადი კაცი სანაცვლოს მიაგებს მას.

21ქალი ყველა კაცს იღებს ქმრად, მაგრამ არის ქალწული ქალწულის მჯობი.

22ქალის სილამაზე ამხიარულებს სახეს და კაცისთვის ყველაზე სასურველია;

23თუ მისი სიტყვაც თბილია და ტკბილი, მისი ქმარი უბედნიერესია კაცთა შორის.

24ვისაც ცოლი მოჰყავს, კეთილდღეობას უყრის საფუძველს, შესაფერ შემწეს და სიმშვიდის საყუდარს იძენს.

25სადაც არ არის ზღუდე, იქ ქონებას იტაცებენ, ხოლო სადაც არ ტრიალებს ქალი, კაცის ხვედრი ოხვრაა და ხეტიალი.

26ვინ ენდობა იარაღასხმულ ავაზაკს, ქალაქიდან ქალაქში რომ დაძრწის?

27ასე კაციც, რომელსაც ბუდე არა აქვს, და სადაც დაუღამდება, იქ ეძებს სადგურს.

37

37^1ყველა მეგობარს შეუძლია თქვას, მეგობარი ვარო, მაგრამ ზოგი მხოლოდ სახელითაა მეგობარი.

2განა სიკვდილივით სამწუხარო არ არის, როცა ამხანაგი და მეგობარი მტრად გექცევა?

3ო, ბოროტმზრახველობავ, საიდან შემოგვეპარე, რომ მთელი ხმელეთი მზაკვრობით დაგეფარა?

4მეგობარი ხარობს მეგობრის სიხარულით, მისი მწუხარების ჟამს მის წინააღმდეგ აღიძვრის.

5მეგობარი მეგობარს ეხმარება შრომაში სტომაქისთვის, ხოლო ომის დროს ფარს დასწვდება.

6ნუ ამოშლი მეგობარს შენი სულიდან და ნუ დაივიწყებ, როდესაც გილხინს.

7ყველა მრჩეველი საკუთარ რჩევას აქებს, მაგრამ ზოგი მხოლოდ თავისდა სასარგებლოდ იძლევა რჩევას.

8მრჩეველისაგან დაიცავ სული; ჯერ გამოიცანი, რა ნებავს: ხომ შეიძლება თავისთვის სასარგებლო რამ გირჩიოს, შენზე კი წილი ყაროს

9და გითხრას: „სწორ გზას ადგახარ.“ მერე კი ჩაგისაფრდეს, რომ დაინახოს, რა შეგემთხვევა.

10რჩევას ნუ ჰკითხავ ქვებუდანას და შენს მოშურნეთ დაუფარე განზრახვა.

11ნუ ითათბირებ ქალთან მის რაყიფზე და ჯაბანთან – ომზე, ვაჭართან – გაცვლა-გამოცვლაზე და მყიდველთან – გაყიდვაზე, მოშურნესთან – მადლიერებაზე და უწყალოსთან – ქველმოქმედებაზე, ზარმაცთან – ამა თუ იმ საქმეზე და ერთი წლით დაქირავებულთან – სამუშაოს დასრულებაზე; არანაირი ბჭობისას არ ენდო მათ.

12მხოლოდ ღვთისმოსავ კაცთან იქონიე საქმე, ვისზედაც შეიტყობ, რომ მტკიცედ იცავს მცნებებს, ვისი სულიც ეთანხმება შენსას, და თუ დაეცი, შენთან ერთადვე ივალალებს.

13მიჰყევი შენი გულის რჩევას, რადგანაც მასზე უფრო სანდო არავინა გყავს.

14კაცის სული ზოგჯერ მეტს გვაუწყებს, ვიდრე მაღლა მსხდომი შვიდი მეთვალყურე.

15მაგრამ ამასთანავე ევედრე უზენაესს, რომ სიწრფელით წარმართოს შენი გზა.

16ყოველგვარი საქმის დასაბამი განსჯაა, ყველა მოქმედებაზე უწინარესი კი – რჩევა.

17გულის ცვალებადობის კვალი ოთხ მდგომარეობას გვიჩვენებს:

18სიკეთეს და ბოროტებას, სიცოცხლესა და სიკვდილს; ყოველთვის კი ენა მბრძანებლობს.

19ზოგი კაცი გაწაფულია, ვინ მოსთვლის, რამდენსა მოძღვრავს, მაგრამ თავისთვის კი ღმერთს არ უქნია.

20ზოგი სიტყვით იჩემებს ბრძნობას, მაგრამ საძულველია და არავითარი საზრდო არ ეღირსება,

21რადგან უფლისგან არ მიეცა მადლი და ყოველგვარ სიბრძნეს მოკლებულია.

22ზოგი ბრძენია თავისივე თავისთვის, და მისი ცოდნის ნაყოფი მის ბაგეზე უფრო სარწმუნოა.

23ბრძენკაცი თავის ხალხს აღზრდის, და სანდოა მისი ცოდნის ნაყოფი.

24ბრძენკაცი კურთხევით აღივსება და მას ნეტარად შერაცხავს ყველა მხილველი.

25კაცის სიცოცხლე დღეების რიცხვით განისაზღვრება, მაგრამ ურიცხვია ისრაელის დღენი.

26ბრძენი თავისი ხალხის ნდობას მოიხვეჭს და საუკუნოდ იცოცხლებს მისი სახელი.

27შვილო, სიცოცხლეში გამოსცადე შენი სული; ნახე, რა არის მისთვის ცუდი და ერიდე მას.

28რადგანაც ყველაფერი როდი რგებს ყველას და არც ყველა სულისთვისაა სასიკეთო ყოველი.

29გაუმაძღარი ნუ იქნები განცხრომისას და სასმელ-საჭმელს ნუ დაეხარბები.

30რადგანაც ნაყროვნება სნეულების მიზეზია და გაუმაძღრობას მუცლის გვრემა მოსდევს.

31ბევრი გადაჰყოლია გაუმაძღრობას, თავშეკავებული კი სიცოცხლეს იხანგრძლივებს.

38

38^1იმდენი პატივი მიაგე მკურნალს, რამდენადაც გჭირდება, რადგანაც უფალმა შექმნა იგი.

2ვინაიდან მკურნალობა უზენაესისაგან არის და ნიჭიც მეუფისგან ეძლევა მას.

3ცოდნა აამაღლებს მკურნალს და დიდებულთა შორის მოუხვეჭს პატივს.

4უფალმა მიწისაგან შექმნა წამლები და გონიერი კაცი არ უგულებელყოფს მათ.

5განა ხისაგან არ დატკბა წყალი, რათა საცნაური გამხდარიყო ძალა უფლისა?

6ხალხსაც იმიტომ მისცა ცოდნა, რომ მის სასწაულთა გამო ედიდებინათ იგი.

7მათი წყალობით მკურნალობს და ტკივილებს უამებს ხალხს, და მეწამლეც მათგან ამზადებს ნაზავს.

8არასოდეს დასრულდება მისი ქმედება და მისი მეოხებით სუფევს მშვიდობა დედამიწაზე.

9შვილო, დაუდევრად ნუ მოექცევი შენს სნეულებას, არამედ უფალს შეევედრე და ის განგკურნავს.

10განუდექ ცთუნებას, ხელი გაისწორე და ყოველგვარი ცოდვისაგან განიწმიდე გული.

11მიეცი კეთილსურნელება, სამახსოვრო მსხვერპლად – გამტკიცული ფქვილი, და მსუყე-ყავ შესაწირავი, როგორი შეძლებაც გაქვს.

12მიეცი ადგილი მკურნალს, რადგან ისიც უფალმა შექმნა, და ნუ განიშორებ, ვინაიდან გჭირდება იგი.

13არის დრო, როცა შენი განკურნება მათ ხელშია.

14რადგან ისინიც უფალს ევედრებიან, შეგვეწიე, რომ მოვუფონოთ სნეულს და სიცოცხლე შევუნარჩუნოთო.

15ვინც თავისი შემოქმედის წინაშე სცოდავს, დაე, ჩავარდეს მკურნალის ხელში.

16მიცვალებულს ცრემლი აფრქვიე, შვილო, მოთქმით იტირე, როგორც ტირის სიმწრით შეძრული, საკადრისად შემოსე და დაუმარხავს ნუ დატოვებ.

17მწარე იყოს გოდება და ცხელი – ცრემლი; იგლოვე, როგორც მას შეშვენის ერთი თუ ორი დღე, რომ აირიდო ცილისწამება; და გაიქარვე დარდი.

18რადგანაც დარდი სიკვდილსაც იწვევს და გულისწუხილი ძალის დამშრეტია.

19უბედურებისაგან განუყრელია მწუხარება და გულის მომკვლელია ღატაკის ყოფა.

20გულით ნუ მიეცემი მწუხარებას, გახსოვდეს აღსასრული და განირიდე იგი.

21ნუ დაივიწყებ ამას, რადგანაც დაბრუნება შეუძლებელია, ვერც მკვდარს არგებ რასმე და თავს კი გაიტანჯავ.

22გახსოვდეს, რომ მისი ხვედრი არც შენ აგცდება; გუშინ – მისი, დღეს – შენი.

23მკვდრის გასვენების შემდეგ ნუღარ შეაწუხებ მის ხსოვნას; როდესაც სული ამოხდება, თავი ინუგეშე და ნუღარ სწუხხარ.

24წიგნიერი ცოდნის შეძენას მოცალეობის ხელსაყრელი ჟამი სჭირდება, და მხოლოდ საქმეთაგან თავისუფალი თუ ეზიარება სიბრძნეს.

25როგორ გახდება ბრძენი, ვისაც გუთანი უჭირავს, თავს იწონებს შოლტის ტყლაშუნით, ხარებს მიერეკება, მთელი ცხოვრება მათსავით შრომობს და მხოლოდ მოზვრები აკერია პირზე?

26მისი საფიქრალი კვლების გავლებაა და საზრუნავი – ხბორების საკვები.

27იგივე ითქმის ყველა ხუროსა თუ ხუროთმოძღვარზე, ვერც დღისით და ვერც ღამით რომ ვერ მოუცლია; ბეჭდის თვლების მთლელი მხოლოდ იმას ცდილობს, რომ უფრო ნატიფად და ნაირფერად იყოს ნათალი და ღამეების თეთრად მთეველმა დროულად დაასრულოს საქმე.

28ასევეა მჭედელიც, გრდემლთან მიმჯდარი და რკინის ნაკეთობაზე ჩაფიქრებული; ცეცხლის კვამლი უფიტავს სხეულს, ნიადაგ ებრძვის ქურის მხურვალებას, ყურთასმენას უხშობს უროს ბაგუნი, თვალი კი ყალიბზე უჭირავს, მისი საფიქრალი ისაა, რომ მალე დაასრულოს ნაკეთობა და, ღამეების მთეველმა, სრულყოფილად შეამკოს იგი.

29ასეა მეთუნეც, თავის საქმეს რომ უზის და ფეხებით აბრუნებს ბორბალს, თავს დაჰკანკალებს საქმეს და მთელი თავისი ნახელავი აღრიცხული აქვს;

30ხელით ზელს თიხას, ხოლო ფეხებით მის სიმკვრივეს არბილებს; ერთი სული აქვს, როდის მორჩება მოჭიქვას, რომ ბოლოს ღუმელი გაწმინდოს და გაასუფთაოს.

31ყველას თავისი მარჯვენის იმედი აქვს და თითოეული ბრძენია თავის საქმეში.

32მათ გარეშე ვერ აშენდება ქალაქი, ვერც ხალხი დასახლდება და იცხოვრებს იქ.

33მაგრამ მათ არც სახალხო საბჭოში უხმობენ და არც სხდომებზე იწვევენ; არც მსაჯულის სავარძელში სხედან და არც მსჯავრის გამოტანაზე მსჯელობენ,

34არც კანონებში იქექებიან, არც განაჩენი გამოაქვთ და არც იგავთა აზრს ჩხრეკენ, მაგრამ საფუძველს კი უყრიან ამქვეყნიურ ყოფას და – ხელი მოგვიმართეო, შესთხოვენ ღმერთს.

39

39^1მხოლოდ ის, ვინც თავის სულს უძღვნის უზენაესის სჯულზე ფიქრს, ხელს მიჰყოფს წინაპართა სიბრძნის ძიებას და წინასწარმეტყველებაში გაიწაფავს თავს;

2შეითვისებს სახელოვან კაცთა თქმულებებს და იგავთა ნართაულ აზრს ჩაუღრმავდება;

3გამოიკვლევს ანდაზების ფარულ არსს და იგავთა გამოცანების წვდომას ეცდება;

4დიდებულთა შორის იმსახურებს და წარუდგება წინამძღოლს; უცხო ტომთა მხარეში იმოგზაურებს, რადგანაც სიკეთეც და ბოროტებაც განუცდია კაცთა შორის;

5თავის გულს იქით წარმართავს, რომ დილაადრიან მიიქცეს უფლის მიმართ, რომელმაც შექმნა იგი; უზენაესის წინაშე ილოცებს და სავედრებლად გახსნის ბაგეებს, რათა ცოდვათა მიტევება შესთხოვოს მას;

6თუ დიადი უფალი ინებებს, აღივსება გონების სულით, თავისი სიბრძნის სიტყვებს აწვიმებს და ლოცვისას ადიდებს უფალს.

7კეთილად წარმართავს თავის ნებას და გონებას და ეცდება გაიცხადოს უფლის საიდუმლონი;

8გამოაბრწყინვებს განსწავლით შეძენილ ცოდნას და უფლის აღთქმისეული სჯულით იამაყებს;

9მრავალნი შეაქებენ მის ცოდნას და არ დაივიწყებენ უკუნისამდე; არ წაიშლება მისი ხსოვნა და მისი სახელი ცოცხლად გადაეცემა თაობებიდან თაობებს;

10ხალხები ადიდებენ მის სიბრძნეს და საკრებულო გვახარებს მის ქებას;

11სიცოცხლეში ათასებზე უფრო დიდ სახელს მოიხვეჭს და არც სიკვდილის შემდეგ მოაკლდება დიდება.

12კიდევ ბევრი მაქვს სათქმელი, რაზედაც მიფიქრია; სავსე ვარ, როგორც მთვარე აღვსებისას.

13მისმინეთ, ღვთისმოსავო შვილებო, და გაიფურჩქნეთ წყლის პირას გაშლილი ვარდივით;

14ლიბანის ნაძვივით აფრქვიეთ კეთილსურნელება, აყვავდით, როგორც შროშანი, მოჰფინეთ სურნელი და იგალობეთ საგალიბელი; ყოველი საქმით აკურთხეთ უფალი;

15განადიდეთ მისი სახელი, მადლი მიაგეთ ქება-დიდებით, ბაგეთა გალობით და ბარბითთა ხმობით, მადლობისას კი ასე წარმოთქვით:

16„რა მშვენიერია უფლის ყოველი საქმე, რა დროულად აღსრულდება ყოველი ბრძანება მისი.“ ნუ იტყვი: „ეს რა არის?“ ან: „რისთვის არის?“ რადგანაც თავის დროზე გაირკვევა ყოველი.

17მისი სიტყვისამებრ, ზვინივით დადგა წყალი; და მის ბაგეთა წარმონათქვამით გაჩნდა წყალთა შესაკრებელი.

18მისი ბრძანებითაა ყველაფერი, რაც თვითონ მოსწონს, და ვერავინ დააკნინებს მისი მაცხოვრების ძალას.

19მის წინაშეა ყველა ხორციელის საქმე, და ვერაფერი დაემალება მის თვალს.

20უკუნითი უკუნისამდე განჭვრეტს ყველაფერს და არა არის რა მისთვის საოცარი.

21ნუ იტყვი: „რა არის ეს?“ ან: „რისთვის არის?“ რადგანაც ყველაფერი ისე შეიქმნა, როგორც ჯერ არს.

22კურთხევა მისი მდინარესავით ფარავს და წარღვნასავით არწყულებს ხმელეთს.

23თუმცა მის რისხვასაც განიცდიან ხალხები, როგორც ოდესღაც, მლაშობად რომ აქცია წყლები.

24ღვთისმოსავთათვის სწორია მისი გზები, უსჯულოთათვის კი – დამაბრკოლებელი.

25დასაბამითვე კეთილთათვის შექმნა სიკეთე, უკეთურთათვის კი – ბოროტება.

26აი, რა არის არსებითი ადამიანის სიცოცხლისათვის: წყალი და ცეცხლი, რკინა და მარილი, ხორბლის ფქვილი და რძე, თაფლი და ყურძნის წვენი, ზეთი და სამოსი;

27ყოველივე ეს ღვთისმოსავთა სასიკეთოდაა, ცოდვილთ კი საზიანოდ ექცევა.

28ზოგი ქარი ნაცვლის მისაგებად ქრის და თავისი მძვინვარებით ამძაფრებს თავისსავე ძალას; ვერაფერი დაუდგება წინ მის კვეთებას, თანდათანობით რომ აცხრობს თავისი შემოქმედის რისხვას.

29ცეცხლი და სეტყვა, შიმშილი და სიკვდილი – ყოველივე ეს სანაცვლოს მისაგებადაა შექმნილი.

30მხეცთა ღოჯები და მორიელნი, ქვეწარმავალნი და მახვილი ნაცვალს მიაგებენ უსჯულოთ მათ დასაღუპად.

31სიხარულით ასრულებენ უფლის ბრძანებას, თუ საჭიროა, მზად არიან მიწაზე, და როცა დრო მოაწევს, არ გადავლენ მის სიტყვას.

32ამიტომაც იმთავითვე გადავწყვიტე, კარგად ავწონ-დავწონე და შემდეგ დავწერე,

33რომ მშვენიერია უფლის ყოველი საქმე, და თავის დროზე გვიბოძებს ყველაფერს, რაც საჭიროა.

34მაშ, ნუ იტყვი: ეს ამაზე უარესიაო; რადგანაც თავის დროზე სასიკეთოდ იქცევა ყოველი.

35აწ კი იგალობეთ მთელი გულით და ბაგით, აკურთხეთ უფლის სახელი.

40

40^1დიდი გაჭირვების გადატანა უწერია ყოველ ადმიანს, და მძიმეა ადამის ძეთა უღელი დედის მუცლიდან მათი გამოსვლის დღიდან იმ დღემდე, როცა ყოველთა დედას უბრუნდებიან.

2საშინელია მათთვის ფიქრი იმაზე, თუ რა მოელით და თავზარსა სცემთ აღსასრულის დღე,

3ტახტზე მორჭმით მჯდომარიდან მოყოლებული მიწად და მტვრად დამდაბლებულამდე,

4ძოწეულით მოსილი გვირგვინოსნიდან ჯვალოთი შემოსილამდე; ყველას გულშია რისხვა, ეჭვი, შფოთი და ღელვა, სიკვდილის შიში, მტრობა და მძვინვარება.

5სარეცელზე მოსვენებით მწოლარესაც ღამის ძილი უშფოთებს გონებას.

6მცირე ხნით ან საერთოდ ვერ ჰპოვებს სიმშვიდეს და ძილშიაც ისევე ფხიზლობს, როგორც დღისით, მოჩვენებებით შეძრწუნებული ბრძოლის ველიდან ოტებულის მსგავსად.

7უსაფრთხოების ჟამს გაიღვიძებს და უკვირს, რომ არაფერია საშიში.

8ამ დღეშია ყველა ხორციელი, ადამიანიდან პირუტყვამდე, მაგრამ ცოდვილებს შვიდმაგად უმძიმთ.

9სიკვდილი და სისხლი, შუღლი და მახვილი, უბედურება და შიმშილი, ურვა და შოლტი,

10ყოველივე ეს შექმნილია უსჯულოთათვის და წარღვნაც მათ გამო მოხდა.

11ყოველივე, რაც მიწიდანაა, მიწადვე მიიქცევა; წყლისმიერი კი ზღვას უბრუნდება.

12ყოველგვარი ქრთამი და უსამართლობა წარიხოცება, რწმენა კი იდგება საუკუნოდ.

13უსამართლოთა ავლადიდება ნაკადივით დაიწრიტება, და როგორც გრგვინვა თავსხმისას, გადაიქუხებს.

14ხელგაშლილი გაიხარებს, ბრალეულნი კი საბოლოოდ წარწყმდებიან.

15უღვთოთა ნაშიერნი ვერ გაიმრავლებენ რტოებს, და უწმინდური ფესვები სალ კლდეშია გადგმული.

16წყლისა და მდინარის ნაპირთა ისლი ყველა ბალახზე უწინარეს აღმოიფხვრება.

17მადლი სამოთხესავით კურთხეულია და მოწყალება საუკუნოდ რჩება.

18საამურია თვითკმარისა და მაშვრალის სიცოცხლე, მაგრამ განძის მპოვნელისა ორივეზე უმჯობესია.

19შვილების ყოლა და ქალაქის შენება უკვდავყოფენ სახელს, მაგრამ უმწიკვლო ცოლი გიჯობს ერთსაც და მეორესაც.

20ღვინო და მუსიკა გულს ახარებენ, მაგრამ სიბრძნის სიყვარული ჩრდილავს ორივეს.

21სალამური და ბარბითი სიტკბოს ჰმატებენ სიმღერას, მაგრამ ტკბილი ენა ორივეზე უმჯობესია.

22სილამაზე და მომხიბვლელობა სასურველია თვალისათვის, მაგრამ ჯეჯილის სიმწვანე ორივეზე უამესია.

23მეგობარი და ამხანაგი ხანდახან ხვდებიან ერთმანეთს, ცოლ-ქმარი კი განუყრელია.

24ძმები და მფარველები – გასაჭირის ჟამს, მაგრამ მოწყალება ორივეზე უფრო მხსნელია.

25ოქრო და ვერცხლი განამტკიცებს ნაბიჯს, მაგრამ კეთილი რჩევა ორივეზე საიმედოა.

26სიმდიდრე და ძალა ამაღლებენ გულს, მაგრამ უფრო მეტად – შიში უფლისა; უფლის მოშიშს არაფერი მოაკლდება და არც შემწეობის ძებნა სჭირდება.

27უფლის შიში კურთხეული სამოთხეა და ყოველგვარ დიდებაზე უკეთ იფარავს მოშიშს.

28შვილო, ნუ იცხოვრებ მათხოვრის ცხოვრებით, რადგანაც მათხოვრობა სიკვდილზე უარესია.

29რა ცხოვრებაა მისი ცხოვრება, ვისაც სხვისი სუფრისკენ გაურბის თვალი, – სულს შეიბილწავს სხვისი ხორაგით; გონიერი და ზრდილი კაცი კი ამის ნებას არ მისცემს თავს.

30ურცხვის პირში მოწყალების თხოვნა თითქოს ტკბება, მაგრამ ცეცხლივით უდაგავს შიგანს.

41

41^1ო, სიკვდილო, რა მწარეა შენი გახსენება ადამიანისათვის, მშვიდად რომ ცხოვრობს თავის სამყოფელში; უზრუნველი და უბედნიერესი კაცისათვის, ვისაც ჯერ კიდევ შეუძლია სმა-ჭამით ტკბობა.

2ო, სიკვდილო, საამურია შენი განაჩენი გაჭირვებული, ძალადაწრეტილი, მიხრწნილი და ზრუნვით შეურვებული, სასომიხდილი და თმენადაკარგული კაცისთვის.

3ნუ გეშინია სიკვდილის განაჩენისა, გაიხსენე შენი წინაპარნი და შთამომავალნი.

4ესაა უფლის განაჩენი ყოველი ხორციელის მიმართ; მაშ, რად ეურჩები იმას, რაც ესათნოება უფალს? რა ათი, ან ასი, თუ ათასი წელი? – საიქიოში არ აღირიცხება სიცოცხლის ჟამი.

5ცოდვილთა შვილნი საძულველნი არიან და უსჯულოთა ხშირი სტუმარნი.

6ცოდვილთა შვილების სამკვიდრო გაპარტახდება და სამუდამო სირცხვილი იქნება მათ შთამომავალთა ხვედრი.

7უსჯულო მამებს შვილები გმობენ, რადგან მათ გამო ჩაცვივან სირცხვილში.

8ვაი თქვენ, უსჯულონო, რომელთაც დაუტევეთ უზენაესი ღვთის სჯული.

9როცა იბადებით, შესაჩვენებლად იბადებით, და როცა კვდებით, შეჩვენებაა თქვენი ხვედრი.

10ყოველივე, რაც მიწიდანაა, მიწად მიიქცევა; ასევე უსჯულონიც – შეჩვენდებიან წარსაწყმედად.

11ადამიანები თავიანთ სხეულებს გლოვობენ, ხოლო ცოდვილთა უკეთური სახელიც კი წარიხოცება.

12იზრუნე სახელზე, რადგან ის უფრო დიდხანს იქნება შენთან, ვიდრე ათასობით დიდი საგანძური ოქროსი.

13კეთილდღეობის დღეები დათვლილია, კეთილი სახელი კი სამარადისოდ რჩება.

14მშვიდობით შეინახეთ შეგონება, შვილებო; დაფარული სიბრძნეც ფუჭია და უჩინარი განძიც.

15თავისი სიბრიყვის დამფარველი კაცი სჯობს თავისი სიბრძნის დამფარველს.

16მე გეტყვით, რისი უნდა გრცხვენოდეთ, რადგანაც ყოველგვარი სირცხვილის შენახვა როდია კარგი, და ყველაფერი ყველას მიერ ჭეშმარიტებით როდი ფასდება.

17გრცხვენოდეთ დედ-მამის წინაშე უზნეობისა, და სიცრუისა – წინამძღოლისა და მბრძანებლის წინაშე.

18დანაშაულისა მსაჯულისა და მთავრის წინაშე, და უსჯულოებისა – საკრებულოს და ხალხის წინაშე;

19უსამართლობისა ნაცნობ-მეგობართა წინაშე, და ქურდობისა – მეზობლების წინაშე; ამისვე გრცხვენოდეს ღვთის სიმართლისა და აღთქმის წინაშე; აგრეთვე სუფრაზე იდაყვით დაყრდნობისა;

20სიცრუისა ვალის აღებისას თუ დაბრუნებისას, და დუმილისა მის წინაშე, ვინც გესალმებათ;

21მეძავის ცქერისა, და ნათესავისაგან პირის ბრუნებისა;

22წილისა თუ ძღვნის წართმევისა, და გათხოვილი ქალის მიმართ გულისთქმისა;

23საკუთარ მოახლესთან არშიყობისა (ახლოს არ გაეკარო მის საწოლს).

24მეგობრებისადმი ყვედრებისა, და გაცემის შემდეგ – დამადლებისა;

25ჭორის გამეორებისა, და დაფარულ სიტყვათა გამჟღავნებისა;

26და იქნები ჭეშმარიტად მოკრძალებული და ყველას სიყვარულს მოიპოვებ.

42

42^1აი, რისი ნუ შეგრცხვება, რომ პირფერობის გამო არ სცოდო:

2უზენაესის სჯულისა და აღთქმის აღსრულებისა და უსჯულოსათვის მსჯავრის გამოტანისა;

3ამხანაგებსა თუ თანამოაზრეებთან დავისა და მეგობრებისათვის მემკვიდრეობის დატოვებისა;

4ზომა-წონაში სიზუსტისა და ბევრისა თუ ცოტას მოგებისა;

5ვაჭრობაში გამორჩენისა, შვილების მკაცრად აღზრდისა და უხეირო მსახურისთვის გვერდების დასისხლიანებისა.

6სადაც ცუდი ცოლია, იქ კარგია ბეჭედი, და სადაც ბევრი ხელია – საკეტი.

7თუ გასცემ, ანგარიშითა და ზომით გაეცი, და ყოველი გაცემა თუ მიღება აღნუსხე.

8ნუ გრცხვენია ჭკუა დაარიგო უგუნურს, ბრიყვს და ბერიკაცს, ჭაბუკებს რომ ეჯიბრება, და ჭეშმარიტად ზრდილი და ყველას მოსაწონი იქნები.

9ქალიშვილია მამისათვის უძილობის ფარული მიზეზი, მასზე ზრუნვაა თეთრად რომ ათენებინებს ღამეებს: ყმაწვილქალობაში – ვაითუ გაუთხოვარი დამრჩესო; გათხოვდება და – ვაითუ ქმარს შესძულდესო;

10ქალწულია და, ვაითუ შემიგინონ და მამის სახლში დაორსულდესო; ქმრიანია და, ვაითუ უღალატოს ან უნაყოფო გამოდგესო.

11თავნება ასულს ფხიზლად ადევნე თვალი, რომ მტრების დასაცინად, ქალაქის საჭორაოდ და ხალხის საკიცხველად არ გაქციოს.

12ნურავის სილამაზეზე ნუ გრჩება თვალი და ქალებში ნუ დაჯდები.

13რადგანაც სამოსიდან ჩრჩილი გამოდის, ქალიდან კი – ქალური ცბიერება.

14კაცის სიავე სჯობს ქალის სიკეთეს; ქალია, რომ გარცხვენს და გაყივნებს.

15ახლა უფლის საქმეთაც გავიხსენებ და გაუწყებთ, რაც მინახავს; უფლის სიტყვითაა მისი საქმენი.

16მანათობელი მზე ყველაფერს ხედავს, და მთელი მისი საქმე სავსეა უფლის დიდებით.

17წმიდათაც არ მისცა უფალმა იმისი ნება, რომ განეცხადებინათ ყოველი სასწაული მისი, რაც აღასრულა ყოვლისმპყრობელმა, რათა სამყარო მტკიცედ მდგარიყო მისი დიდებით.

18ის ჩასწვდა უფსკრულის სიღრმესაც და კაცის გულსაც, და იხილა ყოველი ხვეული მათი, რადგანაც უზენაესმა შეიცნო მთელი საცოდნელი და განჭვრიტა საუკუნის ნიშანი.

19იგია წარსულისა თუ მომავლის მაუწყებელი და დაფარულთა კვალის გამცხადებელი.

20არ გამოეპარება არც ერთი ნაფიქრალი, და არც ერთი სიტყვა დაფარული არ არის მისგან.

21მან განალაგა წესრიგით თავისი სიბრძნის დიადი საქმენი, რადგანაც არის უკუნითი უკუნისამდე; არცრა შეჰმატებია და არცრა დაჰკლებია, არც ვინმე მრჩეველი დასჭირვებია.

22რარიგ სანუკვარია მისი ყოველი საქმე, თვით პაწაწინა ნაპერწკლამდე, რისი დანახვაც კი შეიძლება.

23ყველაფერი ცოცხლობს და არსებობს სამარადისოდ, ყოველგვარი საჭიროებისათვის, და ყველა მას ემორჩილება.

24ყველაფერი წყვილ-წყვილადაა, ერთიმეორის პირისპირ, და არაფერი შეუქმნია ნაკლულევანი.

25ერთი ამტკიცებს მეორის სიკეთეს, და ვის მობეზრდება მათი დიდების ცქერა?

43

43^1სიდიადე სიმაღლისა – წმიდა ცამყარი, ხედი ზეცისა – დიდების სახილველი.

2მზე ამოსვლისთანავე გვიცხადებს თავისი მოვლინებით, რარიგ საკვირველია უზენაესის საქმე.

3თავისი შუადღისას ახმობს ქვეყანას, და მის მცხუნვარებას წინ ვინ დაუდგება?

4ქურას ახურებენ ნაკეთობათა გამოსადნობად, მზე კი სამმაგად ბუგავს მთებს; ცეცხლის ალს აფრქვევს და თვალებსა გვჭრის სხივთა ბრწყინვალებით.

5დიდია უფალი, მისი შემოქმედი, ვისი სიტყვითაც მიმოიქცევა თავის სარბიელზე.

6მთვარეც დროულად უჩვენებს ყველას ჟამსა და საუკუნის ნიშანს.

7მთვარე გვაუწყებს დღესასწაულის ნიშანს, მისი ნათელი იკლებს გავსების შემდეგ.

8„თვე“ მისი სახელიდან მოდის. საოცარია მისი ზრდა მისივე ცვალებადობით; ციური მხედრობის საჭურველი, ცამყარზე მანათობელი.

9ცის მშვენება ვარსკვლავთა დიდებაა, სხივოსანი სამკაული უფლის ზესკნელში.

10წმიდის სიტყვით დამდგარან მწყობრად, და არ იღლებიან თავიანთ საგუშაგოზე.

11შეხედე ცისარტყელას და აკურთხე მისი შემოქმედი, რა მშვენიერია თავისი ელვარებით.

12დიდებულ რკალად გაჰკვრია ზეცას, უზენაესის ხელმა მორკალა იგი.

13თავისი სიტყვით მოავლენს თოვლს და აელვებს ელვას თავისი მსჯავრისას.

14ამისთვის გაიხსნენ საგანძურნი და ფრთოსნებივით გამოეფინენ ღრუბლები.

15თავისი სიდიადით გაამკვრივა ღრუბლები და მტვრად აქცია სეტყვის ლოდები.

16მისი მზერით ირყევიან მთები და მისი ნებით ქრის სამხრეთის ქარი.

17მისი გრგვინვის ხმა ათრთოლებს მიწას, ისევე, როგორც ჩრდილოეთის ქარიცა და გრიგალიც.

18თავქვე დაშვებული ფრთოსნებივით ჩამოჰყრის თოვლს, კალიასავით რომ ეფინება მიწას; თვალი შეჰხარის მის სისპეტაკეს და გულს აოცებს მისი ბარდნა.

19მარილივით მოაფრქვევს მიწაზე ჭირხლს, გაყინული ეკალივით რომ იჩხვლიტება.

20დაბერავს ჩრდილოეთის სუსხიანი ქარი და წყალი ყინულად იქცევა, რომელიც მოსარკავს წყალთა ყოველ შესაკრებელს და აბჯარივით შემოსავს წყალს.

21გადაჭამს მთებს, გადახრუკავს უდაბნოს და ცეცხლივით გადატრუსავს ბალახს.

22მაგრამ ყველაფერს სწრაფად კურნავს ნისლი და ჩამოყრილი ცვარი აგრილებს ხვატს.

23თავისი ბრძანებით დააცხრო უფსკრული და კუნძულებით მოფინა იგი.

24ზღვაოსნები მოგვითხრობენ იქაური განსაცდელის ამბავს, და გვაოცებს, რასაც ვისმენთ ჩვენი ყურით.

25რადგანაც იქ არის ათასგვარი უცნაურობა და საოცრება, ყოველი ჯურის ცხოველი და ზღვის ურჩხულნი.

26მისი წყალობით იგნებენ გზას მისი მაცნენი და მისივე სიტყვით წესრიგდება ყოველი.

27ბევრი რამ შეგვეძლო გვეთქვა, მაგრამ ვერ მივწვდებით მას; მოკლედ რომ მოვჭრათ, ის არის ყოველი.

28სად ვპოვოთ ძალა მის სადიდებლად? რადგანაც ყველა თავის ქმნილებას აღემატება სიდიადით.

29საშინელია უფალი და უდიადესი, საოცარია მისი ძალმოსილება.

30უფლის მადიდებელნო, როგორც შეგიძლიათ, აღამაღლეთ იგი; ის მაინც უფრო მაღლა იქნება; მოიკრიბეთ ძალა მის სადიდებლად, თუმცა ფუჭია ძალისხმევა: ვერ მისწვდებით.

31ვის უხილავს, რომ წარმოგვიჩინოს? ვის უდიდებია იმგვარად, როგორიც არის?

32ყოველივე ამაზე გაცილებით უფრო მეტი დაფარულია, ჩვენ მხოლოდ მის საქმეთა მცირე ნაწილი თუ ვიხილეთ.

33ყველაფერი უფალმა შექმნა და ღვთისმოსავებს უბოძა სიბრძნე.

44

44^1ახლა კი ვაქოთ სახელოვანი ვაჟკაცნი და ჩვენი მოდგმის მამა-პაპანი.

2მრავალი სასახელო რამ მოიმოქმედა უფალმა მათი მეოხებით, უკუნისიდანაა მისი სიდიადე.

3ისინი მეფობდნენ თავიანთ საბრძანებელში, ძლიერებით სახელგანთქმულნი, ბრძენი მრჩეველნი და წინასწარმეტყველებათა მაუწყებელნი;

4თათბირისას ხალხის წინამძღოლნი, მისი მოძღვარნი და ბრძნული სიტყვებით აღმზრდელნი;

5ტკბილი ჰანგების მთხზველნი და ჩაწერილ თქმულებათა წარმომთქმელნი;

6მდიდარნი და ძალმორჭმულნი, თავიანთ ჭერქვეშ მშვიდად მცხოვრებნი;

7თავიანთ თაობებში პატივდებულნი და თავიანთი დროის სიქადულნი.

8ზოგიერთმა სადიდებლად დატოვა სახელი;

9ზოგიერთისა კი სახსენებელიც არ დარჩენილა, ისე გაქრნენ, თითქოს არც ყოფილიყვნენ, ისე განქარდნენ, თითქოს არც შობილიყვნენ, ისევე, როგორც მათი შვილები.

10მაგრამ, აი, მოწყალე კაცნი, რომელთა მართალი საქმენი დავიწყებას არ მისცემია.

11მათ თესლს გადაეცა მათი სიკეთე, მათი მემკვიდრეობა – მათსავ ნაშიერთ.

12მათი შთამომავლობა აღასრულებს თავის ვალს, და მათი შვილები – მათი წყალობით.

13უკუნისამდე იქნება მათი თესლი, და მათი დიდება არ წაიშლება.

14მშვიდობით განისვენეს მათმა ცხედრებმა და თაობებში იცოცხლებს მათი სახელი.

15ხალხები მოგვითხრობენ მათ საქმეს და საკრებულო გვაუწყებს მათ ქებას.

16ენოქი ესათნოვა უფალს და ცად აყვანილ იქნა, ნიმუში სინანულისა თაობებისთვის.

17ნოე სრულყოფილი და მართალი აღმოჩნდა; რისხვის ჟამს შეწყალებულ იქნა და, როცა წარღვნა მოხდა, ნატამალად დარჩა მიწაზე.

18და მიეცა საუკუნო აღთქმა, რომ აღარცერთი ხორციელი წარიხოცებოდა წარღვნით.

19აბრაამი – დიდი მამა ხალხთა სიმრავლისა, რომელსაც ვერავინ შეედრებოდა დიდებით;

20მან დაიცვა უზენაესის სჯული და აღთქმით შეეკრა მას; თავისი ხორცით განამტკიცა აღთქმა და არ შერყევია რწმენა განსაცდელში.

21ამიტომაც ფიცით აღუთქვა უფალმა, რომ ხალხები იკურთხებოდნენ მის თესლში, რომ ქვიშასავით გაამრავლებდა და ვარსკვლავებამდე აამაღლებდა მას, რომ ზღვიდან ზღვამდე და მდინარიდან მიწის კიდემდე მისცემდა მას სამკვიდროს.

22და ისააკსაც იგივე აღუთქვა მამამისის – აბრაამის გამო;

23ყოველი ადამიანის კურთხევა და აღთქმა იაკობის თავზე დაავანა, სცნო იგი თავისი კურთხევით, მისცა სამკვიდრო; განუსაზღვრა წილხვედრი და თორმეტ ტომში დაანაწილა.

45

45^1და წარმოშვა მისგან მოწყალე კაცი, მადლის მპოვნელი ყველა ხორციელის თვალში, რომელიც უყვარდათ ღმერთსაც და კაცთაც; კურთხეულია მისი სახელი.

2დიდებით წმიდათ გაუტოლა და მტრების დასაშინებლად განადიდა საქმეთა წყალობით.

3მისი სიტყვებისამებრ მოავლინა ნიშები და განადიდა მეფეთა წინაშე; მისი მეშვეობით გასცემდა ბრძანებას თავისი ხალხისადმი და მასვე უჩვენა თავისი დიდებაც.

4ერთგულებისა და თვინიერებისათვის წმიდაყო იგი და ყოველი ხორციელისაგან გამოარჩია.

5ასმინა თავისი ხმა, შეიყვანა ნისლში და პირისპირ მისცა მცნებანი, სჯული სიცოცხლისა და შემეცნებისა, რათა იაკობისთვის ესწავლებინა აღთქმა და ისრაელისათვის – მისი ბრძანებანი.

6აღამაღლა აარონი, სიწმიდით მისი სწორი, და მისივე ძმა ლევის ტომიდან.

7საუკუნო აღთქმა დაუდო და ერის მღდვლობა ჩააბარა, საგანგებო სამკაულით აკურთხა და შემოარტყა სარტყელი დიდებისა.

8სრულყოფილებითა და სასალუქო სამოსით – საწმერთულით, ტალავარითა და ეფოდით შემოსა იგი,

9ბურთულები შემოარტყა და მრავალი ეჟვანიც შემოავლო, რათა ფეხის გადადგმისას ხმა გამოეცათ და მთელი ტაძარი აევსოთ წკრიალით, მისი ხალხის შვილთა სამახსოვროდ.

10წმიდა სამოსით, ოქსინოთი, იაკინთითა და პორფირით, ჭრელად ნაქარგი ქსოვილით, მსჯავრის სიტყვით, ოსტატურად ნაქსოვი მოსასხამით

11და ნაირფერად მოციმციმე პატიოსანი თვლებით მოოჭვილი, ოქრომჭედლის ნახელავი ბეჭდით შეამკო იგი, რომელზედაც სამახსოვროდ ამოეკვეთათ წარწერა ისრაელის ტომთა რიცხვის მიხედვით.

12თავსაბურავზე – ოქროს გვირგვინი, სიწმიდის ნიშანი, დიდება ღირსებისა, დიდებული სამკაული, ნატიფი ხელოვნებით ნაჭედი, ამოდ სახილველი.

13მანამდე არ ყოფილა მსგავსი მშვენება და არც უცხოტომელი შემოსილა ასე, არამედ მხოლოდ მისი ძენი და მისი შთამომავალნი სამარადჟამოდ.

14მისი მსხვერპლი მთლიანად შეიწირება, დღემუდამ ორჯერ.

15მოსემ აუვსო ხელი და წმიდა ზეთი სცხო; მიეცათ მასაც და მის თესლსაც საუკუნო აღთქმა სამარადისოდ, რათა ემსახურონ უფალს და იმავდროულად აკურთხევდნენ ხალხს მისი სახელით.

16გამოარჩია იგი ცოცხალთა შორის, რათა უფლისთვის მიერთმია ძღვენი: საკმეველი და კეთილსურნელება იმის სახსოვრად, რომ შეიწყალა თავისი ხალხი.

17მისცა მას თავისი მცნებებით უფლება მსჯავრის გამოტანისა, რათა ესწავლებინა იაკობისთვის მისი მოწმობანი და თავისი სჯულით გაენათლებინა ისრაელი.

18წინ აღუდგნენ მას უცხონი, მისდამი შურით აღძრულნი უდაბნოში – დათანისა და აბირამის ხალხი, აგრეთვე კორახის ხროვა, მრისხანებითა და სიშმაგით.

19იხილა უფალმა და არ მოეწონა ეს, ამიტომაც დაიღუპნენ თავიანთი მრისხანებითა და სიშმაგით; სასწაულები მოახდინა მათ წინააღმდეგ და თავისი ცეცხლის ალით მოსრა ისინი.

20ამრავლა აარონის დიდება და მისცა მას მემკვიდრეობა – უწილადა პირველმოწეული ნაყოფი, უწინარეს ყოვლისა კი გაუმზადა პური ძღომაზე;

21რადგანაც ისინი ჭამენ უფლის მსხვერპლს, რომელიც მისცა მას და მის შთამომავალთ.

22მაგრამ არ აქვს მემკვიდრეობა ხალხის ქვეყანაში და არც წილი – ხალხს შორის, რადგანაც უფალია მისი წილიც და სამკვიდროც.

23ფინხასი, ელეაზარის ძე, მესამეა დიდებით, მისი გულმოდგინების გამო ღვთისმოშიშებაში, რაკიღა მტკიცედ იდგა ხალხის განდგომისას თავისი სულის სიქველით და ასე გამოითხოვა შეწყალება ისრაელისთვის.

24ამიტომაც მიეცა მშვიდობის აღთქმა, რომ სათავეში ჩასდგომოდა საწმიდარსა და მის ხალხს, რათა მას და მის შთამომავალთ საუკუნოდ ჰქონოდათ მღვდელმთავრობა.

25ასევე მიეცა აღთქმა დავითსაც, იესეს ძეს, იუდას ტომიდან, რომ სამეფო მემკვიდრეობა გადავიდოდა მხოლოდ შვილიდან შვილზე, როგორც აარონის და მის შთამომავალთა მემკვიდრეობა.

26ღმერთმა თქვენც ჩაგიდოთ სიბრძნე გულში, რომ სიმართლით განიკითხოთ მისი ხალხი, რათა არ წარიხოცოს მისი სიკეთე და თაობიდან თაობას გადაეცეს დიდება მისი.

46

46^1ძლიერი იყო ბრძოლაში იესო, ნავეს ძე, და წინასწარმეტყველებაში მოსეს მემკვიდრე; თავისი სახელის შესაბამისად, დიდი იყო უფლის რჩეულთა ხსნისას, როცა შურს იძიებდა მის წინააღმდეგ აღძრულ მტრებზე, რათა სამკვიდრო დაებრუნებინა ისრაელისთვის.

2როგორი დიდება მოიხვეჭა, როცა აღმართა ხელი და ქალაქის წინააღმდეგ იშიშვლა ხმალი.

3მასზე უწინ ვინ იდგა მასავით მტკიცედ? რადგანაც საღვთო ბრძოლებს იხდიდა.

4განა მისი ხელით არ შეჩერდა მზე და ერთი დღე ორად არ იქცა?

5მან უხმო უზენაეს მეუფეს, როცა ყოველი მხრიდან ავიწროებდნენ მტრები, და შეისმინა მისი თხოვნა დიდმა უფალმა, მძლეთა-მძლე ძალით რომ ჩამოსტყორცნა სეტყვის ლოდები,

6თავს დააყარა მის წინააღმდეგ მეომარ ხალხს და მთის ფერდობზე მოსრა ისინი, რათა შეეცნოთ წარმართებს მთელი მისი საჭურველის ძალა, რადგანაც უფლის შემწეობით იბრძოდა იგი,

7კვალდაკვალ რომ მიჰყვებოდა თავის უფალს. მოსეს დროსაც გამოიჩინეს სიქველე მან და ქალებმა, იეფუნეს ძემ, წინ რომ აღუდგნენ კრებულს, ცოდვას განარიდეს ხალხი და ჩაახშეს უკეთური დრტვინვა.

8ეს ორნიღა დარჩნენ ექვსასი ათასი ქვეითიდან, რათა შეეყვანათ ხალხი თავიანთ სამკვიდრო ქვეყანაში, სადაც მოედინება რძე და თაფლი.

9მისცა უფალმა ქალებს ძალა, რომელიც სიბერემდე შეინარჩუნა, რათა ასულიყო ზეგანზე და მის შთამომავლობას დაემკვიდრებინა იგი;

10რათა დაენახა ისრაელის ყველა ძეს, რაოდენ სასიკეთოა უფლის კვალდაკვალ სიარული.

11ასევე მსაჯულნიც, თავ-თავიანთი სახელის მიხედვით, რომელთა გულიც არ შებღალულა და არ განდგომიან უფალს; კურთხეულ იყოს მათი ხსოვნა.

12ამოყვავილდნენ მათი ძვლები თავიანთი საფლავებიდან და მათი სახელი სადიდებლად გადაეცეს შვილებს.

13უფლის მიერ საყვარელმა სამოელმა, უფლისავე წინასწარმეტყველმა, დააარსა სამეფო და მირონი სცხო თავისი ხალხის წინამძღოლთ.

14უფლის სჯულით განიკითხავდა ხალხს და მოხედა უფალმა იაკობს.

15ჭეშმარიტი წინასწარმეტყველი იყო თავისი რწმენით და მის სიტყვებში იცნობოდა სარწმუნო ხილვა.

16ყოვლისმძლე უფალს უხმო, მტრებისგან ყოველმხრივ შევიწროებულმა, და შესწირა ჩვილი ბატკანი.

17იქუხა ზეცით უფალმა და გრგვინვით ამცნო თავისი ხმა.

18შემუსრა ცორელთა წინამძღოლნი და ფილისტიმელთა ყველა მთავარი.

19საუკუნო მიძინების წინ აღიარა უფლისა და მისი მირონცხებულის წინაშე, რომ არათუ ქონება, ხამლიც კი არ აუღია ხორციელისგან; და არც არავის დასცდენია მისი საყვედური.

20მიძინების შემდეგაც იწინასწარმეტყველა და მეფეს აუწყა მისი აღსასრული; წინასწარმეტყველებით აიმაღლა ხმა სამარიდან, რათა წარეხოცა ხალხის უსჯულოება.

47

47^1მას შემდეგ აღდგა ნათანი, რათა ეწინასწარმეტყველა დავითის დროს.

2როგორც ქონი მსხვერპლს გაცლილი, ისე გამოირჩეოდა დავითი ისრაელის ძეთაგან.

3ისე ათამაშებდა ლომებს, როგორც ციკნებს და დათვებს – როგორც ბატკნებს.

4განა სიჭაბუკეში არ მოკლა ბუმბერაზი და ჩამორეცხა ხალხს სირცხვილი, როცა შემართა ხელი შურდულის ქვით და შემუსრა მზვაობა გოლიათისა?

5რადგანაც უხმო უზენაეს უფალს, რომელმაც განუმტკიცა მარჯვენა, რათა ეძლია მძლე მეომარი და აემაღლებინა თავისი ხალხის რქა.

6ასე განადიდეს იგი, როგორც მირიადი, და უფლის კურთხევით შეასხეს ხოტბა, ღირსს იმისას, რომ დიდების გვირგვინი ეტარებინა.

7რადგანაც მუსრი გაავლო გარს შემოჯარულ მტრებს, და ქედი მოახრევინა მოწინააღმდეგე ფილისტიმელებს, ასე რომ, დღემდე შემუსრულია მათი რქა.

8თავისი ყოველი საქმით პატივს მიაგებდა უწმიდესს და უზენაესს; დიდების სიტყვით სწირავდა მადლს; მთელი გულით უგალობა უფალს და შეიყვარა თავისი შემოქმედი.

9საკურთხევლის წინ დაამწკრივა მგალობელნი, რათა მათი ხმებით დაეტკბო ჰანგი.

10დაამშვენა ყველა დღესასწაული და ზუსტად განსაზღვრა ჟამნი, რათა ედიდებინათ უფლის წმიდა სახელი და დილიდანვე აეხმიანებინათ ტაძარი.

11უფალმა მიუტევა ცოდვები, საუკუნოდ აამაღლა მისი რქა, მისცა სამეფო აღთქმა და დიდების ტახტი ისრაელში.

12შემდგომ ამისა აღდგა მისი ბრძენი ძე და მამის წყალობით იცხოვრა ბედნიერად.

13მშვიდობიანი იყო სოლომონის მეფობის ხანა, ღმერთმა ყოველმხრივ მიჰმადლა მოსვენება, რათა მის სახელზე აღემართა სახლი და საუკუნო ტაძარი გაემზადებინა.

14როგორ დაბრძენდი სიჭაბუკეში და მდინარესავით აივსე გონიერებით.

15შენმა სულმა მოიცვა დედამიწა და იდუმალი იგავებით აღავსე იგი.

16შორეულ კუნძულებს მისწვდა შენი სახელი და ყველამ შეგიყვარა შენი მშვიდობისათვის.

17შენი საგალობლებით და ანდაზებით, იგავებით და განმარტებებით განცვიფრებულნი იყვნენ ქვეყნები.

18უფალი ღმერთის სახელით, ისრაელის ღმერთად რომ იწოდება, შეკრიბე ოქრო, როგორც სპილენძი, და ტყვიასავით ამრავლე ვერცხლი.

19მაგრამ მიდრიკე შენი წელი ქალებისაკენ და მათ ემონე შენი სხეულით.

20ლაქა წასცხე შენს დიდებას და შებღალე შენი თესლი, ასე რომ, რისხვა მოაწიე შენს შვილებზე, მწარედ რომ დაიტირეს უგუნურება შენი;

21რაკიღა ორად გაიყო ხელმწიფება და ეფრემიდან ურჩ სამეფოს დაედო დასაბამი.

22მაგრამ უფალი არ დაივიწყებს თავის მოწყალებას, არ გატეხს თავის არც ერთ სიტყვას, არ შემუსრავს თავისი რჩეულის შთამომავალთ და არ აღმოფხვრის იმის თესლს, ვინც მას უყვარდა; მან მისცა იაკობს ნატამალი, ხოლო დავითს – თავისი ფესვი.

23განისვენა სოლომონმა თავის მამა-პაპასთან და შემდგომად თვისა ხალხს დაუტოვა უგუნურება თავისი თესლიდან: უმეცარი და უტვინო რეხაბყამი, თავისი თათბირით რომ ჩამოიშორა ხალხი.

24და იერობყამი, ნაბატის ძე, რომელმაც აცთუნა ისრაელი და ცოდვის გზაზე დააყენა ეფრემი; იმრავლა მათმა ცოდვებმა, რის გამოც თავიანთი ქვეყნიდან განდევნილ იქნენ ისინი.

25და სჩადიოდნენ ყოველგვარ ბოროტებას, ვიდრე შურისგებამ არ მოაწია მათზე.

48

48^1აღდგა ელია წინასწარმეტყველი, როგორც ცეცხლი, და მწველი იყო მისი სიტყვა, როგორც ლამპარი.

2შიმშილი მოუვლინა მათ და შეამცირა მათი რიცხვი თავისი გულმოდგინებით.

3უფლის სიტყვით ჩაგმანა ზეცა და სამგზის ჩამოიტანა ცეცხლი.

4როგორ იდიდე, ელია, შენი სასწაულებით და ვინ დაიქადოს შენი მსგავსებით?

5შენ აღადგინე მიცვალებული მკვდრეთით და საიქიოდან უზენაესის სიტყვით.

6შენ დაამხე დასაღუპად მეფენი და დიდებულნი თავიანთი სარეცლებიდან.

7შემ მოისმინე სინაზე მათი მხილება და ხორებზე – შურისგების მსჯავრი.

8შენ სცხე მეფეებს ნაცვლისგებად და წინასწარმეტყველთ, რათა ყოფილიყვნენ შენი მონაცვლენი.

9შენ აგიტაცა ცეცხლის გრიგალმა, რათა დაესვი ცეცხლოვანი ცხენების ეტლზე.

10შენ დაგებედა დროულად გემხილებინა ცოდვილნი, რათა დაგეცხრო უფლის რისხვა, ვიდრე სიშმაგეს მიაღწევდა, შვილის მიმართ მოგექცია მამის გული და აღგედგინა ტომნი იაკობისა.

11ნეტარ არიან შენი მხილველნი, სიყვარულში განსვენებულნი და ჩვენც სიცოცხლით ვცხონდებით.

12ელია იყო, გრიგალში რომ დაინთქა, და ელისე აღივსო მისი სულით. არასდროს არ შემკრთალა არცერთი მთავრის წინაშე და ვერც ვერავინ მოადრეკინა ქედი.

13ვერც ვისიმე სიტყვით იძლია და თვით განსვენების შემდეგაც წინასწარმეტყველებდა მისი ცხედარი.

14როგორც სიცოცხლეში მოახდინა სასწაულნი, სიკვდილის შემდეგაც ასევე საკვირველი იყო მისი საქმენი.

15მაიც არ მოინანია ხალხმა და არ განირიდა ცოდვები, ვიდრე ტყვედ არ წაასხეს თავისი ქვეყნიდან და მთელი დედამიწის ზურგზე არ მიმოიფანტნენ.

16ძალზე ცოტა ხალხიღა დარჩა და მთავარი – დავითის შთამომავალი. მხოლოდ ზოგი იქცეოდა, როგორც ჯერ არს, ზოგმა კი ამრავლა ცოდვები.

17ხიზკიამ გაამაგრა თავისი ქალაქი და წყალი შეიყვანა შიგ, წერაქვით გათხარა კლდე და ააგო წყალსაცავი.

18მის დროს გამოილაშქრა სანხერიბმა და წარმოგზავნა რაბშაკე, რომელმაც ხელი აღმართა სიონზე და ქედმაღლურად იქცეოდა თავგასული.

19მაშინ შეძრწუნდა მათი გული და ხელი; იტანჯებოდნენ, როგორც ქალი მშობიარობის ტკივილებით გაწამებული.

20ხელაპყრობით უხმეს გულმოწყალე უფალს; წმიდამაც უმალ ისმინა მათი ზეცით და ესაიას ხელით იხსნა ისინი.

21მუსრი გაავლო აშურელთა ლაშქარს და მისმა ანგელოზმა მოსრა ისინი.

22რადგანაც ეზეკია ისე იქცეოდა, როგორც ნებავს უფალს, და მტკიცედ ადგა მამამისის – დავითის გზას, როგორც ამცნო წინასწარმეტყველმა ესაიამ, დიდმა და სარწმუნომ თავისი ხილვებით.

23მის დროს იყო, რომ უკუიქცა მზე და შეჰმატა მეფეს სიცოცხლის დღენი.

24თავისი დიადი ზეშთაგონებით იხილა ჟამთა დასასრული და ანუგეშა სიონში მგლოვიარენი.

25იუწყებოდა მომავალს უკუნისამდე და დაფარულს – ვიდრე გაცხადდებოდა იგი.

49

49^1იოშიას ხსოვნა შეზავებული საკმეველია, მემირონის ხელით შეკაზმული სიტკბოებად რომ ადნება ბაგეს, როგორც თაფლი; საამო, როგორც სიმღერა ღვინის სმისას.

2წრფელი გზით იღვწოდა ხალხის მოსაქცევად და შემუსრა უსჯულოთა სიბილწე.

3უფლისკენ მიიქცა გულით და უსჯულოების ჟამს ღვთისმოსაობა განამტკიცა.

4დავითის, ხიზკიასა და იოშიას გარდა ყველამ სცოდა ცოდვით, რადგანაც დაუტევეს უზენაესის სჯული; იუდას მეფენი გადაეგნენ,

5რადგანაც სხვებს მისცეს თავიანთი რქა, და თავიანთი დიდება – უცხო ტომს.

6მტრებმა ცეცხლს მისცეს სიწმიდის რჩეული ქალაქი და გაუკაცურდა მისი გზები,

7როგორც იწინასწარმეტყველა იერემიამ, რომელიც შეურაცხყვეს, თუმცა დედის საშოშივე იკურთხა წინასწარმეტყველად, რათა ამოეძირკვა, ამოეგდო და მოესრა, მაგრამ ამასთანავე ეშენებინა და დაენერგა კიდეც.

8ეზეკიელმა იხილა დიდების ხილვა, ღმერთმა რომ უჩვენა ქერუბიმის ეტლზე.

9თავსხმით შეახსენა მას მტრები და კეთილად მოექცა სწორ გზაზე დამდგართ.

10ამოყვავილდნენ თავიანთი საფლავებიდან თორმეტი წინასწარმეტყველის ძვლები, რადგანაც ანუგეშეს იაკობი და სარწმუნო სასოებით იხსნეს ისინი.

11როგორ ვადიდოთ ზერუბაბელი? ის იყო როგორც ბეჭედი მარჯვენა ხელზე.

12ასევე იესოც, იოცედეკის ძე: მათ თავიანთ სიცოცხლეში ააგეს სახლი და აღუმართეს უფალს წმიდა ტაძარი, საუკუნო დიდებისთვის გამზადებული.

13დიდია ხსოვნა ნეემიასიც, დაქცეული გალავანი რომ აღგვიდგინა, დაუტანა ბჭენი და საკლიტურნი და შეაკეთა ჩვენი სახლები.

14ამ ქვეყნად არავინ შობილა ხანოქის მსგავსი, მიწიდან რომ იქნა ატაცებული.

15არც იოსების მსგავსი კაცი დაბადებულა, ძმების წინამძღოლი, ხალხის მეოხი. პატივი მიეგო მის ძვლებს.

16განითქვა კაცთა შორის სემისა და სეთის სახელი, მაგრამ შექმნილთაგან ადამია ყველა ცოცხალზე უმეტესი.

50

50^1სიმონმა, ონიასის ძემ, დიდმა მღვდელმა, შეაკეთა სახლი და თავისი სიცოცხლის განმავლობაში გაამაგრა ტაძარი.

2მის მიერ დაედო საფუძველი ორმაგ სიმაღლეს – აღიმართა ტაძრის მაღალი გალავანი.

3მის დროს დაიკლო წყალსაცავმა, დაპატარავდა ზღვისხელა ტბა.

4ხალხისთვის რომ უბედურება აეცილებინა თავიდან, ალყისგან თავდასაცავად გაამაგრა ქალაქი.

5რა დიდებული სანახავი იყო, ხალხით გარშემორტყმული რომ გამოდიოდა კრეტსაბმელიდან.

6როგორც ღრუბლებში ცისკრის ვარსკვლავი, როგორც მთვარე გავსების დღეებში;

7როგორც მზე, თავს რომ დაჰნათის უზენაესის ტაძარს; როგორც დიდების ღრუბლებში შუქმფენი ცისარტყელა.

8როგორც ვარდის კოკორი გაზაფხულზე; როგორც შროშანი წყლის პირას; როგორც საკმევლის ხის ტოტი ზაფხულის დღეს;

9როგორც საკმეველი, რომელიც იწვის საცეცხლურში; როგორც ოქროს ჭურჭელი, პატიოსანი თვლებით შემკული;

10როგორც ზეთისხილის ხე, ნაყოფით დახუნძლული; როგორც კიპარისი, ღრუბლებამდე ამაღლებული,

11როცა დიდების სამოსს ისხამდა და იმოსებოდა დიდებული სამკაულებით, წმიდა საკურთხეველზე ასვლისას დიდებას ჰფენდა მთელ ტაძარს.

12როცა საკურთხევლის კერასთან მდგარი წილობს იღებდა მღვდლების ხელიდან, ირგვლივ გვირგვინივით შემოსდგომოდნენ ძმები და როგორც ლიბანის კედარს პალმის რტონი, გარს ეხვივნენ.

13აარონის ძენი თავიანთი დიდებითა და საუფლო შესაწირავით ხელში, ისრაელის მთელი საკრებულოს წინაშე.

14საკურთხეველზე მსახურების დასასრულს ძღვენს მიართმევდა უზენაეს ყოვლისმპყრობელს,

15სამსხვერპლო თასისაკენ იწვდიდა ხელს, ყურძნის სისხლს ასხამდა შიგ და საკურთხევლის კვარცხლბეკზე ღვრიდა, რათა სამყაროს უზენაესი მეუფე დამტკბარიყო მისი ყნოსვით.

16მაშინ შეჰღაღადებდნენ აარონის ძენი, ჩაჰბერავდნენ ნაჭედ საყვირებს და გასახსენებლად აიმაღლებდნენ ხმას უზენაესის წინაშე.

17მაშინ მთელი ხალხი სწრაფად ემხობოდა პირქვე, რათა თაყვანი ეცა თავისი უფლისათვის, უზენაესი და ყოვლისმპყრობელი ღმრთისთვის.

18მგალობლები ქებას ასხამდნენ თავიანთი ხმებით და ტაძარში გუგუნებდა ტკბილი საგალობელი.

19ხალხი ევედრებოდა უზენაეს უფალს და ლოცულობდა მისი მოწყალების წინაშე, ვიდრე ისმოდა უფლის ქება, და ასე მთავრდებოდა ღვთისმსახურება.

20მერე ჩამოსვლისას ხელს გაიწვდიდა ისრაელის მთელი საკრებულოს თავზე, რათა უფლის მიერ ეკურთხებინა ხალხი თავისი ბაგით და მოწიწებით წარმოეთქვა მისი სახელი.

21ხალხი ხელახლა ემხობოდა პირქვე, რათა უზენაესისაგან მიეღო კურთხევა.

22მაშ, ადიდეთ სამყაროს გამრიგე ღმერთი, ყოველგან დიად საქმეთა შემოქმედი, დედის საშოდანვე რომ გვიგრძელებს სიცოცხლის ყავლს და თავისი წყალობისამებრ გვექცევა.

23დაე, სიხარული მოჰფინოს ჩვენს გულს და იყოს მშვიდობა ისრაელში დღეიდან უკუნისამდე.

24მოწყალება ნუ მოგვაკლოს და გვიხსნას ჩვენს დღეებში.

25ორი ხალხი მოიძულა ჩემმა სულმა, მესამეს კი არც ეთქმის ხალხი.

26სეყირის მთის მკვიდრნი, ფილისტიმელნი და შექემის ბრიყვი მცხოვრებნი.

27მოძღვრება ცოდნისა და გონიერებისა გადმოსცა ამ წიგნში იესო იერუსალიმელმა, შვილიშვილმა ელეაზარისა და ძემ ზირაქისა, ვინც წვიმასავით გვაწვიმა თავისი გულის სიბრძნე.

28ნეტავი იმას, ვინც თავს გაიწაფავს მასში და ვინც გულში ჩაიდებს, განიბრძნობა.

29ხოლო ვინც აღასრულებს, ყოვლისმძლე გახდება, რადგანაც უფლის ნათელი არის მისი გზა.

51

51^1გმადლობ, უფალო და მეუფეო, და გაქებ, ღმერთო, მხსნელო ჩემო, მადლობას ვწირავ შენს სახელს.

2რადგანაც შენ იყავ ჩემი მფარველი და მეოხი, შენ იხსენ ჩემი სხეული დაღუპვისაგან, ცილისმწამებელი ენის მახისა და სიცრუის მთხზველ ბაგეთაგან; შენვე იყავი ჩემს წინააღმდეგ აღძრულთაგან ჩემი მხსნელი და მფარველი.

3შენი ულევი წყალობისა და სახელის ძალით განმარიდე ჩემს ჩასანთქმელად გამზადებულ კბილთა ღრჭიალს, ჩემი სულის მძებნელთა ხელს და ურიცხვ სატანჯველს, რაც განვიცადე,

4ყოველი მხრიდან შემხუთველ ცეცხლს და ალის ბრიალს, რომელშიაც არ დავიფერფლე,

5ჯოჯოხეთის წიაღის სიღრმეს, უწმინდურ ენას და ცრუ მონაჩმახს,

6ისევე, როგორც უსამართლო ენის ცილისწამებას მეფის წინაშე. ჩემი სული სიკვდილად იყო მიწურვილი და ჩემი სიცოცხლე – ჯოჯოხეთს მიახლებული.

7გარს შემომერტყნენ და არ ჩანდა მხსნელი, თვალით ვეძებდი კაცთა შორის მწეს და მეოხს, მაგრამ ამაოდ.

8მაშინ გავიხსენე შენი წყალობა, უფალო, და საქმენი შენნი დასაბამიდან რომ შველი, ვისაც შენი იმედი აქვს და იხსნი მტრების ხელიდან.

9აღვავლინე ვედრება ჩემი მიწიდან და გთხოვე, სიკვდილისგან მიხსენი-მეთქი.

10და ვუხმე უფალს, მამას ჩემი უფლისას, არ მივეტოვებინე გასაჭირში, როცა არსით ჩანდა ხსნა მზვაობართაგან. დაუცხრომლად ვადიდებ შენს სახელს და სამადლობელს გიგალობ.

11რადგანაც შეისმინე ჩემი ვედრება, გადამარჩინე წარწყმედას და უკეთური დროებისგან მიხსენი.

12ამიტომაც გაქებ, გადიდებ და ვაკურთხებ სახელს უფლისას.

13ჯერ კიდევ ჭაბუკი, ვიდრე ხეტიალს მოვყვებოდი, აშკარად ვეძებდი სიბრძნეს ჩემს ლოცვაში.

14მასზე ვლოცულობდი ტაძრის წინაშე და ბოლომდე მისი მძებნელი ვიქნები.

15როგორც შეთვალებულ მტევანს, ისე შეჰხაროდა მას ჩემი გული; სწორი გზა ირჩია ჩემმა ფეხმა და სიჭაბუკიდანვე მის კვალს ვადექი.

16ოდნავადაც რომ მიმეპყრო ყური, უხვად მეძლეოდა და მრავალ შეგონებას ვპოვებდი ჩემთვის.

17მისი წყალობით მივაღწიე წარმატებას, ამიტომაც ვადიდებ მას, ვინც მომცა სიბრძნე.

18გადავწყვიტე მას გავყოლოდი, სიკეთეს ველტვოდი და არ გავწბილებულვარ.

19ჩემი სული მხნედ შეეჭიდა სიბრძნეს და სჯულსაც ზედმიწევნით ვასრულებდი. მაღლა აღვაპყარ ხელი და დავიტირე უმეცრება ჩემი.

20მისკენ მივიქეც სულით და სიწმიდეში ვპოვე იგი. იმთავითვე მას მივუძღვენ გული და ამიტომაც არ მიმატოვებს.

21მის საძებნელად შეიძრა ჩემი შიგანი და ამიტომაც შევიძინე კეთილი განძი.

22უფალმა ენა მიბოძა ჯილდოდ და ენით შევაქებ მას.

23მომიახლოვდით, უსწავლელნო, და ჩემს სკოლაში დაიდეთ ბინა.

24რატომ უნდა დარჩეთ დიდხანს უმისოდ, რადგანაც თქვენს სულებს სწყურია იგი.

25გავხსენი პირი და წარმოვთქვი: „შეიძინეთ იგი უვერცხლოდ;

26მის უღელქვეშ მოიდრიკეთ ქედი და თქვენმა სულმა მიიღოს ცოდნა. სულ ახლოს შეიძლება იპოვოთ იგი.

27ხომ თქვენივე თვალითა ხედავთ: მცირედ დავშვერი და დიდი სიმშვიდე კი ვპოვე სანაცვლოდ.

28შეიძინეთ ცოდნა, თუნდაც დიდძალი ვერცხლის ფასად, და მისი წყალობით შეიძენთ უამრავ ოქროს.

29იხაროს თქვენმა სულმა მისი წყალობით და ნუ გრცხვენიათ აქოთ იგი.

30დროულად აკეთეთ თქვენი საქმე, და ისიც დროზე მოგაგებთ სანაცვლოს.“

* ეს და მსგავსი ადგილები – აკლია ბერძნულ დედანს

Table of Contents

- ბიბლია

- სათაურის გვერდი

- სიბრძნე ზირაქისა წინათქმა

- 1
- 2
- 3
- 4
- 5
- 6
- 7
- 8
- 9
- 10
- 11
- 12
- 13
- 14
- 15
- 16
- 17
- 18
- 19
- 20
- 21
- 22
- 23
- 24
- 25
- 26
- 27
- 28
- 29
- 30
- 31
- 32
- 33
- 34
- 35
- 36
- 37
- 38
- 39
- 40
- 41
- 42
- 43
- 44
- 45
- 46
- 47
- 48
- 49
- 50
- 51